GÜNCEMİZ

Bloglara Tekrar Kavuşmak

2011-03-05T01:21:00.002+02:00

DNS ayarlarını değiştirince bloguma ve takip ettiğim diğer bloglara tekrar kavuştum.. Fazla yazmasamda, kapı duvar olması ve suç işlemişiz gibi "mahkeme kararıyla engelli" yazısı ile karşılaşmak fena halde sinir bozucu.. Gerçi ktunnel vs. ile girdim birçok bloga ama pc me virüs bulaşacak diye de epey korktum, bir de yorumlar görünmüyor, yorum bırakılamıyordu.. Bir iki blogda yasak maç yayını yapıldı vs. gibi saçma sebeplerle tüm blogları yasaklayan zihniyeti tüm kalbimle kınıyorum, bundan sonra bu akıl almaz yasaklarla hiç karşılaşmamak dileğiyle...!!!!

Çok Şükür

2011-01-27T22:46:00.001+02:00

Özledim buraları aslında ama bir türlü oturup yazamıyorum.. Herkesi okumaya devam ediyorum ama en azından..:) Eskisi gibi yorum da yazamıyorum gerçi, ama herkese mutlaka iyi dileklerimi dualarımı gönderiyorum.. Mesela Güneşli Günler ve Öykücü'nün bebiş haberlerine çok ama çok sevindim ama bir türlü yorum yazamadım, sağlıkla kavuşsunlar yavrularına inşAllah, Kuaybe, Emine ve T. de tabii.. Ne çok bebiş haberi geliyor bu ara bloglardan, Allah isteyen herkese nasip etsin... Biz iyiyiz çok şükür.. Çocuklar yarın karne alıyorlar, Sena liseli oldu bu arada...:) Zaman yine aynı hızla geçmeye devam ediyor, bense kendimi iyice işe yaramaz hissetmeye devam ediyorum, dua ediyorum sürekli Allah hayırlı kapılar açsın diye... Aklımdan binbir türlü iş fikri geçse de nereden başlayacağımı bilmiyorum sanırım, ya da hangisini seçeceğimi.. Çocuklar küçükken evde olmak harika ama büyüdüklerinde çok gereksiz.. Twitterde filan boşa geçirdiğim vakitlerde ne kadar verimli işler yapabilirim oysa... E yap o zaman diyeceksiniz belki de, inşAllah inşAllah....

Bayram

2010-09-09T12:18:00.000+03:00

Herkese mutlu, sevdikleriyle huzur ve afiyet içinde geçirecekleri hayırlı bayramlar diliyorum..........

Srebrenitsa (Srebrenica) Katliamı

2010-07-11T01:53:00.003+03:00

Srebrenica Katliamı'nın yıl dönümü bugün... 8000 küsür cana, tüm dünyanın, hepimizin gözü önünde acımasızca kıyılan, soykırım yapılan ve bizlerin ekranlardan film izlermiş gibi izlediğimiz, ağladığımız, dualar ettiğimiz belki, ama öylece izlediğimiz o günlerin yıl dönümü işte bugün.... Srebrenica'da ve savaş boyunca vefat eden 35.000'i çocuk olmak üzere, 312.000 şehide dua ile, ruhlarına El-Fatiha....Tarih bu vahşeti asla unutmayacak, unutturmayacağız... Sözün bittiği yersin Srebrenica.... http://www.twitlonger.com/show/2e9aoe

---

2010-06-04T23:46:00.003+03:00

http://www.taraf.com.tr/yasemin-congar/makale-sabah-ezanindan-sonra-namaz-sirasinda-geldiler.htm

Bu arada Ayşe Hanım, kız kardeşimin orta okuldan arkadaşı, kendisine ve beraberindeki herkese çok büyük geçmişler olsun.. Dilerim yaşadıkları, kolay atlatılamayacak bu olaylar, Gazze'nin en kısa zamanda özgürlüğe kavuşmasına vesile olur...

İsrail'e Lanet

2010-05-31T17:41:00.000+03:00

Üzüntümü kelimelerle ifade etmem imkansız, anneannemin vefatından sonra hiçbir şeye bu kadar üzülüp, bu kadar ağlamamıştım.. Terörün acısını çok yakından yaşamış ve yaşamaya devam eden bir milletin evladı olarak, hiç kimse beni İsrail devletinin terörist bir devlet olmadığına ikna edemez.. Sözüm yahudilerin tamamına elbette değil, eminim onların da içinde bu olaydan üzüntü duyan, ülkesinin yaptıklarından utanan, ağlayanlar vardır elbet, ama İsrail devleti benim için apaçık terörist devlettir.. En az bugün İskenderun'da yedi askerimizi şehit eden teröristler kadar terörist.. Hangi vicdana, hangi insanlığa sığar, hangi devlete yakışır, tek amacı, İsrail'in zulmettiği, ambargo uyguladığı bir topluma yardım götürmek olan insanlara saldırmak, katletmek, hangi??? İsrail devletini tüm kalbimle lanetliyor, "Zalimler için yaşasın cehennem" diyorum.......

Ertuğrul Sağlam

2010-05-16T22:27:00.001+03:00

Fenerbahçe'li olduğum halde, Bursaspor'un şampiyon olmasına çoook ama çok sevindim.. Bursasporluları ve Ertuğrul Sağlam' ı tüm kalbimle tebrik ediyorum.. İdeolojik sebeplerle Ertuğrul Sağlam'ı postalayanlar utansın, tabii utanacak yüzleri varsa...:)) Gerçi dün yazdığım Mevlana'nın muhteşem "Edep" tasviri ile şimdi yazdıklarım tezat oluşturdu, ama zaten benim o hale gelmek için daha kırk fırın ekmek yemem gerekir..:)

Edep

2010-05-15T12:31:00.002+03:00

Ey insan..! Edep nedir diye arar, sorarsan eğer; bil ki edep, ancak her edepsizin edepsizliğine sabır ve tahammül gösterebilmektir. Hz. Mevlana

37

2010-03-25T00:00:00.005+02:00

37
Yakında iyice küçülüp, ceplere sığacağım..:) On yedime girdim, dedim eşime, gülümsemekle yetindi..:) Alıştı artık benim büyüdükce küçülmeme, aslında tam anlamıyla büyüdükce küçülüyorum, en azından ne kadar küçük olduğumu her geçen gün daha iyi anlıyorum.. Rabbimden dileğim, çook uzun zamanlar daha tüm sevdiklerimle beraber, huzurla, sağlıkla yaşamak ve tek bir günümü bile boş geçirmeyecek bir hayat, ziyanda olanlardan olmamak.......

Gece Gece

2010-03-20T01:19:00.002+02:00

Canım un helvası çekiyor gece gece, kalkıp yapmakla yapmamak arasında gidip geliyorum..Beş ayda zar zor verdiğim dokuz kilonun, hızla bana geri dönmesini istemiyorum. Zaten bu dokuz kilonun sekizi ilk üç ay gitti, dördüncü ay bir kilo, bugün dolan beşinci ayı da, eksi sıfır kiloyla kapattım maalesef, olsun buna da şükür..:)

Eşim cumartesiden perşembeye dek yurt dışındaydı, bol bol film izledik çocuklarla. Cumartesi Bera uyuduktan sonra Sena ile, uzun zamandır izlemek istediğim "Teklif" (The Proposal) filmini izledik, ben çok eğlenceli buldum, bolca güldüm.. Pazar günü canımız dışarı çıkmak istemedi, tüm gün tembellik yaptık. Akşam da mikrodalgada mısır eşliğinde Bera'nın seçimi olan "Oliver Twist" i izledik. Oliver Twist'i en az iki kez okuduğuma eminim( ortaokul ve lisede) ama hiçbir şey hatırlamıyordum, sürekli Sena'ya şimdi ne olacak diye sordum. Sena da kitabı beşinci sınıfta okuduğu halde bazı şeyleri hatırlamıyor, izledikce hatırlıyorum diyordu..:)
İzlerken bolca gerildim, kitabı okurken bu kadar gerilmişmiydim onu da hatırlamıyorum tabii...

Pazartesi günü inanılmaz gerilimli bir gündü benim için, bir arkadaşım çok kötü olaylar yaşadı, bana bir kez daha bazı acı gerçekleri hatırlattı bu olay, gün içinde de üzücü haberler duymaya devam ettim.. Yine de çocuklara bir gün önce verdiğim sözden dönmek istemedim. Önce sinemaya gidip "Alice Harikalar Diyarında" yı izledik, sonra da diyetim sayesinde epeydir uzak durduğumuz fast foodcuların birinde oturduk. Filmi çocuklar beğendiler, ben ise hiç beğenmedim, film boyunca çok gerildim, hatta bazı sahnelerde Bera'nın korkmasından endişe ettim. Yine ne çocukken okuduğum kitabın, ne de izlediğim dizisinin tadını alamadım ve açıkcası hayal kırıklığına uğradım..

Bera bu aralar beni ödevlerle ilgili çok zorluyor, üç senedir severek ödevlerini yapan çocuk gitti, yerine ikide bir "ÖDEVLERİNİ YAAAPPP" demem gereken bir çocuk geldi, gerçek olan şu ki aslında bende ödevsiz bir dünya istiyorum.. Zaten beş civarı evde olan çocuklarımın, yatana kadar özgür olmalarını istiyorum, ama okul idaresi benimle aynı fikirde değil..:((

Bu aralar sürekli severek okuduğum bloglara yenileri ekleniyor. Daha kaç blog takip edebilme kapasitem var bende bilmiyorum.. Unuturum umuduyla yazmaya başlamıştım ama unutamadım, canım hala helva istiyor ve sanırım gidip yapacağım, ya da nefsimi bir güzel terbiye edip, süt içip yatacağım, daha vermem gereken on beş kilo var böhüüüüüüüü....

Bahar

2010-02-19T23:47:00.009+02:00

Bahar yaklaştı, kalbim pır pır, sabahları kuş cıvıltılarıyla uyanmaya başladım... Bloguma gelen bahar, hayatımıza da gelsin istiyorum, bütün sıkıntılar kışla beraber bitsin,arkada kalsın istiyorum.. Bu baharla beraber, kuruyan dalların yeşermesi gibi, kuruyan tüm umutlarımızın yeşermesini istiyorum, inşAllah inşAllah.................

Teyze Oldum Ben Yeniden

2010-02-02T01:22:00.007+02:00

Beni ikinci kez teyze yapan şeker yeğenim, 25 Ocak pazartesi günü, saat tam on ikide dünyaya gözlerini sağlıkla açtı çok şükür!! Bugün de, tam bir haftalıkken, sünnet oldu.. İlk adı Ömer, ikinci ismine henüz karar veremedi anne-babası... Allah hayırlı evlat eylesin, kolayca, sağlıkla büyüsün, hayırlı evlat, hayırlı yeğen olsun inşAllah.. Her yeni bebekte, insanın neden eli ayağına yeniden dolaşır, otomatikleşmesi gereken bazı şeyler nasıl bu kadar hızla unutulur bilmiyorum.. Sanki iki çocuk büyütmememişim gibi, alt değiştirirken bile panik olmak, ilginç, hatta komik, doğrusu..

Kız kardeşim, bana göre büyük bir cesaret örneği göstererek, sezeryandan sonra, normal doğum yapmayı başardı.. Bu kararından dolayı mutlu mu derseniz, kararsız olduğunu söyleyebilirim.. Olsun çok şükür ikisi de sağlıklılar, Allah isteyen herkese, özellikle de aklımdaki dört kişiye, en kısa zamanda anneliği tattırsın inşAllah..

Son Günler

2010-01-24T19:27:00.004+02:00

-Karneler alındı, şükür ki notlar güzel..:) Sena'nın başının belası matematik dört geldi ama diğerleri beş ve takdir aldı, Bera'nın da tüm notları beş.. Karne günü fotoğraf makinesini yanıma almayı unutmuşum yine, çok üzüldüm. Artık makinemi çantamdan hiç çıkarmayacağım..

-Sena arkadaşlarıyla okul gezisinde, Bera da okulun kış okuluna devam ediyor çarşambaya kadar, henüz tatile girmediler yani..

-Cuma günü Sena'nın en güzel günüymüş, çünkü arkadaşıyla tek başına sinemaya gitti, bu onun için bir ilk olduğu için çok mutluydu.. Daha önce de arkadaşlarıyla çok sinemaya gitti ama ben de hep yakınlarında oluyordum. Alışveriş merkezinde benim olduğumu bilmeden özgürce dolaşmak, pek mutlu etmiş kendisini..:)

-Böyle uzun süre yazmayınca, bloga mutlaka yazmalıyım dediğim çoğu şeyi unutuyorum maalesef..

-Kardeşimin doğum sancıları başladı, hastaneye gitmek üzere haber bekliyorum kendisinden, çok heyecanlıyım, hatta titriyorum. İlk doğumu sezeryandı, bu kez bir aksilik çıkmazsa inşAllah, normal doğum yapacak.. Sanırım doğuma bende gireceğim, tabii bayılmazsam heyecandan.. Lohusa şerbeti kaynattım, tüm hazırlıklarımı yaptım bekliyorum.. İnşAllah herşey yolunda gider, çook kolay bir doğumla, sağlıkla doğar yeğenim...

Facebook Kullanıcılarına Çağrı

2010-01-22T13:59:00.006+02:00

Henüz oy vermediyeseniz, oylama için bugün son günmüş!!!

Pratikanne

2010

2009-12-31T13:10:00.006+02:00

Yılın son günü de geldi çattı işte, 2009 sanki tüm yıllardan daha hızlı geçti gibi geldi bana.. Aslında sıkıntılı bir yıldı benim için, yine de çok hızlı geçti.. Allah daha kötü günler göstermesin, en kötü günlerimiz böylece geçmiş gitmiş olsun.. Her günümüze milyonlarca şükür tabii...

2010 yılı tüm dünyayaya, içinde de bize sağlık, huzur, mutluluk, iç huzuru, başarı, barış getirsin... Tüm çocukların yüzleri resimdeki çocukların yüzleri gibi ışıldasın.. Yanlışı doğrudan daha kolay ayırabilsin herkes, özleyenler özlediklerine kavuşsun, kavgası gürültüsüz , hayırlı güzel bir yıl olsun, benim ve herkesin tüm hayırlı duaları kabul olsun... Sıkıntıların hepsi, biten yılla birlikte geride kalsın... Zamanımızı daha iyi değerlendirdiğimiz bir yıl olsun inşAllah... Bebek isteyenler bebişlerine, sağlık isteyenler sağlığa (herkes ister tabii..), para isteyenler paraya, ilim isteyenler ilme kavuşsunlar...:))

Ehh galiba 37'yi de böylece tamamlamış oldum...:))) E kendime haksızlık da yapmayayım hem, bazen iki ay yazmasamda, yılda 37 yazı, benim için çok kötü de değil:P Ortalama on günde bir yazıyorum sayılır, düşündüğümden daha iyi bir bloggerim yani ben:))

Özlem

2009-12-30T13:24:00.003+02:00

2 Ocağa az kaldı, üç gün.. Üç gün sonra, rahmetli anneannemsiz geçirdiğim üç yıl dolacak. Özlemi anlatılmaz.. Dualarım seninle canım anneannem, sen de hep benimlesin!!

Başlıksız

2009-12-29T12:51:00.016+02:00

-Geçen hafta bol bol misafir ağırladım, özlemişim böyle arka arkaya misafir ağırlamayı.. Hatta bir grupla bir hafta içinde ikinci kez bizde toplanmış olduk, güzel oldu... Hala davet etmem gereken üç-dört grup var, artık yeni yıla kaldı..:)

-Sena'yı sonunda dershaneden aldık, böylece ikimiz de rahatladık..

-Bera, sorumluluk projesi olan, bir hafta boyunca koruması gereken haşlanmış yumurtasına, derin hislerle bağlanmıştı ama maalesef cumartesi okuluna gittiği gün, yumurtasını okulda unuttuğu için diskalifiye oldu..

-Velilerin birbirinden komik sorularıyla geçen, çok sıkıntılı bir veli toplantısını daha başarıyla atlattım.. En son komedi, bir annenin, bütün toplantılara ben geliyorum, her şeyiyle ben ilgileniyorum, neden bu formda eşimin ismi yazıyor, diye isyan etmesiydi..:) Veli ismi olarak kocasının ismini yazmışlar da... Kendisine, kozlarını bizimle ve zavallı öğretmenimizle değil, eşiyle paylaşmasının daha hayırlı ve muhtemelen daha rahatlatıcı olacağını söylemek isterdim, ama toplantı biter bitmez, sınıftan koşar adımlarla kaçtığım için fırsatım olmadı...:)

-Kız kardeşim 11 Aralık'ta yeni evine taşındı ve yerleşti çok şükür, artık doğumunu bekliyoruz.. Allah evinde hayırlısı ile güle güle oturmayı nasip etsin, doğumu da çook kolay olsun inşAllah.. Tabii dört buçuk yaşına geldiği halde, geceleri en az 2-3 kez uyanan yeğenimden sonra en büyük duam, bebişin tabii ki önce sağlıklı olup, sonra da uykuyu çook sevmesi, ablası tarafından uyandırılmaması için de, ağır uykulu olması...

-Sevgili Kuaybe ile, gitmeden önce kısa da olsa görüştük çok şükür, yoksa çok üzülecektim.. Allah yollarını, işlerini açık etsin, her şey gönüllerine göre olsun inşAllah....

-Cuma akşamı, bayramda gittiğimiz ve çocukların konseptini çok beğendikleri Gogo Jungle Cafe' ye, bu kez anneler toplanıp götürdük çocukları, yine eğlenceli vakit geçirdi çocuklar.. Yalnız arkadaşlarımın evlerine bir hayli uzak olduğu için, keşke şehir merkezinde olsaydı , dediler.. Bakalım bir şube de merkezde açılır belki.. Bir de fiyatlar biraz uçuk bulundu arkadaşlarım tarafından, bunu da belirtmeden geçmeyeyim.. Ama ortamın güzelliği konusunda herkes hemfikirdi..

37

2009-12-28T12:31:00.005+02:00

Blogumla o kadar ilgiliyim ki, hem 2007 'de, hem de 2008 'de 37 post yayınladığımı biraz önce fark ettim. Baktım bu sene de 33 yazı yazmışım, yani 37' ye pek de bişi kalmamış, tamamlamaya karar verdim, unutmazsam tabii...:) Bugünden sonra yeni tarihli ancak üç post yazabileceğime göre, dörde tamamlamak için tarihle oynayıp, bir gün öne çektim mecburen... İlerde gözüme güzel gelir muhtemelen alta alta sıralanmış bu 37'ler..:) E 37 olmama da çok uzun zaman kalmadı zaten..:) Tabii bu 37' de bir hikmet mi var acaba diye düşünmedim değil, ama daha önce dikkatimi çekmiş bir sayı da değil kendisi...:)

Bu arada alt postta da, "nerdeyse bir ay aradan sonra" yazmışım, oysa bir baktım Kasım da yazı filan yazmamışım, yani aslında iki aya yakındır yazmıyormuşum, onu da düzelttim bu sayede.. Bu da böyle çok önemli bir post oldu işte..:)

Gülmeli mi, Ağlamalı mı, Düşünmeli mi

2009-12-21T01:18:00.007+02:00

Bugün yazıp, Sena'ya imzalatıp, odasına asması için teslim ettiğim bir sayfalık "Evle ilgili kurallar, odayla ilgili kurallar, ders çalışma ile ilgili kurallar" gibi başlıklardan oluşan listeye, Sena Hanımın yorumu şöyle oldu:

-"Evimiz bir ülke olsaymış, halk yönetimden hiç memnun olmazmış..............."..:)))

Nerdeyse iki ay aradan sonra, yaza yaza bunu yazdığıma göre, içime fena oturmuş galiba..:)

Hava Erkenden Kararacak Artık Maalesef

2009-10-25T01:38:00.010+03:00

-Evdeki bütün saatleri geri aldım bile, ne de olsa sabah dörtte uyanık olmayacağım büyük bir ihtimalle.Hiç sevmiyorum bu saatlerin geri alındığı dönemleri, erkenden akşam olmasından hoşlanmıyorum.. Hem biri bana, erkenden hava kararıp, tüm ışıklar yanınca nasıl tasarruf yapıldığını açıklasa, çok memnun olacağım...

-Sena'yı dershaneye yazdırdık bu sene, fakat çeşitli sebepler bularak üç gündür gitmiyor, zor geldi. Bugün açtım ağzımı, yumdum gözümü artık.. Ben de biliyorum kolay olmadığını ve aslında dershanelere karşıyım ama Sena beni mecbur bıraktı bu sene artık. Evde düzenli ders çalışan bir öğrenci olsa, biz de yollamayacaktık zaten...

-Khaled Hosseini'nin "Bin Muhteşem Güneş" kitabını bir gecede heyecanla okuyunca, koşa koşa gidip "Uçurtma Avcısı" nı da aldım ve onu da severek okudum, yeni kitaplarını da heyecanla bekliyorum...

-Evde olmaktan fena halde sıkıldım, sürekli dua ediyorum, karşıma güzel fırsatların çıkması için, bir kaç gün oturup ağladım, kendimi işe yaramaz hissetiğim için..

-Altı gündür düzenli diyet yapıyorum, sevgili Mehtap Hanım'ı okuyarak kazandığım motivasyon inanılmaz, kendisine minnettarım.. Bir kaç sene önce diyetisyene gittiğimde bile böyle motive olmamıştım.. Bu sefer bırakmayacağım biliyorum! Tatlı krizlerim bıçak gibi kesildi ve gayet mutlu ve kolaylıkla yol alıyorum, darısı incelmek isteyen herkese...

-Bir kaç gün önce bilgisayarıma su döktüm (artık bol bol su içiyorum ya..), akşama kadar çalışmadı, akşam çalışmaya karar verdi çok şükür, Allah'ım bilgisayarıma şifa ver diye dua ederken yakaladım kendimi bir ara..:) Caps lock tuşu bozulmuştu, bugün baktım o da düzelmiş..:)

-Kız kardeşim taşınacak bu hafta, yoğun bir hafta olacak yani bu hafta.. Dilerim kolaylıkla, hayırlısı ile taşınır ve yeni ev onlar için çok hayırlı olur.. Bu arada kendisi altı buçuk aylık hamile, ikinci yeğenim yolda yani, hayırlısı ile sağlıkla doğar inşAllah... Annemler ise yurt dışındalar, doğuma sayılı gün kala ancak gelecekler..

-Aklımda yazmak istediğim bir şey vardı ama hatırlayamıyorum maalesef, neyse şimdilik bu kadar olsun..

-Bir de şu var, Bera hafta sonu ödevleri için gereken üç kitabını da okulda unutmuş, sorumluluk kazanması için bir taraftan gidip okuldan kitapları almak işime gelmedi, diğer yandan o kadar ödevi yapmadan okula gitmesi de içime sinmedi.. Bugün gidip okuldan kitapları aldım ama okula gittiğimi Bera'ya söylemedim. Kitapları sandığın üzerine koyup, üzerine de gazete koydum ve, anneciğim kitapların sandığın üzerindeymiş, gazetenin altında kaldığı için görmemişsin, dedim, tabii çok sevindi.. İyi yaptım demiyorum, ama içim de ancak böyle rahat etti işte... Bu maddeyi silerim sonra sanırım, Bera bunu asla okumamalı..:)

Mim

2009-10-05T22:34:00.010+03:00

Sevgili İçimden geldiği gibi, tam bir ay önce beni sobelemişti, kendisine çok teşekkür ediyorum. Söz verdiğim kadar çabuk yazamadım maalesef, bari üzerinden yıl geçmeden yazayım..:)

1) Hangi şehirde yaşıyorsun?

-Ankara

2)Blog yazmaya başlama kararını nasıl aldın?

-Uzuun yıllardır iyi bir blog okuruyum. Blog açma fikri de ilk okuduğum bloglarla beraber oluşmuştu, hatta ilk açtığım bir iki bloğa pek de yazamadım. Bir gün kızkardeşim yeğenim için bir blog yazmaya başladığını söyledi, ben de sanki o işareti beklermişim gibi, o gece bu blog adresini aldım ve öylece başladım.. Kızkardeşim ise bir iki yazıdan sonra blog işini bıraktı...

3) Ne kadar süredir blog yazıyorsun?

-Üç yıldır.

4) Mesleğin?

-Arap Dili ve Edebiyatı mezunuyum, ama alanımla ilgili hiç çalışmadım.

5) Bloğunu ne sıklıkla ziyaret edersin?

-Genelde her gün bir iki kez uğrarım, ama yazma konusunu, hiç sormayın...

6)Bilgisayarı açtığında bloğunu açmak kaçıncı sırada yaptığın iştir?

-İlk ya da iki.

7) Başka bir blog sayfasında görüp aldığın bir şey, gittiğin bir yer oldu mu?

-Evet en son bir kaç gün önce Watsons'ın lip balmını aldım, okuduğum övgüler üzerine. Şu an aklıma gelmeyen daha bir çok şey almış veya esinlenmişimdir mutlaka.

8)Bloğunda hangi konuları yazmak seni mutlu eder?

-Başlangıçta amacım çocuklarımla ilgili bir nevi günlük tutmak olsa da, bunda pek başarılı olamadım.. Şu anda ise gündelik olaylar, beni kızdıran, üzen, mutlu eden her şey bloğuma konu olabiliyor..

9)Bloglarda gördüğün, diğer blog arkadaşlarını eklemekte seni cezbeden ne olur?

-Okumaktan zevk aldığım, acaba ne yazmış diye heyecanla beklediğim her türlü blog, blog listemde yer alıyor. Genelde ilk okuduğumda beni çektiyse, hemen ekliyorum o bloğu listeme..

10)Blogla para kazanma fikrine nasıl bakıyorsun?

-E kazanabilen varsa ne güzel, ama ancak küçük miktarlar kazanılabiliyor diye biliyorum... Ama para kazanmak veya popüler olmak için sahte samimiyet gösterilerine, ekle beni ekleyeyim seni, mantığına karşıyım.. Aynı şey yorumlar için de geçerli, yani bir bloğu seviyorsam seviyorumdur, sahibinin bana yorum yazıp yazmaması, fikrimi değiştirmez elbette, beni ekleyip eklememesi de tabii...

11) Blog arkadaşlarınla buluşma/bir araya gelme fikrine ne dersin?

-Bloglar aracılığı ile tanıştığım ve çok sevdiğim arkadaşlarım var zaten, gayet olumlu bakıyorum.

12)Bu soruları kim/ler cevaplasın?

-Kimlerin bu mimi yanıtladığından pek emin değilim, sanırım yanıtlamayan pek kalmadı, bu nedenle soruları okuyup da yazmak isteyen herkes cevaplasın.. Dün böyle söylemiştim ama bugün fikir değiştirdim, Muko'yu, Uragan'ı, Tasarım Mekanı'nı ve Ceyda'yı mimliyorum, tabii yazmak isterlerse...

RAMAZAN BAYRAMI

2009-09-20T00:27:00.000+03:00

Bazen jelatine sarılmış bir şeker,
Bazen de bir çocuğun avucuna konulan bozukluktur bayram...
Özünde ise sevgidir paylaşılan.
Nice sevgi dolu bayramlar hepimizin olsun....

Blogger'da Sorun, Şişli Optik Rezaleti, Mikorodalgada Şipşak Revani

2009-09-16T22:40:00.009+03:00

-Son üç dört gündür nedense kendi bloğuma ve diğer bir çok bloğa giremiyorum, nadiren canları açılmak isterse açılıyorlar ama çoğu zaman kapı duvar. Bu durum neden bu kadar uzun sürdü bilmiyorum, sorunun kısa zamanda çözüleceğini sanmıştım ama yanılmışım.. Dilerim bu sinir bozucu probleme bir an önce çözüm bulurlar....

-Güneş gözlüğümü kaybettiğimi yazmıştım, geçen hafta Ankara'ya yeni açılan Via Life Alışveriş Merkezinde dolaşırken Şişli Optik'i görünce modellere şöyle bir göz atayım diye içeri girdim. Çok da fazla çeşit olmamasına rağmen, gözlük sorunumu çözmek için bir gözlüğe karar verip, maalesef satın aldım. Ertesi gün çocuklarla semt pazarına giderken gözlüğü deneme amaçlı kullanayım dedim ve ne kadar yanlış bir seçim yaptığımı fark ettim. Gözlük fena halde buğu yapıyor, yüzüme gelen kısımları terletiyor ve iz yapıyordu, araba kullanmakta zorlandığım için çıkardım. Pazarda belki de alışamamışımdır, tekrar deneyeyim diye takmamla birlikte anında yine buğulandı.

Pazardan çıkınca ilk iş, gözlüğü Şişli Optiğe geri götürdüm. Ve bingo, bana kesinlikle değiştirme yapamayacaklarını, sorunun vidalardan kaynaklandığını, vidaları gevşetince düzeleceğini söylediler. Ben ısrarla bir gün önce aldığım gözlüğün vidalarıyla oynamalarını istemediğimi, gözlüğü değiştirmenin en doğal hakkım olduğunu belirttim. Onlar ise Outlet olmaları dolayısı ile değişiklik yapmalarının söz konusu olmayacağını belirttiler. Ben kendilerine "Outletin" müşteriyi enayi yerine koyan mağaza anlamına mı geldiğini sordum. Öyle ise camlara ve duvarlara kocaman yazılarla "Değiştirme Yapmıyoruz" diye yazmaları gerektiğini, müşterinin bunu bilmeye hakkının olduğunu söyledim. Bu arada fiyatlar da öyle outlet fiyatları filan değildi. Bir süre tartıştıktan sonra ilgili kişi patronlarına danışıp, ertesi gün beni arayacağını söyledi . Ben o anda araması için ısracı olsamda patronlarının o anda toplantıda olduklarını belirtti.. Yani benim işimin yürümesi Şişli Optiğin patronlarına bağlıydı, kurumsallıkları gözlerimi yaşarttı doğrusu...P Neyse sinirlerim çökmüş olarak eve döndüm. Herhalde dişli bir müşteri ile karşılaşmış olduklarını anlamış olacaklar ki, aynı gün beni geri aradılar ve açılışa özel ve bana özel olarak bir kereliğine değiştirme yapacaklarını bana bir hafta süre verdiklerini bildirdiler, ne lütuf ama dimi???

Bu pazartesi günü gözlüğü değiştirmeye gittim, kısıtlı modeller arasından, zorlanarak da olsa, yakıştığını ve sorun yaşatmayacağını düşündüğüm bir gözlüğe karar verip, üzerine fark ödeyerek aldım. Bit pazarından değil ŞİŞLİ Optikten aldığım için de çiziği filan var mı diye incelemek aklıma gelmedi, oysa gelmeliymiş. Akşam gözlüğe baktığımda, yan tarafında en az dört beş çizik olduğunu gördüm ve moralim çok bozuldu. Mağazayı tekrar aramamaya, bir daha Şişli Optik'ten içeri adım atmayıp, yakınlarıma da attırmamaya karar verdim. Aynı satış görevlileri ile tekrar muhatap olup, sinirlerimi tekrar zıplatmak istemiyorum. Onlara hakkımı kesinlikle helal etmiyor ve siz siz olun Şişli Optiğe girmeden önce kırk kere düşünün diyorum. Bu arada bugün yürürken gözlüğümü taktım, on beş dakika kadar güneşli havada yürüdükten sonra gözlerim inanılmaz derecede ağrımış ve sulanmıştı, kaliteli bir marka diye güvenerek aldığım gözlüğün cam kalitesinden de fena halde şüpheliyim. Daha önce hiç bir güneş gözlüğümde böyle sorunlarla karşılaşmamıştım. Şu anda hiç de uygun bir fiyata almadığım gözlüğü bir daha kullanabileceğimden şüpheliyim...

-Neyse bu sinir bozucu olayı unutmaya çalışıp, tatlı tarifi vererek postumu tatlı bitireyim bari..:) İki gün önce, iftara az zaman kala, hızlı bir tatlı yapmak istedim ve aklıma mikrodalgada revani denemek geldi. Browni oluyorsa, revani neden olmasın dedim ve işe koyuldum. Ben sonuca ve pratikliğine bayıldım, denemek isteyen olursa diye tarifini yazıyorum..

Mikrodalgada Kakaolu Revani

-3 yumurta ( 3 kullandım ama 2 de yeter bence )
-2 kahve fincanı toz şeker ( çok tatlı sevmeyenler azaltabilir )
-2 kahve fincanı sıvı yağ
-2 kahve fincanı irmik
-2 kahve fincanı un
-1 kahve fincanı süt
-1 paket vanilya
-1 paket kabartma tozu
-3-4 kaşık kakao

Şurup:
2 su bardağı şeker
2.5 su bardağı su
1/2 limon suyu

Ben önce şerbeti kaynatıp, soğumaya bıraktım. Yumurta ve şekeri çırpıp, diğer malzemeleri ekleyip çırpmaya devam ettim. Yağladığım küçük boy borcama boşaltıp, benim mikrodalgamda 800 derecede 8 dakika pişirdim. Pişince şerbetini ekledim, 10 dakikada acil durum tatlımız hazır..

Bu Akşam İbretlik Olaylarla Doluydu

2009-09-12T02:16:00.009+03:00

Saat gece ikiyi geçti ve Bera ile ben eve geleli henüz kırk beş dakika kadar oldu ancak.. Hala elim ayağım titriyor. Arkadaşıma iftara davetliydik bugün, Sena son anda babası ile kalmaya karar verince Bera ile ikimiz gittik. Çok da güzel bir akşam geçirmiştik, saat on biri biraz geçiyordu ve tam kalkmak üzere ayağa kalkmıştık, çocuklara toparlanın demeye kalmadan, alt katta bir çığlık bir kıyamet koptu. Koşa koşa nasıl aşağıya indiğimi bilmiyorum.. Arkadaşımın on üç yaşındaki oğlu, koltuğun önünde yere yığılmış: " Anne bayılmak üzereyim ben koş, hayatım bitti benim, kolum yine gitti, okullar da açılacak, yine alçıya alınacak, mahvoldum ben " vs. şeklinde söyleniyordu. Onu o halde, Bera ve üç arkadaşını ise gözleri yaşlı, korkudan donmuş halde görünce elim ayağım zaten titremeye başladı, şu saat oldu hala da kendime gelemedim.. Arkadaşımın yaşadığı şok, M.' yi merdivenlerden zorlukla indirmemiz, onun yaşadığı panik ve acı derken, hastaneye nasıl gittik hiç bilmiyorum.. Bu yaz tatilinin hemen başında yaz okulundayken, M.'nin diğer kolu kırılmıştı ve üç aydır da tam iyileşememişti, çünkü aynı kolunu bir ay sonra tekrar kırmıştı.. Toplamda sağ kolunu beş kez, bugün kırılan sol kolunu ise ikinci kez kırmış oldu böylece.

Hastanede kolu alçıya aldıktan sonra röntgen çekildi ve maalesef kemik yerine yerleşmemiş, alçı sökülüp yeniden kol alçıya alındı ve maalesef ikinci kez de tutmamış. Büyük ihtimalle pazartesi sabahı ameliyata alınacak, son kararı yarın kendi doktoru verecek.. M.' nin çığlıkları, arkadaşımın gözyaşları, hastaneye gelen eşinin bu kaçıncı diye sinirlenmeleri, hastanedeki yaralı, hasta ve hasta yakını görüntüleri, acilin önünde dakika başına en az bir ambulans veya araba durması ve sürekli yeni hastaların gelmesi.. Beş çocukla hastane bahçesinde beklememiz, bir taraftan üzülüp, bir taraftan halimize binlerce şükretmemiz, hepsi şu an hayal gibi geliyor..

Her şey insanlar için ve bir anda, bir saniyede tüm hayatımız değişebiliyor.. Bugün bizim yaşadığımız, tüm sıkıntılarına karşın dermanı olan bir dert çok şükür, Allah dermansız dert vermesin, kaldıramayacağımız yük yüklemesin.. Hastane köşelerinde (banklarda yatan hasta yakınları vardı) iyileşmeyi bekleyen tüm hasta ve yakınlarına sabır, güç, kuvvet ve sağlık versin Rabbim. Bizi evlatlarımızın sağlığı ile imtihan etmesin.. Bera M.'nin o ilk kriz halini görünce çok korktu ve üzüldü, iki kez ağladı. M.'de alçıya alınırken çekeceği acıyı önceki tecrübelerinden bildiği için çok ama çok gergindi.. Allah arkadaşıma bol sabır versin oğlu bir taraftan, eşi diğer taraftan.. Ben hala kendime gelemedim, eve nasıl geldiğimi bilmiyorum. O hem oğlunun çektiği acıya üzülürken, eşinin de söylenmelerini dinlemek zorunda.. Allah'ım bizleri her türlü küçük büyük, görünür görünmez kazalardan, belalardan koru.. Sağlığımzın kıymetini bilip, bolca şükredenlerden eyle bizi.. Biliyorum M.nin kolu altıncı kez kırılacakmış, ama yine de beş dakika önce kalksaydık diye düşünmekten kendimi alamıyorum.. Çocuklara bilmem ne güreşi öğretmeye çalışırken koltuktan atlayıp, kolunu üzerine düşmüş çünkü..

Arkadaşımın eşine soğukkanlı davranmadığı için, içimden bolca kızsamda, altı yedi kez aynı olayı yaşamaları zor olmalı elbette.. Biraz hiperaktif olan M'nin de tüm uyarılara karşın hala dikkatsizce davranması üzücü tabii.. Yine de baba olarak daha kötüsünü yaşamadıklarına şükredip, oğluna kızmak yerine psikolojik destek vermeli, rahatlatmaya çalışmalıydı elbette.. Şurada okuduklarımdan sonra daha da çok üzüldüm.. Allah sabır ve kolaylık versin M'ye ve annesine.. Bize de hastanede gördüklerimizi unutturmasın.. Canımızı bazen anlamsız şeylere, küçücük problemlere, anlamsız sözlere sıkar, üzülür de üzülürüz ya, böyle zamanlarımızda bir devlet hastanesinin acilini ziyaret etmeyi akıl etsek ne çok ibretlik olayla karşılaşır, problem sandığımız şeylerin ne kadar da küçük ve önemsiz olduğunun anında farkına varırız sanırım.. Yazmak kesinlikle iyi geldi, şu an kesinlikle çok daha iyiyim çok şükür..

Yine Oradan Buradan Karman Çorman

2009-09-09T23:47:00.008+03:00

-Gün bitmeden bir şeyler yazmak istedim, küçüklüğümden beri bayılırım aynı rakamların tekrarına.. Sabah telefonumda 09.09.09 tarihini görünce heyecanlandım.. Sanırım daha üç veya dördüncü sınıftayken dijital kol saatimin 11:11'i göstermesiyle sevinmem gibi sevindim..:) Zaten hep küçük şeylerle mutlu olmadım mı ben, oldum..! A bir de şimdi aklıma geldi, küçükken diyelim ki sağ elimin bir parmağını şıklattım, haksızlık olmasın diye illa diğer elimin o parmağını da şıklatırdım..:) Artık adalet duygum fazla mı gelişmişti, yoksa gereksiz şeylere kafasını takan boş bir çocukmuydum bilmiyorum..:) Aslında çocukluğumla ilgili böyle örnekler çoğaltılabilir, ama şimdi benim çocukluğuma inmeye gerek yok...:)

-Bu sene yaz tatili bir hayli uzun oldu, bu sebeple çocukları oyalamak, yararlı vakit geçirmelerini sağlamak da bir hayli zor ve enerji isteyen bir iş halini aldı. Bir de Ramazan ayı artık yaza denk gelince, alternatifler daha da azaldı. Neredeyse dört ay süren yaz tatilinde çocukları derslerden koparmamaya çalışmak da ayrı bir konu. Aslında okullar bence eylül ayı başında açılmalıydı. Eylül sonunda açılıp, bu denli uzun bir tatilden sonra okula motive olmaları da, aşağı yukarı bir ay kadar sürünce, kaybedilen zaman nerdeyse beş ayı buluyor. E bu da neredeyse yılın yarısı oluyor maalesef.. Evde her gün belirli bir süre kitap okuyup, test çözseler de,benim istediğimden daha uzun süreler tv izleyip, pc başında uzun oturmalar da hiç olmuyor değil maalesef.. E her güne bir aktivite planlamak da her zaman mümkün olmayabiliyor.. Neyse ki az kaldı artık, okul alışverişeri, bayram derken çabucak biter , yine de tatiller bu kadar uzun olmamalı!!

- Bera'nın sünnet yemeği gönlümüze göre oldu çok şükür, ben o geceye dair heyecandan çok fazla şey hatırlamasam da, bizi üzen bir olumsuzluk da olmadı çok şükür.. Yalnızca arkadaşlarıyla oyun oynama derdinde olan Bera, fotoğrafcı abisinin ve benim göbeğimizi çatlattı, neredeyse hiç poz vermiş fotoğrafı yok..:)

-Sena her sene değişen sınıfı yüzünden yine bunalımlarda, dışımdan teselli etsem de, içimden ben de ona hak veriyorum, bence de her sınıfta insanın arkadaşları değişmemeli. Okulun bu sisteminden hiç memnun değilim. Ortaokul ve lisede kurulan arkadaşlıklar bence çok özel ve tam bir bağ kurduğun arkadaşlarınla her sene ayrı sınıflara düşmek bence de üzücü ve güzel değil. Ya da biz ana kız fazla duygusalız bilmiyorum..

-Ramazan ayı yine son hızla geçiyor, yine sonuna yaklaştık sayılır, istediğim gibi geçirebildim sayılmaz yine..:( En azından çalıştım ama, dualarda bonkör, ibadette cimriyim sanki..:(( Allah ihlasımı artırsın inşAllah..

-Zamanında tembellik edip yazmayınca, bunu mutlaka yazmalıyım dediğim herşeyi unutuyorum tabii maalesef.. Bera'nın ilginç sözleri, yaşadığımız komik olaylar unutulup gidiyor diye üzülsemde bir türlü düzenli bir blog yazarı olamadım işte..

-Belim çok ağrıdığı için cuma günü iftara almak istediğim grubu alıp almamakta kararsızım. Pazartesi son iftar davetim olacak inşAllah da cumaya kadar belimin iyileşmesini ümit ediyorum.. Menümü henüz belirlemedim ama ben menüleri okumaya bayıldığım için son iftar davetimin menüsünü eklemek istiyorum..

-İftariyelikler
-Tavuklu çorba
-Patlıcan kebabı
-Patates püresi
-Tavuklu, kaşarlı pilav
-Patlıcan salatası
-Karışık salata
-Fırında mantar
-Piyaz
-Şekerpare
-Su muhallebisi

-En sevdiğim güneş gözlüğümü nasıl olduğunu bilmediğim bir şekilde kaybettim geçen hafta, güneş gözlüğü seçmekse benim için tam bir kabustur, bakalım.. Yine karman çorman bir yazı oldu.

-Bu arada mimlenmişim sevgili İçimdengeldiğigibi tarafından. Açıkcası şaşırdım çünkü beni takip ettiğinden tamamen habersizdim, kendisine teşekkür ediyorum ama bu postu daha fazla uzatmayayım. Bundan sonraki postun konusu inşAllah bu mim olsun..

Hoşgeldin Güzel Ay

2009-08-21T01:51:00.006+03:00

Bir kez daha kavuştuğumuz Ramazan ayı herkese iç huzuru, bereket, bolluk, hayır ve güzellikler getirsin inşAllah.. Dilerim sıkıntısı olan herkes bu ayın sonsuz rahmeti ile tüm sıkıntılarından, borcu olanlar borçlarından, derdi olanlar dertlerinden arınır, feraha ererler.. Herkes hayırlı dileklerine en hayırlı şekilde kavuşur umarım.. Dilerim ben ve isteyen herkes, hiç değilse bu ay, tam anlamı ile "kul" olabilelim, kul olmanın lezzettini tam anlamı ile tadabilelim inşAllah...

Bera'nın sünnet düğünü hazırlıkları son zamanlarda epey vaktimi aldı. Umarım cumartesi akşamı her şey yolunda gider ve gönlümüze göre olur inşAllah.. Uçan son yazıyı tekrar oturup yazamadım bir türlü, içimde kaldı, en azından bir kaç fotoğraf eklemek istiyordum, hatta şu an eklemeye çalıştım şaşkın şaşkın ve hatırladım ki tüm resimler bozulan bilgisayarımda, oysa ben şu an eşimi bilgisayarını kullanmaktayım...:(( Neyse kısmet olmayacak demek ki, bilgisayarım da ne zaman tamir edilir artık bilmem..:(

2009-08-10T23:20:00.007+03:00

Geçtiğimiz hafta sonu Bolu'ya gitmiştik, ha yazdım ha yazacağım derken sekiz gün geçmiş.. Dünden beri Ankara'da hava serinledi biraz, ama geçen haftaki sıcaklardan kaçıp, Bolu'da yağmuru ve on sekiz dereceleri görmek güzeldi doğrusu. Eşim gittiğimiz restoranda yakalandığımız yağmurdan kaçıp Bera ile içerde yemeyi tercih etse de, biz Sena ile açık havada oturmaya devam ettik ve göle düşen damlaları izlemek harikaydı.. Eşime bayağı nispet yaptım sonradan, bu güzel görüntüyü kaçırdığı için..:)

Her an ağlayabilirim, yazdığım uzuuun ama upuzun postu tam yayınlarken internet bağlantısı koptu ve tüm postum uçtu, taslaklara da kaydedilmemiş nedense..:(((((
Kendi kendime nazar değdirdim resmen, kendimi tebrik etmiştim alt satırda uzuun postum ve bolca fotoğraf için.. Demekki yazmamalıyım, uğraşmamalıyım bu kadar uzun blogla filan, ühüüü................... Yalnızca üstteki paragraf kurtulmuş nasılsa, boynum tutulmuştu resimlerle uğraşırken.... Küstüm bloğa filan, kırk yılda bir ilham gelsin, o da böyle olsun..............

Ağlayan Pasta

2009-08-07T01:19:00.005+03:00

Bu zavallı pastaya neden ağlayan pasta demişler merak ediyorum doğrusu, sanırım mucidi dertli bir insanmış..:) Neyse pastalar da, insanlar da ağlamasın diyor ve sevgili Lori için tarife geçiyorum...

4 yumurta
1 paket kakao ( 3-4 kaşık kadar)
1 su bardağı un
1su bardağı şeker
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya (isteğe göre)
1/2 çay bardağı süt
2 bardak süt ( üzeri için)

1 paket krem şanti
1bardak süt

Hazır çikolata sosu

Yumurtalarla şekeri beyazlaşıncaya dek çırpalım. 1/2 çay bardağı sütü ekleyerek çırpmaya devam edelim. Unu, kakaoyu, vanilyayı ve kabartma tozunu da ekleyerek,tekrar çırpıp, yağlanmış fırın kabımıza alalım. 180 derecede ısıtılmış fırınımızda pişirelim. Fırından alıp üzerine 2 su bardağı sütümüzü dökelim. Keki soğuyuncaya kadar bekletelim. Krem şantiyi 1 su bardağı soğuk süt ile çırparak kekimizin üzerine yayalım. Eğer hazır çikolata sosu kullanacaksak, pişirdiğimiz sos soğuyunca pastamızın üzerine gezdirelim. Sosu kendimiz de yapabiliriz, malzemeler ve tarifi şöyle:

1,5 kahve fincanı su veya süt
1,5 kahve fincanı şeker
1 tatlı kaşığı nişasta veya un
2 kaşık kakao
1 paket vanilyayı pişirip, yine soğuduktan sonra pastamızın üzerine gezdiriyoruz, afiyet olsun... İstersek sosu pişirirken damla çikolata da ekleyebiliriz..

Mezuniyet Pastası

2009-07-28T22:12:00.011+03:00

Uzun zamandır yazmak istediğim çokca şey birikti, ama ben pc başında uzun saatler geçirmeme rağmen, nedense bloğuma yazamıyorum.. Artık iyice anladım ki, ben okumayı yazmaktan daha çok seviyorum. Kısa kısa aklıma gelenleri yazayım..

-Esasında gayet tembel bir yaz geçiriyorum, okumam için beni bekleyen kitaplarım, beklemeye devam ediyorlar.. Hiç bitmeyen projelerim de beklemeye devam ediyorlar.. Buradan onlara şunu söyleyeyim ki, bu gidişle de beni daha çok beklerler..:P

-Eşim yirmi bir seneden sonra okulundan mezun olmayı başardı.. Bu aftan yararlanıp okuluna kaçıncı dönüşüydü tam hatırlayamıyorum.. Sena babası için hayatının ilk pastasını yaptı. Ağlayan pasta, ve kızım yaptı diye söylemiyorum, mükemmel olmuştu. Zaten borcamın çoğunluğunu benim yememden Sena ne kadar beğendiğimi iyice anladı..:) O akşam güzel bir kutlama yaptık, bu kutlanmayı en hak eden mezuniyet için..:))

-Aklıma gelmişken, pasta için kırdığı yumurtalar da, kızımın hayatında kırdığı ilk yumurtalarmış.. Biraz geç kalmış olsa da, çok da eğlenceli bulmuş yumurta kırmayı..:) Zaten kırdığı ikinci yumurtalar da, teyzesigil için yaptığı ağlayan pasta içindi.. Tamam yumurta ve ağlayan pasta konusunu kapatıyorum, zaten yukarda fotoğrafı da mevcut, kızımın yaptığı leziz pastanın.. Eee bolca övmeli ki, devamı gelsin dimi...:)

-Bera yaz okuluna devam ediyordu ki, geleneksel sivrisinek vakamızı yaşadık bugün. Evde dört kişiyiz, henüz hiçbirimizi de sivri ısırmış değildi bu yaz.. Hayır madem illa alerjisi olan oğlumu ısıracaksın , neden illa göz kapağını ısırıyorsun
sivri kardeş, bu kaçıncı... Sabah uyandırdığımda, maalesef yine göz kapağı balon gibiydi (anfilaksi).. Hemen antihistaminik verip, kremimizi de sürdük, ama yatarken hala bir hayli şişti, sanırım sabah doktora götüreceğim, gerçi doktorumuz artık bu sebeple kendisini rahatsız etmemizi pek istemiyor ama...

-Çok üzüldüğüm bir konu var, daha ne kadar böyle devam edecek bilmiyorum.. Allah'a havale ettim, ben artık o konu ile ilgili çok ama çok yoruldum...

-Maalesef üzücü bir de vefat olayı yaşandı ailede.. Ben tanımasamda, dayımın bacanağı, yazlığa dayımları ziyarete gittiğinde, boğularak vefat etti, arkasında iki yavru bırakarak.. Mekanı cennet olur inşAllah.. Bir kez daha ölümün son derece yakın olduğunu hatırlatsa da bizlere, bizler o kadar çabuk unutuyoruz ki...

-Artık tamamen tek çeşit yemekler hazırlıyorum. Çorbaydı, pilavdı, şuydu buydu devri kapandı bizim evde.. En azından yazın böyle.. Türlüyse türlü, yanına pilav yok. Fasulyeyse fasulye, yanına tabii karpuz.. Gerçi hakkımı yemeyeyim bazen cacık da yapıyorum.. Sonuç, çok rahatmış, belli olmaz kışın da bu uygulamaya devam edebilirim..:)

-Ramazan gelmeden önce, Bera'nın sünnet yemeği artı tatil nasıl sıkıştırılacak bilmiyorum ama eşim sıkıştırmaya niyetli görünüyor, bakalım.. Tatilin t'si bile beni geriyor oysa, sevmiyorum tatilleri, hele deniz tatillerini hiç sevmiyorum. Denizi ve yüzmeyi sevsemde, yoruyor beni deniz tatili. Hem sıcaktan şikayet edip hem de daha sıcak şehirlere yolculuk yapmaktaki mantığı da kavrayabilmiş değilim henüz zaten..
Benim hayalimdeki tatilde, yeşile karşı bir hamakta yatmak var, serin serin.. Sıcak, nem, kum vs. yok...

-Alıncaklar listem hiç eksilmiyor, doğum günü hediyeleri, yok şu hediyeleri, yok bu hediyeleri hiç bitmiyor. Hediye almaya bayılan ben bile bıktım artık, ne alsam diye düşünmekten, artık orayı burayı arşınlayıp durmak istemiyorum.. Eve on yıllık hediye stoklayasım var, bilumum yaşa, cinse göre.. Cumartesi Bera'nın arkadaşının doğum günü var. Pazar günü baktım beğenemedim bişi, bir de beğenemem kırk saat zaten, illa en sevindirecek hediyeyi bulmalıyım ya.. Hediyeyle bitse iyi, market alışverişleri, çocukların tüm ihtiyaçları, kendi ihtiyaçlarım.. Tüketmek filan istemiyorum artık, dağ başına inzivaya çekilesim var, yıllar sürecek bir inziva... Galiba yine bol bol şikayet ettim, yazıklar olsun bana... Allah'ım sana sonsuz şükürler olsun, sonsuz, affet bu gafil kulunu..............

Tesettür

2009-07-25T01:28:00.011+03:00

Nûr Sûresi’nin 30. âyet-i kerimesi der ki:

“Resûlüm! Mümin erkeklere, gözlerini harama dikmemelerini, ırzlarını da korumalarını söyle. çünkü bu, kendileri için daha temiz bir davranıştır. şüphesiz Allah, onların yapmakta olduklarından haberdardır.” Buyrularak mü’min erkeklerin harama bakmamaları, namus ve iffetlerini korumaları emredildikten sonra 31. âyet-i kerimesinde kadınlarla ilgili olarak da:

“Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini harama bakmaktan korusunlar; namus ve iffetlerini esirgesinler. Görünen kısımları müstesna olmak üzere, zinetlerini teşhir etmesinler. Baş örtülerini, yakalarının üzerine kadar örtsünler…” buyurulmakta ve âyet-i kerimenin devamında kadınların kendiliğinden görünmeyen zînet yerlerini, kimlerin yanında açabilecekleri belirtilmektedir. şöyle ki:

“Kocaları, babaları, kocalarının babaları, kendi oğulları, kocalarının oğulları, erkek kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, kendi kadınları mümin kadınlar, ellerinin altında bulunanları yani köleleri, erkeklerden, ailenin kadınına şehvet duymayan hizmetçi vb. tâbi kimseler, yahut henüz kadınların gizli kadınlık hususiyetlerinin farkında olmayan çocuklardan başkasına zinetlerini göstermesinler. Gizlemekte oldukları zinetleri anlaşılsın diye ayaklarını yere vurmasınlar. Dikkatleri üzerine çekecek tarzda yürümesinler. Ey müminler! Hep birden Allah’a tevbe ediniz ki kurtuluşa eresiniz.

TÜRKÇE KURAN-I KERİM ( DİYANET MEALİ ) 33 – Ahzab
59. Ey Peygamber! Hanımlarına, kızlarına ve müminlerin kadınlarına söyle, bedenlerini örtecek elbiselerini giysinler. Bu onların tanınıp incitilmemelerine de daha uygundur. Şüphesiz Allah çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.

Ben, Allah'ın indirdiği bu ayetlere tüm kalbimle inanarak örtündüm, tıpkı milyonlarca müslüman kadının inanıp, örtündüğü gibi.. Hiçbir baskı görmeden, hiç kimse beni zorlamadan, siyasi bir görüşüm vs. olmadan Rabbimin ayetlerini uygulamak istedim, tıpkı diğer ayetlerini de uygulamaya çalıştığım gibi.. Daha önce de yazmıştım, her görüşten arkadaşa sahibim.. İnsanlara saygım sonsuz, herhangi bir insanı giyimi veya seçimleri ile ilgili eleştirmek aklıma bile gelmez, hem aldığım terbiye hem de insanların seçimlerine duyduğum sonsuz saygı gereği..

Kendilerini çok demokrat, çok hoşgörülü, çok saygılı, çok insancıl vs. olarak gören bazı tiplerin, Allah'ın ayetlerini inkar edercesine, sanki kapananlar kendileri bu ayetleri uydurmuş da kapanmışlar gibi, saçma sapan ipe sapa gelmez yorumlarına, akılları sıra yaptıkları komik ötesi(?) esprilerine, hem gülüyor, hem üzülüyor ve kendilerini Allah'a havale ediyorum.... Bilmiyorlarsa araştırabilirler değil mi, ama yok ne gerek var.. Bilmiyor değiller de zaten, maalesef inançlara saygıları yok. Benim Ateistlere, Budistlere, Aborjinlere, tüm inanmışlara her neye inanıyorlarsa inansınlar, duyduğum saygıyı onlar Müslüman kardeşlerine çok görüyorlarsa, yapacak birşey yok, onların güzel görüşleridir (!?), at gözlükleri ile bakmaya devam etsinler...

Not: İstanbul ziyaretlerimde mutlaka Nişantaşı'na uğrar, Ankara'da da cadde, sokak, semt ayırımı yapmadan gönlümce gezerim, üzgünüm..........

2009-07-08T22:06:00.002+03:00

Oldu Da Bitti MaşAllah

2009-07-07T23:40:00.011+03:00

Geçtiğimiz salı günü sekizinci doğum gününü kutladığımız Bera, bugün de sünnet oldu.. Korktuğum kadar zor olmadı çok şükür.. Smart klamp yöntemi ile gerçekleşen sünnettinden iki üç saat sonra (lokal anestezinin etkisi geçince) bir miktar ağrısı oldu tabii. Onu da doktorunun tavsiyesi ile, her iki saate bir ağrı kesici vererek atlattık çok şükür. Normale oranla bir hayli sık wc ziyaretleri beni biraz şaşırtsa da, sanırım geçici bir durumdur bu..:) Giderken biraz tedirgin olsa da, cesareti ile de bir hayli şaşırttı Bera beni, ben ondan daha heyecanlıydım.. İğneler yapılırken ağlamasını bekliyordum doğrusu, ama ağlamadı.. Ben girmesem mi içeriye, daynamaz mıyım ki, diye düşünürken, hem girdim hem de kameraya çektim..:) Yalnız iyi ki doktorla önceden tanışmamışım, yoksa kesin bugünkü randevumuzu iptal ederdim.. Eşim kendisi ile görüşmüş ve pek hoşlanmadığını söylemişti gerçi, ama bu denli suratsız olmasını beklemiyordum doğrusu.. Arkadaş tavsiyesi ile gitmiştik ama son zamanlarda yaşadıklarımdan sonra, arkadaş tavsiyelerine olan sonsuz güvenim bayağı azaldı maalesef.. Neyse ki işinin uzmanı idi doktor, ama güler yüz ve tatlı dil benim için olmazsa olmaz özellikler...

Bu geceyi biraz huzursuz geçirebileceğinden de korkuyordum ama Allah'a şükür mışıl mışıl uyuyor şu an içerde.. Kutlamalar üst üste geldi bu hafta Bera için.. Geçen salı arkadaşları ile, cumartesi de anneanne, dede ve teyzesi ile olan doğum günü kutlamasından sonra, bugün de sünnet olup, kutlamalar gırla gidince, bugün biraz şımarmış gördüm oğlumu, neyse biraz tadını çıkarınca normale döner umarım.. Yarın fırsat bulursam bir kaç fotoğraf eklerim inşAllah... Sünnet olmamış tüm çocuklara sorunsuz, kolay sünnetler diliyorum..

Pes

2009-06-26T00:22:00.007+03:00

Tabii tembelliğime pes... Neyse ki her konuda tembel değilim de, yazma konusunda tembel olduğum apaçık ortada, bir ayı geçmiş yazmayalı yine.. Üç aylar ve Regaib kandili herkese huzur ve bereket ve hayrlar getirsin, herkesin hayırlı duaları kabul olsun inşAllah.. Yarın sabah erkenden dört kız arkadaş ve çocuklar altı günlük bir tatil için yola çıkacağız inşAllah, hayırla sağlıkla gidip dönmek nasip olur inşAllah.. İlk uzun yol deneyimim olacağı için eşim ve ailem biraz gerginler..:( Bera'nın doğum gününde de şehir dışında olacağımız için aileyle olan kutlama yine ileri bir tarihte olacak gibi görünüyor.. Dönüşte de Bera sünnet olacağı için biraz gerginim ve günlerim bir hayli koşuşturmalı geçiyor, Allah sağlıkla, kolaylıkla "Oldu da bitti maşAllah" demeyi nasip eder inşAllah...

Aslında güzel bir doğum günü yazısı yazmayı düşünüyordum ama şu mübarek saatleri kaçırmayıp, gidip ,iki evladım, yeğenim ve tüm yavrular için dua etmek daha mantıklı olacak galiba.. Allah dualarımızı kabul eylesin.. Dün eski komşumuz, hem kızı hem gelini yakın arkadaşım olan sevdiğim bir hanım, elli gün kadar süren bitkisel hayattan sonra vefat etti.. Kızı ile ilişkileri hep mükemmel olmuştu, arkadaşım dün çok kötüydü tabii.. Neler hissetiğini anneannemden dolayı çok iyi bildiğim için gün boyu Z. için dua etmeye çalıştım... Allah bol bol sabır versin arkadaşım ve ailesine, S. teyzenin de makamı cennet olsun inşAllah.... Anne ve babalarımızı da başımızdan eksik etmesin Rabbim, onlara sağlıklı, uzun ömürler versin...

On Üç

2009-05-21T01:04:00.005+03:00

Canım kızım, yıllar su gibi akıp gidiyor, doğumun dün gibiyken on üç oldun bile.. Allah o günleri gösterirse inşAllah, bir bakacağız ki yirmi üç, sonra otuz üç olmuşsun... Sağlık, huzur, neşe, mululuk hep seninle olsun.. Dilerim hayata olumlu bakabilme gücün hep yüksek olur, bolca şükretmeyi hiç ihmal etmezsin, senin için önemli olan her şeyin ve herkesin değerini kaybetmeden de bilirsin... Dilerim kendinle hep barışık olup, seninle aynı fikirde olmayanlara da saygı duymayı bilirsin.. Dilerim asla vazgeçmezsin, keşke demezsin, her ne iş yaparsan yap, yapabileceğinin en iyisini yaparsın.. Dünyaya geliş sebeplerinin farkında olup, güzel ahlaklı bir insan, iyi bir kul olursun inşAllah.. Senin için dileklerim, dualarım bitmez, Allah dilerim hepsini kabul eyler.. Dilerim tüm seçimlerin, senin için en hayırlı seçimler olur.. Yaşadığım sürece arkanda olacağım, unutursam hatırlat emi!! Seni çoook seviyorum........

Fotoğraflarla Urfa Ve Mardin

2009-05-12T22:50:00.021+03:00

Mim Ve Erken Anneler Günü Kutlaması

2009-05-07T19:14:00.017+03:00

Çok güzel bir bloğa sahip olan sevgili Medinem uzuun süre önce beni mimlemişti, konu ise evde en sevdiğim köşeler.. Taşındığımızdan beri fotoğraf makinesinin şarj aleti kayıptı ve bu konuyu fazlası ile ihmal etmiştim.. Hesapladım da sekiz buçuk aydır fotoğraf çekmiyormuşum (telefonlarla çekilenleri saymıyorum tabii..). Bir kaç kez ciddi şekilde aradım, hatta geçen hafta kafayı takıp, evin altını üstüne getirdim, ama bulamadım.. Yedek parçalar öyle kolay bulunmuyor, bulunsalar bile aşırı yüksek fiyatlara bulunabiliyorlar ancak.. Bugün, dün Sony'nin kendi mağazasında, benden istedikleri fiyatın üçte birinden daha ucuza bulmayı başardım..:) Zaten makinem artık eskidiği için o rakamları bayılmak istemiyordum doğrusu, iyi oldu.. Mime gelince, en sevdiğim köşelerden biri, oturma odamızdaki bu koltuk, kitap ve gazetelerimi bu köşede okur, netten çıkamadığım uzuun saatleri bu koltukta, bazen de karşısındaki koltukta geçiririm.. Mutfak masam, ailece uzuun kahvaltılar yaptığımız (tabii haftasonları) arkadaşlarla hem atıştırıp hem sohbetler ettiğimiz favori köşelerimden biri.. Oldum olası mutfakta oturmaya bayılırım zaten... Sevdiğim son köşe de salondan, bu köşeyi daha çok kara kara düşünmek için kullanıyorum...:) Aslında evimin her köşesini seviyorum diyebilirim, Allah hepimize evlerimizde sağlıkla huzurla oturmayı nasip etsin... Medinem'e çok teşekkür ediyor, mimini bu kadar geciktirdiğim için de özür diliyorum... Fotoğrafların sırası böyle olmadı gerçi ama neyse..:)

Yarın yine çocukları babalarına emanet edip, arkadaşlarımla Güneydoğu gezisine çıkıyoruz.. Hayırlısı ile gidip döneriz inşAllah... Bera bu nedenle anneler günümü bugünden kutladı ve yine el emeği hediyeleri ile beni çook ama çok duygulandırdı.. Harika bir köpekcik yapmış, muhteşem bir şiir yazmış ve fimo ile süper bir bardak altlığı yapmış bana, milyon kez teşekkür ettim tabii...

Bu arada hediyelerinin fotoğraflarını da Bera kendisi çekti... Sevgili Senacığım da kendini odasına kapatıp, bol bol test çözmekle meşgul şu sıralar.. Şu SBS olsa bitse de rahatlasak hayırlısı ile... Bu arada herkesin anneler gününü de şimdiden kutluyorum, her gününüz anneler günü tadında geçsin inşAllah......

Sena İle Röportaj

2009-04-23T18:09:00.010+03:00

En sevdiğin üç yemek?

-Makarna, patates kızartması, inegöl köfte

En sevdiğin üç arkadaşın?

-Ayşenur B., Şeyma, Ayşenur Y.

En sevdiğin üç ders?

-Türkçe, İngilizce, Sosyal

En sevdiğin üç meyve?

-Çilek, karpuz, portakal

En sevdiğin üç abur cubur?

-Baharatlı çubuk kraker, doritos , lila pause

En sevdiğin üç film?

-Alacaranlık, Aşk ve gurur, Neşeli Ayaklar

En sevdiğin üç kitap?

-Alacakaranlık 1-2-3, Secdede Bir Ömür, Jane Eyre

En sevdiğin üç şarkıcı?

-Evanescence, Linkin Park, Emre Aydın

En sevdiğin üç şair?

-Ömer Bedrettin Uşaklı, Mehmet Akif Ersoy, Arif Nihat Asya

En sevdiğin üç oyuncu?

-Robert Pattinson, Dakota Fanning, Anne Hathaway

En sevdiğin üç şarkı?

-Call Me When You're Sober, Hot, Numb

En sevdiğin üç renk?

-Beyaz, siyah, sarı

En sevdiğin üç kıyafet?

-Tunik-tayt kombinasyonları, elbiselerim, kot pantolonlarım

En sevdiğin üç restoran?

-Recep Usta, Hüsrev, Değirmen

En sevdiğin üç içecek?

-Cola, gazoz, süt

En sevdiğin üç hobin?

-Yüzmek, kitap okumak, müzik dinlemek... Bera burada müdahale eder ( Üçüne de müzik dinlemek yazsaydın anneciğim, ablam ders çalışırken bile müzik dinliyor..:) )

Sena'yı bu röportaja ikna etmek hiç kolay olmadı, göbeğim çatladı valla, gerçi sonradan açıldı hanımefendi ama...:) Bu cevapların kıymetini bilin lütfen...:)

Bera İle Röportaj

2009-04-22T16:18:00.007+03:00

"En sevdiğin üç yemek?"

-Mantı, Ispanak, Hamburger

"En sevdiğin üç içecek?"

-Sıkma meyve suyu, ice tea, limonata

"En sevdiğin üç arkadaşın?"

-Batuhan, Burak, Fatih

"En sevdiğin üç oyun?"

-Askercilik, saklambaç, İpekyolu

"En sevdiğin üç oyuncağın?"

-Arabalarım, atım, şövalyelerim

"En sevdiğin üç kitap?"

-Hayvanlar Ansiklopedisi, Çanakkale Destanı, Güzel ve Çirkin

"En sevdiğin üç film?"

-Narnia Günlükleri Prens Kaspiyan, Stuart Little, Neşeli Ayaklar

"En sevdiğin üç renk?"

-Mavi, siyah, yeşil

"En sevdiğin üç restoran?"

-Popeyes, Kumpirevi, balık restoranları

"En sevdiğin üç şekil?"

-Üçgen, kare, üçgen prizma (?)

"En sevdiğin üç ders?"

-Beden eğitimi, matematik, hayat bilgisi, resim( dört oldu ama olsun )

"En sevdiğin üç meyve?"

-Elma, ayva (anne en az iki kez emin misin diye sorar...), şeftali

"En sevdiğin üç abur cubur?"

-Çikolatalar, bisküviler, cips ( maalesef)

"En sevdiğin üç kıyafetin?"

-T-shirt, eşofmanlarım, spor ayakkabılarım

"En sevdiğin üç spor?"

-Voleybol, futbol, basketbol

Atatürk

2009-04-16T18:40:00.007+03:00

● Biz cahil dediğimiz zaman, mektepte okumamış olanları kastetmiyoruz. Kastettiğimiz ilim, hakikati bilmektir. Yoksa okumuş olanlardan en büyük cahiller çıktığı gibi, hiç okumak bilmeyenlerden de hakikati gören gerçek alimler çıkabilir.

● Özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir. Ben milletimin en büyük ve ecdadımın en değerli mirası olan bağımsızlık aşkı ile dolu bir adamım. Çocukluğumdan bugüne kadar ailevî, hususî ve resmî hayatımın her safhasını yakından bilenler bu aşkım malumdur. Bence bir millete şerefin, haysiyetin, namusun ve insanlığın vücut ve beka bulabilmesi mutlaka o milletin özgürlük ve bağımsızlığına sahip olmasıyla kaimdir. Ben şahsen bu saydığım vasıflara, çok ehemmiyet veririm. Ve bu vasıfların kendimde mevcut olduğunu iddia edebilmek için milletimin de aynı vasıfları taşımasını esas şart bilirim. Ben yaşabilmek için mutlaka bağımsız bir milletin evladı kalmalıyım. Bu sebeple milli bağımsızlık bence bir hayat meselesidir. Millet ve memleketin menfaatleri icap ettirirse, insanlığı teşkil eden milletlerden her biriyle medeniyet icabı olan dostluk ve siyaset münasebetlerini büyük bir hassasiyetle takdir ederim. Ancak, benim milletimi esir etmek isteyen herhangi bir milletin, bu arzusundan vazgeçinceye kadar, amansız düşmanıyım.

● Milli his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. Dilin milli ve zengin olması, milli hissin gelişmesinde başlıca etkendir. Türk dili, dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki, bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek bağımsızlığını korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.

-Gençliği yetiştiriniz. Onlara ilim ve irfanın müspet fikirlerini veriniz. Geleceğin aydınlığına onlarla kavuşacaksınız.

● Din bir vicdan meselesidir. Herkes vicdanının emrine uymakta serbesttir. Biz dine saygı gösteririz. Düşünüşe ve düşünceye muhalif değiliz. Biz sadece din işlerini, millet ve devlet işleriyle karıştırmamaya çalışıyor, kasde ve fiile dayanan taassupkâr hareketlerden sakınıyoruz.

● Zafer, "Zafer benimdir" diyebilenindir. Başarı ise, "Başaracağım" diye başlayarak sonunda "Başardım" diyebilenindir.

● "Türk milleti güzel her şeyi her medeni şeyi, her yüksek şeyi sever, takdir eder. Fakat muhakkaktır ki, her şeyin üstünde taktir ettiği bir şey varsa o da kahramanlıktır."

● "Türk milletinin karakteri yüksektir. Türk milleti çalışkandır. Türk milleti zekidir... Türk milleti milli birlik ve beraberlik içerisinde güçlükleri yenmesini bilmiştir… Türk milletinin tarihi bir niteliği de güzel sanatları sevmek ve onda yükselmektir. Türk milletinin büyük millet olduğunu bütün medeni alem, az zamanda, bir kere daha tanıyacaktır..."

● "Bu millet kılı kıpırdamadan dava uğruna canını vermeye razı olmasaydı ben hiç birşey yapamazdım.."

-Kadınlarımızın genel görev ve çalışmalarda paylarına düşen işlerden başka, en önemli, en hayırlı, en faziletli bir ödevleri de “iyi anne” olmalarıdır.

-Büyük başarılar, kıymetli anaların yetiştirdikleri seçkin evlatlar sayesinde olmuştur.

-Ey kahraman Türk kadını, Sen yerde sürüklenmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın.

-Bilhassa bizim dinimiz için herkesin elinde bir ölçü vardır. Bu ölçü ile hangi şeyin bu dine uygun olup olmadığını kolayca takdir edebilirsiniz. Hangi şey ki akla, mantığa halkın menfaatine uygundur; biliniz ki o bizim dinimize de uygundur. Bir şey akıl ve mantığa, milletin menfaatine, İslam'ın menfaatine uygunsa kimseye sormayın. O şey dinidir. Eğer bizim dinimiz aklın mantığın uyduğu bir din olmasaydı mükemmel olmazdı, son din olmazdı.

-"Camilerin mukaddes mimberleri halkın ruhi, ahlaki gıdalarına en yüksek, en verimli kaynaklardır. Minberlerden halkın anlayabileceği dille ruh ve beyne hitap edilmekle Müslümanların vücudu canlanır, beyni temizlenir, imanı kuvvetlenir, kalbi cesaret bulur." (Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, c. 1, s. 225)

-"Allah birdir, şanı büyüktür. Allah'ın selameti, sevgisi üzerinize olsun. Peygamberimiz Efendimiz Hazretleri Allah tarafından insanlara dini gerçekleri duyurmaya memur ve elçi seçilmiştir. Bunun temel esası, hepimizce bilinmektedir ki, Yüce Kuran'daki anlamı açık olan ayetlerdir. İnsanlara feyz ruhu vermiş olan dinimiz son dindir. En mükemmel dindir. Çünkü dinimiz akla, mantığa, gerçeğe tamamen uyuyor ve uygun düşüyor." (Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, c. 2, s. 93)

"Bizim dinimiz en makul ve en doğal bir dindir. Ve ancak bundan dolayıdır ki son din olmuştur. Bir dinin doğal olması için akla, tekniğe, ilme ve mantığa uygun olması gerekir. Bizim dinimiz bunlara tamamen uygundur. ... İslam'ın sosyal hayatı içinde hiç kimsenin, bir özel sınıf halinde varlığını sürdürme hakkı yoktur. Kendilerinde böyle bir hak görenler dini kurallara uygun harekette bulunmuş olmazlar. Bizde ruhbanlık yoktur, hepimiz eşitiz ve dinimizin kurallarını eşit olarak öğrenmeye mecburuz" (Atatürk"ün Söylev ve Demeçleri, 1959, c.2, s. 90)

-"Düşmanlarımız, bizi dinin etkisi altında kalmış olmakla itham ediyor, duraklamamızı ve çöküşümüzü buna bağlıyorlar; bu bir hatadır. Bizim dinimiz hiç bir vakit kadınların, erkeklerden geri kalmasını talep etmemiştir. Allah'ın emrettiği şey, Müslüman erkekle, Müslüman kadının beraberce din öğrenerek eğitilmesidir. Kadın ve erkek bu ilim ve eğitimi aramak ve nerede bulursa oraya gitmek ve onunla mücehhez olmak zorundadır. İslam ve Türk tarihi incelenirse görülür ki, bugün kendimizi bin türlü kuralla bağlanmış zannettiğimiz şey yoktur. Türk sosyal yaşantısında kadınlar bilimsel yönden eğitim ve öğretim görmekte ve diğer konularda erkeklerden katiyen geri kalmamışlardır. Belki daha ileri gitmişlerdir." (Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri, 1959, c.2, s.86)

● "Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir."

Ben seni çok iyi anlıyorum sevgili Atatürk. Keşke herkes senin anlatmak istediklerini doğru bir şekilde anlayabilseydi... Keşke herkes senin kadar demokrat olabilseydi.. Adını kullanan sahte Atatürkcüler hiç olmasalardı keşke... Şu an ülke öyle bir hale geldi, seni bile yukardaki resmin yüzünden eleştirebilecek insanlar mevcut, üstelik de senin adını kullanarak... İyi ki günümüz Türkiye'sinde yaşamıyorsun, biliyorum yoksa bu denli yanlış anlaşıldığın için çok ama çok üzülürdün... Sen diyorsun ki, kadın da erkek de ilim neredeyse öğrenmek için oraya gidin, ama bugün maalesef bazı aklı eksikler hem de senin adını kullanarak, kadının okuma hakkını elinden alıyorlar, bunları bilsen kahrolurdun üzüntünden biliyorum...

Sevgili Öykü'nün başlattığı mime ben de katımak istedim. Aslında Bera'nın geçen hafta Anıtkabir'e yaptıkları sınıf gezisi fotoğraflarını da eklemek istiyordum ama arkadaşım henüz fotoğrafları göndermedi...

Benim Babam Senin Babanı Döver

2009-04-15T02:10:00.016+03:00

Moralim fena halde bozuk, şu saat oldu gözüme uyku filan girmiyor, kalbim acıyor...

Bugün yeğenimin doğum günüydü, kardeşimle yuvadaki kutlamaya katıldım.. Kardeşimin yaptığı muhteşem tavşan pastayı lüplettim, gayet mutlu mesut bir günümdeydim yani..

Akşam üzeri beş gibi Bera'nın veli toplantısına katılmak üzere yola koyuldum.. Toplantı da gayet güzel gidiyordu.. Hocamız erkek çocuklardan genel olarak memnun olduğundan, bazı kavgalar olsa bile,kısa sürede barışıp her şeyi yoluna koyduklarından bahsetti.. Kızların problemlerini çözmekte daha çok zorlandığından, çünkü kızların arasında akla hayale gelmeyecek olaylar, çekememezlikler döndüğünden filan bahsediyordu. Tabii başka bir çok mesele de konuşuldu, tartışıldı..

Derken karı koca doktor olan bir çift var, erkek olanı "Hep kızlardan bahsettiniz ama erkek çocuklar arasında da çok problemler oluyor, mesela bizim oğlumuz bir senedir hep dayak yiyor" dedi. Eşi de "Evet Bera'da X'e hep vuruyormuş" dedi. Ve oğlunun yemeden içmeden kesildiğinden, zayıfladığından, mutsuz olduğundan bahsetti.. Bütün bunların sorumlusu Bera'ymış gibi.. Zaten iki tane de küçük kardeşi varmışmış (bu da Bera'nın suçu herhalde, kardeşleri yüzünden ezilmesi).. Ben bir anda neye uğradığımı şaşırdım tabii, çünkü bu kadın daha geçen hafta sabahın bir vakti beni arayıp o günkü toplantının saat kaçta olacağını sormuştu. Yani kendisinde telefon numaram mevcut, madem böyle bir şikayeti vardı, benimle önce özel olarak görüşmesi gerekmez miydi... O kadar moralim bozuldu ki, toplantı sonunda kendimi tutamayıp ağladım.. Bir çocuğu sınıf içinde isim vererek, oğlunun psikolojik sorunlarının sebebi gibi göstermek, hangi doktorluk ve insanlık anlayışına sığar anlayamadım..

Bera da o arkadaşını çok seviyor aksi gibi, daha iki gün önce iki buçuk ay sonraki doğum gününe, onu da çağırabilirmiyiz diye soruyordu.. Bera bana her akşam okulda o gün yaşadıklarını bir bir anlatır, kavgalarını da dahil.. Ben hiç "sana vurana sen de vur oğlum" diyen bir anne olmadım. Aksine sürekli, arkadaşlarına vurmanın kabul edilemez bir davranış olduğunu, kendisine yapılmasını istemediği bir davranışı hiç bir arkadaşınada yapmaması gerektiğini anlatıyorum.. Eve gelip ağladığı da oldu, şu bana vurdu, bu beni itti gibi şikayetleri ben de çok dinledim, ama bir günden bir güne, gidip o çocuğu tehdit edeyim, konuşayım gibi bir şey düşünmedim, asla da düşünmem. Bu çocuklar arkadaş, bugün küser, yarın barışırlar.. Hem problemlerini kendi başlarına çözmeyi öğrenmek zorundalar..

Meğer bu aile, bugün toplantı öncesi tüm çocukları tek tek sorguya çekmişler, oğulları kimlerle kavga ediyor, kimlerle iyi anlaşıyor diye.. Bir çocuk da Bera ile sık kavga ettiklerini söylemiş. Bunun üzerine Bera'yı tehdit etmişler ve anne olan Bera'ya buraya yazmak istemediğim, hoş olmayan bir kelime söylemiş.. Doğruluğundan emin olmadan tehdit ve hakaret, hızlarını alamayıp toplantıda şikayet.. Ne yazık ki ben bu tehdit ve hakaret olayını anne ile yaptığım telefon görüşmesinden sonra öğrendim.. Yarın kendisini arayıp konuşacağım elbette, oğlumla ilgili bir problemi varsa benimle paylaşmalı, benimle paylaşmak istemediyse öğretmenimizle paylaşmalı, tehdit edip, hakaret etmek ne demek?? Bu tarz insanların doktorluk yapmalarına inanamıyorum..

Bera bana ara sıra bu çocukla olan tartışmalarından bahsediyor, son derece basit sebepler yüzünden çıkan önemsiz olaylar bunlar genelde ve mutlaka sonrasında barıştıklarını anlatıyor. Ben, benim oğlum sütten çıkmış ak kaşık demiyorum, erkek çocukları inanılmaz hareketli oluyorlar, boğuşarak oyun oynayabiliyor ve oyun sırasında bile birbirlerinin canlarını yakabiliyorlar.. Nitekim ben de bu tarz şikayetleri Bera'dan milyon kez dinlemişimdir.. Ben sınıf öğretmenimizle her hafta görüşüyorum.. Genel olarak kendisi Bera'dan memnun, bazen bu hafta hareketliydi, dediği de oluyor elbette ama Bera asla şiddet eğiliminde olan bir çocuk değil çok şükür. Ama kendisine vurulursa veya itilirse de, tüm uyarılarıma rağman karşılığını vermeye çalışıyor..

Ben akşam anne ile yaptığım telefon görüşmesinde, konuyu önce benimle konuşmadığı için üzüldüğümü, oğlumun da bazen oğluyla ilgili şikayetleri olduğunu, bunların olağan olduğunu söylemiştim ve tabii ki Bera ile yine de konuşurum demiştim.. O da elbette ki tek problemin Bera olmadığını, büyük sınıflardan çocuklardan da hep dayak yediğini, tombul olduğu için herkesin yanaklarını sıktığından filan bahsetti (öyleyse neden sınıfta bir tek Bera'nın ismini veriyorsun)... Ama Bera'dan duyduğum tehdit ve hakaret olayından sonra hiç yapmadığım ve yanlış bulduğum bir şeyi yaptım, o çocukla oynamasını yasakladım ve uzak durmasını istedim.. Çok gerçekci bir istek olmadığını kabul ediyorum, çünkü onlar birbirlerini gerçekten çok seviyorlar ve arkadaşlar.. Çocukların hiç kavga etmediği bir dünyayı kim istemez ki, ama maalesef bu tip olaylar olabiliyor ve onlar bunları aşmayı da çok iyi biliyorlar.. Yarın kadınla konuşacağım ve onun da oğluyla konuşmasını birbirlerinden uzak durmalarını istediğimi söyleyeceğim, muhtemelen bunu başaramayacaklarını bu nedenle de büyüklerin gereksiz yere burun sokmasının hiç uygun olmadığından bahsedeciğim..

Bu arada ben de Bera'nın bazı arkadaşlarını sorguladım ve Bera çok mu kavga ediyor, gibi sorular sordum( biliyorum bu da yanlış) ama acaba benim ve öğretmenimizin gözünden kaçan bir şeyler mi var diye merak ettim, varsa bilmeli ve konuşmalıydım dimi.. Genel görüş, diğer çocuklardan farklı olmadığı, kızlara karşı da özellikle nazik olduğu idi... Herhalde bu konuda daha sayfalarca yazabilirim, inanılmaz üzüldüm ve doldum çünkü.. İlk kez Bera ile ilgili böyle bir şikayet aldım ve söylenme şekli de çirkin olunca ister istemez çok üzüldüm.

Yeğenimin akşamki doğum günü aile toplantısına epeyce geciktik ve yolda Bera çok ağladı, tam tersine o arkadaşını ne kadar çok sevip kolladığından, anne ve babasının neden kendisini suçladıklarını anlamadığından bahsetti.. Ben de ona üzülmemesini, bazı anne babaların cahil olduklarını, çocuklarını bu şekilde koruduklarını sandıklarını, ama kendisinin de hareketlerini tekrar gözden geçirmesi gerektiğini, bir yanlışı varsa arkadaşından özür dilemesi gerektiğini söyledim... O ise yaşlı gözlerle, anneciğim bazen kavga ediyoruz ama hemen barışıyoruz, hatta ben X'i hep koruyorum büyük çocuklardan, dedi.. Çocuklar yüzünden kavga eden insanlar her zaman tuhafıma gitmiş, ve komik gelmiştir.. Yarın kavga filan etmeyi düşünmüyorum elbette ama sakin kalabilmeyi umuyorum, çünkü özellikle yapılan hakarete inanılmaz üzüldüm.. Çocuklarımızın her olayını biz çözmeye kalkarsak, hayatı ve hayatla başa çıkmayı nasıl öğrenecekler ki... Çözmeye çalışıyorsak da bunu doğru bir şekilde yapmalıyız, başka bir çocuğu tehdit ederek değil.. Ben de Bera'dan çok şikayet duyuyorum ama gidip o çocuklarla konuşmayı aklımdan bile geçirmiyorum, geçirmem de. Kaldı ki benim görevim kendi çocuğumu eğitmek, başkalarını değil.. Tıp okumuş ve insan psikolojisi ve çocuk psikolojisini iyi bilmesi gereken bu iki insanın davranış şekillerine inanamadım ve okumakla adam olunmadığına bir kez daha tanık oldum..

Başlık da aklıma geldiği için öylesine yazılmıştır. Eşime henüz anlatamadım ama neyse ki kendisi aklı başında bir insan da, vayy benim oğluma kim böyle bişi söyleyebilir diye okula ya da hastaneye koşmaz çok şükür.. Demek bu tip kavgalar böyle insanlar yüzünden çıkıyor, cık cık cık, yazık...

Büyüdükce Öğrendiklerim

2009-04-08T22:51:00.009+03:00

-Bir insanı kaybetmenin çok kolay, kazanmanın çok zor olduğunu...

-Söylenenlerin aksine, otuzundan sonra da kalıcı ve güzel dostluklar kurabileceğimizi...

-Hatalarımızın peşimizi asla bırakmadıklarını, yirmi yıl geçse bile çok can acıtıcı olabildiklerini, gecelerce ağlatabildiklerini....

-Çocukların son hızla büyüdüklerini ve gözlerime inanamadan sürekli onları izlemenin güzelliğini.. Ben bu çocukları ne zaman doğurdum, hangi ara bu yaşlara geldiler, bana bu cevapları nasıl verebiliyorlar, şeklinde sürekli şaşırmamın artık doğal olduğunu, muhtemelen beni daha çoook şaşırtacaklarını...

-Ailenizi, ailenizden birilerini kaybetme korkusunun gittikce daha da can yakıcı olduğunu...

-İnsanın bazı özelliklerinin hiç değişmediğini..

-Bazı özelliklerimizin ise neredeyse her sene değişiklik gösterebileceğini...

-Baharın en güzel ve en beklenen mevsim olduğunu...

-Sizi düşünen, dün iyi görmedim seni, diye arayan dostlara sahip olmanın ne şükredilesi bir durum olduğunu...

-Sağlığın kıymetinin asla hiçbir şeyle ölçülemeyeceğini...

-Daha az şikayetlenip, daha çok şükretmenin önemini, güzelliğini, ne çok rahatlattığını...

-Bazı akraba ve tanıdıkların ne iyi ne kötü gün dostu olamadıklarını...

-Tatlı sözlerin önemini, yılanları bilmem ama insanlar için çok rahatlatıcı olduklarını ...

-İnsan idare etmenin en zor şey olduğunu, ama bunu başaranların da en mutlu insanlar olduğunu öğrendim, öğreniyorum...

Şaşırdıklarım Düşündüklerim

2009-03-30T23:26:00.009+03:00

Hayatımda hiç oy kullanmadım ben, bundan sonra da kullanmayı düşünmüyorum.. Şahsi tercihim bu yönde, bu konuyu kimseyle tartışmam da, ben herkesin görüşüne ne kadar saygılı isem, aynı saygıyı kendim için de beklerim.. Çevremdeki insanların hangi partiye oy verdikleri ile de hiç ilgilenmedim bu güne dek, insaları siyasi görüşlerine göre ayıran biri değilim .. Çok sevdiğim alevi arkadaşlarım da var, ateist arkadaşlarım, peçe kullanan arkadaşlarım da var, hepsi de benim için çok özel ve değerliler. Benim için arkadaşlarımın ne kadar sevgi dolu oldukları önemli, ne kadar vefalı oldukları, vicdanlı, merhametli, dürüst, kişilikli, düşünceli, nazik olmaları önemli, gerisi boş.. Siyaset çoğu zaman sohbet konularımızdan bile değildir, haa olduğu zamanlarda da herkes birbirinin düşüncesine saygı duymayı bilir.. Örümcek kafalı insanlarla hiç işim olmaz!! Yalnız kendi siyasi görüşündeki insanları akıllı bulan, toplumun geri kalanını ise akılsızlıkla, zeka düşüklüğü ile suçlayabilecek kadar gözü dönmüş insanların hepsi bence örümcek kafalı kategorisine girer.. Şükür ki benim çevremde bu tip insanlar yok, onlara blog aleminde rastladığımda da katılarak gülüyorum...:)) Bu kadar geri kafalı oldukları için üzülmüyormuyum, üzülüyorum elbette, ama bugün, fosforları (bu bloğun yazdıklarımla zerre alakası yoktur) yeterli gelmemiş demek ki, diye düşündüm..:)

Yıllardır Çankaya ilçesinde oturuyorum, daha önceki belediye başkanlarının Çankaya'ya özel bir hizmetlerini ben göremedim, belki de körüm tabii.. Sayın Eryılmaz seçildiğinde, gerçekten umutlanmış, bu kez Çankaya akıllı, dürüst ve çalışkan bir belediye başkanına kavuştu galiba diye düşünmüştüm.. Ne yazık ki beş sene geçti ve Çankaya'da hizmet sıfır.. Zaten partisi de kendisini yeniden aday göstermedi. Dün seçilen belediye başkanını zaten doğru dürüst tanıtmadılar bile, kendisi ile ilgili hiç bir fikrim yok, umarım bu kez hizmet edecek biri seçilmiştir ve hayırlı olur... Gökçeğe gelince, bu seçimlerde aday gösterilmemesini ümit etmiştim ama tekrar aday oldu ve seçildi. Oysa Ankara'da kesinlikle yeni bir yüze ihtiyaç vardı bence, dilerim en hayırlı ve en son dönemi olur bu dönem... Murat Karayalçın'ın her seçimde, oy sayımı henüz tamamlanmadan çıkıp, kazandım açıklamaları yapmasını ise artık trajikomik buluyorum, hiç mi ders almaz bir insan?? Hadi Gökçeği dört seferdir burnumuza dayayan partiler akılsız diyelim, kendilerini toplumun en aydınlık fikirli, en eğitimli yüzü olarak gören insanların Ankara'da burnumuza dayayabildikleri tek ismin "Karayalçın" olmasını ben anlaşılmaz ve garip buluyorum. Her seçimde kendini ve partisini zor duruma düşüren sonra da mors olup oturan biri nitekim kendisi... Demek bunca "eğitimli" insanın içinden ancak o bulunabiliyor, ne yapalım!! Sonuçlar umarım tüm Türkiye'de hayırlı olur ve seçilen belediye başkanları hizmet için seçildiklerini unutmazlar...

Kendilerini kültürlü, eğitimli, akıllı, demokrat olarak gören insanların saldırgan tavırlar sergilemesini, hatta sırf fikirleri uyuşmuyor diye şiddette başvurabilmelerini benim ne aklım ne mantığım alıyor, anlayabilenler var mı bilmiyorum.. Geçenlerde sevgili Nevin'in başına gelen olay buna bir örnek. Zaten ancak eğitim düzeyi yüksek insanlar(?), durduk yere başka bir insanın kafasına vurabilirler, dimi?! Acıyorum böyle geri kafalı insanlara, Allah akıl fikir ve izan versin..

Son günlerde üzüldüğüm bir diğer olay ise rahmetli Muhsin Yazıcıoğlu'nun ardından şurada okuduklarımdır.. İnsanların bu denli gözlerinin dönmesine, elim bir kaza sonucu vefat etmiş bir insanın arkasından bile bu denli çirkin şeyler yazabilmelerine inanamadım. Benim inanamadığım, insanların bu denli toleranssız olmaları sanırım, zıt fikirdeki insanları bir kaşık suda boğabilecek bir zihniyetin var olması.. Ben mi aptalım, şu ülkede kim öldüyse, öldürüldüyse oturdum bazen günlerce ağladım.. Dinine, diline, ırkına, siyasi görüşüne bakmadan ağladım. Hrant Dink öldürüldüğünde de ağladım, Uğur Mumcu öldürüldüğünde de, Ahmet Taner Kışlalı öldürüldüğünde de, hepsinde ağladım... Fikirleri beni hiç mi hiç ilgilendirmedi, insan olmalarıyıdı benim için önemli olan tek şey.. Her insan arkada bıraktığı sevenleri için, yakınları için çok değerlidir sonuçta.. Muhsin Yazıcıoğlu'nun da siyasi fikirleri beni hiç mi hiç ilgilendirmiyordu, ama vefat etmiş her insan saygıyı hak eder bana göre. Hiç tanımadığım, Yazıcıoğlu ile beraber vefat eden insanlara da ağladım, kendisinede, arkada bıraktıkları yavrularına, eşlerine, sevenlerine ağladım.. Allah hepsine gani gani rahmet eylesin.. Allah'ım merhamet duygumuzu alma içimizden, artır içimizdeki güzellikleri, kör eyleme bizi, amin..

Yaş Almak

2009-03-25T00:27:00.002+02:00

Bir yaşıma daha girdim, kaç yaşıma girdiğimin bundan sonra hiiiç ama hiç önemi yok, ben deyim on altı, siz deyin yirmi altı, önemli değil....:)

Yastık Savaşı

2009-03-21T23:23:00.007+02:00

Bera dün geceyi en iyi arkadaşının evinde geçirdi, iki arkadaşı daha davetliydi. Çok eğlenmişler, yastık savaşı bile yapmışlar.. Tabii uyumaları neredeyse saat biri bulmuş, buna rağmen sabahın yedisinde yataktan fırlamışlar, akşam da sekiz gibi uyuyakaldı koltukta..:) Çalıştığı halde evinden yatılı misafiri hiç eksik olmayan, dün gece şehir dışından gelen bir arkadaşı onda kaldığı halde, üç tane de çocuk ağırlayan, rahatca yastık savaşı yapmaları için yatak odasını çocuklara tahsis eden fedakar arkadaşıma buradan da teşekkür ediyorum (gerçi bloğumdan haberi yok ama olsun)..:) Bu geceleri sırayla ayda bir düzenlemeyi düşünüyoruz, haftanın altı gününü okulda geçiren çocuklar için hoş bir değişiklik oluyor..

Çocuklar geldikten sonra beraber pizza yaptık. O kadar çok yemişim ki patlamak üzereyim, diyet filan da yalan oldu tabii.. Yok yok ben kilo filan veremem, iki ileri bir geri..:( Sanırım Anne Böcük'te okuduğum hamur mayalama yöntemini ikidir uyguluyor ve gözlerime inanamıyorum. Özellikle bugünkü hamurum yarım saatte mayalanmakla kalmayıp kendini yerlere fırlatmış..:) Sırrı ise cam bir kapta yoğurup, üzerini streç filmle kaplamak, bu kadar basit..

Sena'ya düzenli olarak almaya başladığım "Genç Beyin" adlı dergiyi şiddetle tavsiye ederim. Üç defa "En iyi dergi" seçilmiş zaten. İyi bir dergi takipcisi olduğum halde nedense ben biraz geç keşfettim. Bugün Sena ile neredeyse birbirimize düşecektik, önce ben okuyacağım, olmaz önce ben diye... Ama ne yapayım ilgimi çeken bir kaç konu vardı, bkz. bazen şımaran anne...:)

Bugün Bera ile sözleşmiş gibi Sena da erkenden uyudu, eşim ise hala çalışıyor, hiç sıkılmazdım ama bugün bayağı sıkıldım nedense.. Bari günlerdir okumadığım gazetelere topluca göz atayım...

ACİL

2009-03-20T17:39:00.007+02:00

Arkadaşlar Arda ve Verda'nın annesi sevgili Ayşe bloğunu yanlışlıkla silmiş maalesef, blogu geri getirmek için ne yapılması gerektiğini bilen veya geri getirebilecek olan herkesten acil yardım rica ediyoruz.....

Miyoplar Ailesi

2009-03-16T22:30:00.012+02:00

-Ben heyecanla baharı bekledikce, güneş ha bugün ha yarın açacak diye heveslendikce bahar gelmeyecek sanırım.. İki gündür kar yağıyor Ankara'da, özellikle bugün çok yağdı ve soğuk...:((

-Sena'nın yazılıları bugün başladı, ikinci dönemin ilk yazılıları bunlar. Bakalım inşAllah iyi geçer Sena'nın ve tüm çocukların sınavları.. Akşamları odasına kapanıp bol bol çalışıyor kızım, emeklerini karşılığını alır inşAllah..

-Dokuz haftadır diyet yapıyorum. Kondisyon bisikletimi düzenli olarak ve en az yarım saat olmak üzere kullanıyorum. Sonuç mu nasıl, dört kiloyu zar zor verdim..:( İki ayı aşkın sürede dört kilo ancak vermek pek sevindirici olmadı benim için tabii.. Ama kendimi teselli etmeye çalışıyor, olsun bu diyeti yapmasan kesin kilo almaya devam ederdin, dört kilo da olsa verdin, her iki ayda bir dört kilo versen eder yirmi kilo, diye kendimi sürekli motive etmeyi ihmal etmiyorum..:) Zaten benimki gibi bir metabolizmaya sahip birinin yaşam biçimi bu olmalı, yani hep bu düzende yiyip, hep de sporumu yapmalıyım...

-Sevgili Mavianne bir süre önce yazmıştı, "Polyanna geni bulunmuş" diye.. O geni taşıdığımdan emin biri olarak, her olaya hep iyi tarafından bakmaya çalışsam da, bazen ümidimi kaybedebiliyorum.. Geçen hafta iyidim esasında, sıkıntım bir miktar geçmişti ama bugün aldığım kötü bir haber neticesinde tekrar bunalım ruh halime geçmiş bulunmaktayım.. Şükretmek için milyonlarca sebebim var biliyorum ve şükrediyorum, Allah korusun şükürsüzlükten.. sadece sağlıklı olmamamızın bile şükrünü eda edemeyiz zaten yeterince.. Allah bizim ve tüm sıkıntıda olanların sıkıntılarını gidersin inşAllah.. Kısacası bol bol duaya ihtiyacım var, beni dularınızda hatırlarsanız sevinirim...

-Bera iki hafta kadar önce solunum yolu enfeksiyonu geçirip, bu kışın ilk antibiyotiğini kullandı maalesef, hala da öksürüğü tam olarak geçmiş değil. Birazdan soğan-bal karışımımı hazırlamayı düşünüyorum yine.. Dersler konusunda beni hiç üzmüyor bu sene çok şükür. Bana hiç söyletmeden ödevlerini yapıyor, hergün en az 70 sayfa kitap okuyor, ek çalışma yapıyor. Haftalık sınavlarını sonuçları da gayet iyi oluyor maşAllah barekAllah..

-Bu haftasonu Bera ilk kez arkadaşına yatıya gidecek ve şimdiden heyecanlı.. Bu haftasonunu da dolu dolu geçirdiler yine abla kardeş.. Anne-oğul ve anne-kız, baba-oğul ve baba-kız saatlerimizi aksatmamaya çalışıyoruz ve bu saatleri çok zevkli geçiriyoruz elhamdülillah..

-Bu arada ziyaret edilen göz doktoru sonucunda, hem eşime, hem de çocukların ikisine de miyop teşhisi kondu ve üçü de birer uzak gözlüğü sahibi oldular. Neyse ki sürekli takmak zorunda değiller ama Bera bu gözlük işini sevdi ve gözlük neredeyse hep gözünde şimdilik...

-Yarın annemin doğum günü, becerikli arkadaşım anneme çok güzel bir kutu boyadı, dilerim hediyesini beğenir.. Tüm anne babalara ve kendi anne babama, sağlıklı, hayırlı, uzuun ömürler diliyorum...

-Önceki postuma yorum yazan herkese çook teşekkür ederim, güzel dileklerinizin, dularınızın bana ne kadar iyi geldiğini bilemezsiniz....

-Dün gece bir anda aklıma geldi ve anneannem için bir blog açtım.. Ama neden bilmem yazdığım yazı görünmüyor...:) Bu aralar bloggerde bir sorun var sanırım. Bazı bloglar güncellenmiş göründüğü halde, açıyorum ki hala eski post..

İç Sıkıntısı

2009-02-26T21:31:00.004+02:00

İki gündür öyle sıkılıyorum, öyle sıkılıyorum ki, uzun zamandır olmadığım kadar kötüyüm...

Birde bugün beni bir süredir üzen bir yakınımdan beklemediğim bir darbe aldım..:(( Buluşup dertleşmeyi planlarken hiç beklemediğim bir davranışla karşılaştım.. Acı ama gerçek işte, insanı en çok, en çok sevdikleri üzmüyor mu zaten..:(( Allah bana ve sıkıntıda olan herkese kalp ferahlığı versin, sıkıntılarını gidersin, kendisinden gayrıya muhtaç etmesin, güzel günler göstersin, gerçek dostlarla karşılaştırsın inşAllah... Amin....

Yavrularımız Büyürken.....

2009-02-21T17:07:00.013+02:00

Sevgili Ayşe bir süre önce beni sobelemiş, ama ben bir türlü yazamamıştım. Konu, çocuklarımızın büyüdüğünü nereden anladığımız...

Ben önce sevgili kızım Senam ile başlamak istiyorum.. Tam üç ay sonra on üç oluyorsun güzel kızım, hala inanamıyorum bu kadar çabuk büyümüş olmana.. Ben kabullenmekte zorlansam da, özellikle bu sene, ne kadar büyüdüğünü çook iyi görebiliyorum.. Eskiden bizimle beraber oturmayı tercih ederken artık odanda yalnız vakit geçirmekten daha çok hoşlanıyorsun.. Odanda uzanmak, kitap okumak, müzik dinlemek, ders çalışmak vb. ile meşgulsün genellikle.. Aynı evin içinde seni özlüyorum artık ve fark ediyorum ki, gerçekten de büyüyorsun.. Artık kendi fikirlerin var, hep vardı tabii de, artık senin fikirlerin koşulsuz doğru sana göre.. Beğenilerimiz değişebiliyor artık, sen yanımda yokken sana bir şey almaya korkar oldum, beğenmeyebilirsin diye.. Neyse yine de iyi yakalıyorum galiba yeni neslin sevdiklerini..:))

Seninle daha çok şey paylaşabiliyoruz artık, hatta birbirimize sırlarımızı bile anlatabiliyoruz.. Bana harika fikirler verebiliyorsun, öyle ki bazen ben bunu nasıl düşünemedim ki, diyorum.. Çocuklarının büyümesi bir anneyi içten içe üzebiliyor, tabii ki sağlık büyüdüğünüz için milyarlarca kez şükrediyorum... Ama yüzünü çok az görebildiğim bazı akşamlarda içimi bir hüzün kaplamıyor değil, işte diyorum işte şimdiden bizden kopmaya başladı, peki daha büyüdükce nasıl olacak? Canım kızım, ama biliyorum ki bu bir süreç ve bu süreçte yalnız takılmaya ihtiyacın var, tıpkı yıllar yıllar evvel benim de yaşadığım gibi.. Çok aklıbaşında, ne yaptığını, nerede nasıl davranması gerektiğini bilen bir kız olarak büyümen beni çok mutlu ediyor.. Küçüklüğünden beri kendine hep iyi arkadaşlar seçmeyi bildin. Hislerin benim gibi güçlü, doğru ve yanlışı çok iyi ayırdedebiliyorsun çok şükür..

Şarkı söylemeyi çok seviyorsun, tıpkı şu an olduğu gibi, içerden güzel sesin geliyor..:) Veli toplantısında öğretmenlerinin seninle ilgili söyledikleri övgü dolu sözler hala kulaklarımda.. Bazen çatışabiliyoruz artık, en son pazartesi günü kar yağarken converselerini giymek istediğinde olduğu gibi, birbirimizi kötü kırabiliyoruz.. Neyse ki, daha sonra birbirimizden özür dileyip tatlıya bağladık.. Belki de fazla korumacı davrandım, belki izin vermeliydim ve çorapların ıslanmalıydı, zaten o zaman anlardın değil mi..:) Belki ben inatlaşmamalıydım, belki de sen.. Bu sürece ikimiz de alışacağız yavaş yavaş...

Tabii benim boyumu geçmiş olman da, bana büyüdüğünü en net gösteren olaylardan biri..:) Canım kızım her ne olursa olsun seninle gurur duyuyorum, dilerim hep doğru seçimler yaparsın, hep doğru olan yolda yürürsün ve hep huzurlu ve mutlu olursun.. Sana güveniyorum..!!

Gelelim küçüğüm Berama, neyseki sen henüz boyumu geçmedin..:) Ahh sen de büyüyorsun, artık kucağıma sığmaz oldun..:( Sorumluluk duygun bazen gözlerimi yaşartıyor.. Okuldan eve gelir gelmez, ödevlerini yapıyor, kitaplarını okuyor, çantanı, hatta beslenmeni hazırlıyorsun.. Bunları, bana söyletmeden yapman beni inanılmaz mutlu ediyor.. Gelişmiş bir adalet duygusuna sahipsin, haksızlıklara tahammül edemiyor ve ben neler yapabilirim bu durum karşısında diye sürekli düşünüyorsun.. Babanın sana verdiği, her gün Filistin için bir mesaj gönderme görevini, hiç aksatmadan severek yerine getiriyor ve mutlu oluyorsun.. İyi ki baban bu görevi bana değil sana vermiş küçüğüm, ben olsam kesin unuturdum..:(( İyilik yapmak için doğmuş gibisin, ablanla senin bu kadar yardım sever olmanızla gurur duyuyorum.. Bazen beni bile uyardığın ve kendimden utandığım anlar oluyor, benim oğlum ne zaman bu kadar büyüdü diyor, inanamıyorum..

Bu sene ticarete meraklı olduğunu da fark ediyorum, bazen oyuncaklarını, bazen stickerlarını, bazen de herhangi bir şeyi arkadaşlarına satma planları yapıyorsun..:(
Böyle şeyler aklımın ucunun ucuna bile gelmeyeceği için şaşırıyorum.. Yanlışlıkla kalbimizi kırdıysan veya yanlış bir hareketin olduysa kırk kere özür diliyor, karşındakinin seni affetiğinden emin olmadan asla rahat edemiyorsun.. En ufak şey için bile teşekkür ediyorsun. Her zaman yardıma hazırsın, hatta yardım teklifin geri çevrildiyse üzülüyorsun.. Duygusallığın yüzünden incinmenden korkuyorum.. Artık banyonu kendin yapabiliyorsun(tabii bazen yardıma geliyorum).. Ezan sesi duyunca namazımı kılıp kılmadığımı soruyorsun.. Sana bir şey için zararlı dendiyse, o şey senin için bitiyor, iradene hayranım.. Mayısa kadar Kur'an'ı hatmetme hedefi koyduğun için kendine, her gün yedi sayfa okuyorsun.. Kendimden utanıyorum...:(( Dua etmeyi, namaz kılmayı sen de arkadaşın Arda gibi çok seviyorsun, sünnet olarak bildiğin her şeyi yerine getirmeye çalışıyorsun.. Dilerim tüm çocuklar sizin gibi güzel ahlaklı olur ve bu ahlakınız hep daha iyiye gider, maşAllah size...

Daha yazardım ama hemen kalkmam gerek.. Sanki Bera' yı daha çok övdüm gibi oldu galiba ama, Sena'nın büyüme belirtileri daha bariz olduğu için daha çok onları yazdım..:) Bir de bu güzel özellikler kızımda zaten mevcut olduğu için tekrar belirtme gereği duymadım... Ben kimleri sobelesem hımm, bir bakalım, bu konuda yazmak isteyen herkesi, ayrıca Uragan, Arzu, Yasemin ve Esra'yı sobeliyorum, eğer yazmak isterlerse tabii....

2009-02-18T19:32:00.009+02:00

Tuana Berra'nın sevgili annesi Yasemin, sevgili Uragan ve sevgili Yasenin, beni de sevdikleri bloglara eklemişler, kendilerine çok teşekkür ediyor ve kalp kalbe karşıdır, diyorum...:)

Bu mimin kuralları şöyleymiş...

1. Seni ödüllendiren blog yazarının linkini vermek,
2. Bu ödülü başka 7 blog sahibine linklerini vererek göndermek,
3. Seçilen blog yazarlarını durumdan haberdar etmek...

Birinci aşamayı halletmişim, sıra sevdiğim bloglarda...

Güneşli günler

Koyubeyaz

Lacivert

Kuaybe

Bir annenin günlüğü

Öykücü

İşitme kaybı

Esasında sayı sınırlaması olmasa, şifreli bloglardan sevgili MP ve Arzu'ya ve linklerimde yer alan daha pek çok arkadaşıma da bu ödülden vermek isterdim...

Üçüncü aşama da bana biraz zor ve sıkıcı göründü, neyse kurallara uyayım bari..:( Ayşeciğim yazmaya başlarken niyetim senin mimini de cevaplamaktı, ama affet yoruldum inan..:( İnşAllah bir dahaki sefere canım....

Ortaya Karışık

2009-01-22T19:48:00.019+02:00

Fotoğraflara bakarken, baktım ki kafamı toparlayıp yazamıyorum bloğuma, bari fotoğraf ekleyeyim, dedim..:) İşte geçen yaz çektiğim fotoğraflardan bir demet...

Yardım Kampanyası

2009-01-07T21:33:00.011+02:00

Çocukların okulu Filistin'e yardım kampanyası düzenlemiş. Bera benim önerdiğim miktarı beğenmemiş olacak ki, biraz önce koridara bağdaş kurup oturmuş, önüne de bir pankart hazırlayıp açmış, hepimizden istediği miktarı elde edene dek eylemine devam etti..:) O kadar şekerdi ki, çok güldüm ve çok hoşuma gitti. Dileniyor musun oğlum(tabii henüz amacını algılayamamıştım),dedim. Bu dilenmek değil, diye de beni bir güzel tersledi..:) Fotoğrafını çekmediğim için çok üzüldüm.

Önce İnternet bağlantımız kopuk olduğu için, bir kaç gündür de isteksizlikten, uzun süre yazamadım, merak eden, arayan soran, mail yazan herkese çok teşekkür ederim..

Ekleme: Demin ben uyku öncesi hikayesini okuduktan sonra da bol bol dua etti Filistin için, Allah kabul etsin dualarını, dualarımızı..........

Günler

2008-11-05T10:33:00.006+02:00

Günler yine hızla geçiyor, çok şükür önemli bir sorun yok hayatımızda. Bera hasta biraz, öksürüyor.. Ama neredeyse tüm arkadaşları ve öğretmeni de hasta zaten.. İki gündür okula gitmek istemiyor. Aslında biraz arada kalıyorum, çok mu halsiz göndermesem mi diye, çünkü daha önce okula gitmek istememesi pek vaki değil.. Sonuç ateşi filan olmadığı için, bir dünya vitamin yüklemesi yapıp, yağlayıp ballayıp okuluna gönderiyorum.. Zavallı çocuk, ben olsam kesinlikle yiyip içmezdim, hazırladığım korkunç formülleri..:) Tarçın, karabiber, bal, limon, ılık su karışımı.. İçinde soğan bekletilmiş bal, vitamin, öksürük şurubu vs...

Ben demir iğneleri yiyorum düzenli olarak bu arada..:(( Demirle ilgili değerlerim, zaten tahmin ettiğim üzere, yine sıfıra yakın çktı.. Önce iğneler, sonra o korkunç demir tabletleri... Şikayet etmek istemiyorum tabii, sonuçta basit ve çözümü olan bir rahatsızlık. Ama o demir ilaçları bemim için işkenceye eşdeğer.. Çok mu mızmızım ne..?? Böbreklerimde bir şey çıkmadı elhamdülillah.. Yalnız tiroidimde nodüller varmış, onları düzenli aralıklarla kontrol ettirmem gerekiyor. Çok şükür önemli bir şeyim yok yani, şiddetli ağrı çekerken insanın aklına her şey geliyor..

Bu aralar bol bol misafir ağırlıyorum, Allah eksik etmesin.. Sağolsunlar sevgili Kuaybe ve sevgili İrem de bir gün misafirim oldular. Çok güzel bir gündü, kısa zamanda tekrarını diliyorum. Yusufcuk küsmeyi keşfetmiş, o kadar tatlı küsüyor ki, yerlere kapanarak, maşAllah ona... Ben dün yeni bir sağlıklı beslenme dönemine girdim..:) Diyet değil canım, "zararlı yiyeceklere hayır", "sağlıklı yiyeceklere evet" dönemi..:) Umarım başarıyla sonuçlanır.. Dün bu vesileyle, brokoliyi bu kez beşamel sossuz(cıssss), yalnız yumurta, çok az yağ, çok az un ve peynir ekleyerek fırınladım, öyle de fena olmadı.. Kendime zarasız ama lezzetli menüler düşünmeliyim, tabii iki ayrı yemek yapmak istemediğim için tüm ailenin de damak tadına hitap etmeli..

Sena'yı dersaneye göndersek mi göndermesek mi diye düşünürken, nerdeyse dönem bitti.. Tabii daha çok göndermeme taraftarı olduğum için böyle oldu.. Zaten artık cumartesi günleri de okula gidiyor Sena da Bera da, bari pazar günleri dinlenme, gezme ve eğlenme gününden ibaret olsun onlar için.. Gerçi hala benim istediğim şekilde planlı ders çalışmıyor Sena, bu nedenle dersane konusu hala kafamı kurcalıyor.. Hayırlısı bakalım, en önemlisi güzel ahlaklı düzgün insanlar olmaları tabii.. Allah hakkımızda her şeyin en hayırlısını versin inşAllah...

Blog Dostluğu

2008-10-22T22:12:00.033+03:00

Kalbi güzel, kendi güzel sevgili arkadaşım Kuaybe beni onurlandırıp, bu cici "blog arkadaşlığı ödülü"nü hediye etmiş, kendisine çook teşekkür ediyorum.. Yakında görüşeceğimiz için çoook mutlu olduğumu da, ayrıca belirtmek istiyorum..:) Benim de sanırım bu ödülü başka arkadaşlarıma hediye etmem gerekiyor. "Sevdiklerim" listesindeki herkes, sevildikleri için listedeler ve listemde olmayan sevdiğim arkadaşlar da var. Ama ben bu ödülü ilk anda aklıma gelen, Minik Patikler, Arzu, Ayşe, Uragan, Aysun, İncegül, Yasemin, Sabahnur, Mukadder, Tedarik mucize ve ödül almayıp, listemde olan herkese hediye etmek istiyorum... Yaşasın "blog dostluğu"....

Bana gelince son günlerde pek keyfim yok.. Son on gündür sağ böğrümde korkunç bir ağrı vardı, böbrek taşı veya iltihabı ilk aklıma gelenlerdi. Sonunda doktora gitmeye karar verip, bugüne randevu aldım. On gündür her gece, sabaha ağrım kalmaz inşAllah diye uyuyup, ağrıyla uyanmama rağmen, şaka gibi ama bu sabah ağrısız uyandım... Tabii maalesef bir sağlık ihmalkarı olarak, ilk aklıma gelen doktor randevumu iptal etmek oldu..:) Ama neyseki içimdeki yaramazı susturmayı başarıp, en azından uzuun zamandır ihmal ettiğim kan tahlillerimi yaptırırım diyerek yola koyuldum. Bugün yalnızca muayene olabildim. Yarın sabah erkenden tahliller için tekrar gideceğim. Pazartesi günü de ultrasonografi ve sonuçlar için tekrar doktor yollarını arşınlayacağım inşAllah.. Allah dermansız dert vermesin tabii hiç kimselere...

Güncelleme: Bu akşam için Fırında brokoli ve fırın patates yapmıştım. Özellikle brokoliye bayıldım ve gelip gidip yiyorum..:)) Demek ki hafif yiyecekler yapmak da çözüm değil, önemli olan boğazını tutmayı öğrenmek.. Hoş beşamel salçası da hafif sayılmaz zaten tabii de... Neyseki yarın akşam gelecek misafirlerime de ayırdım, yoksa tüm borcamı bitirecektim sanırım...:((

Heyecanlı Dönüş Yolculuğu

2008-10-07T22:11:00.013+03:00

Dün gece sağ salim evimize döndük çok şükür. Uzun zamandır bayramda eşimin ailesi ile olamamıştık, içim huzurla doldu bu bayram gidebildiğimiz için.. Yarın küçük eltim doğum yapacak, Allah hayırlı kolay doğum nasip etsin inşAllah.. Köyde ağır bir gribe yakalandığım için seyahat biraz burnumdan gelmiş olsa da, gittiğimize memnunum. Bugün çıkan tonlarca çamaşırı yıkayıp, asarken ve asacak yer ararken pek mutlu değildim tabii, ama neyse ki az kaldı..:)

Büyük eltimin yedi aylık oğlunu eşim görmüştü ama ben görememiştim, çok şeker bir bebek maşAllah barekAllah.. Daha önce yazmışmıydım bilmiyorum, benim ciddi bir kedi fobim var ( Ailurofobi). Otelde kaldığımız iki gün boyunca, restoranda dolaşan kedi sayesinde tatil burnumdan geldi. Terasa kesin gelir diye korkumdan içerde oturduğum halde içeri de giriyordu. Herhalde garsonlar arkamdan hala gülüyorlardır, çünkü nerEdeyse tüm garsonlara kedileri benden uzak tutmalarını rica ettim..:(

Bu arada birde, biz dalgınlar ailesi olarak, çocukların kimliklerini almadan yola çıkmışız...:( Ankara'da, bu sorun olmamıştı çok şükür, bir polis memuruna göründük, aile olduğumuzu onayladı ve yetti. Oysa dün dönüş yolculuğu pek de kolay olmadı bizim için...( Karakoldan kimlik çıktısı ve onay yazısı götürmemizi istediler, 300 metre ilerde olduğunu söyledikleri karakol en az bir km uzaklıktaymış, şükür ki taksiyle gitmişiz. Orda ise bazı memurlar son derece ilgili ve sevecenken, tam da bizim işimizi yapması gereken memur için aynı şeyi söylemeyeceğim ne yazık ki. Zamanla yarıştığımızı bildiği halde beş dakikada halledebileceği işi aşağı yukarı yarım saatte zor yaptı. Öyle koşturduk ki sayesinde, neyse ki uçak rötar yapmış, yoksa kaçıracaktık. Siz siz olun çocukların kimliklerini, çekmecede bırakıp yola çıkmayın!! Sanırım bu olay çocuklara ders olmuştur, bir dahaki sefere kimlikleri onların hatırlatacağından eminim...:))

Yirmi günde gelir, diye söz verdikleri yatak odası takımım, tam yedi haftada gelmiş ve odada onca süre bekleyen hurçlar dolusu eşya, bir hayli moralimi bozmuştu. Nihayet bayrama bir kaç gün kala takım geldi gelmesine ama eksik ve hatalarla.. Takım kremken, traversleri beyaz bırakmışlar mesela, hala inanamasamda... Bugün yanlışlarını düzeltmeye geldiler. Bana evde düzeltebileceklerini söylemişlerdi, oysa baktım nerdeyse tüm hatalı parçaları götürüyorlar ve oda tekrar ayağa kalkıyor, nerdeyse ağlayacaktım adamların önünde. Bir ara "Takımı komple götürün istemiyorum, şirketiniz yüzünden yeterince sinirlerim yıprandı" diyerek resmen ağlamaklı oldum. Ustalar da üzüldü geri halime.. Tuvalet masasının orjinal aynası kapaklıydı ve o halini sevmiştim, ama benimkine kapak yapılmamış, yapmak üzere sökmüş götürüyorlardı ki, geri monte ettirdim. Çünkü ayna uzun sürer dediler, bir iki ay da aynamın dönüşünü beklemek istemedim doğrusu. Siz siz olun, bir sehpa bile alsanız, sözleşmeyi çok iyi hazırlatın. "Şu kadar zamanda teslim edilmezse, sözleşme otomatik olarak fesh olur"gibi, belki çok basit bir madde ama o anda insanın aklına gelmeyebiliyor ya da karşınızdakiler sizde güven uyandırmış olsalar bile o güvene layık olmayabiliyorlar.. Neyse sağlık olsun tabii..

Bu arada sevgili Muko tarafından sobelenmişim. Aslında bloğu takip eden arkadaşlar bu soruların cevaplarını da biliyorlardır muhtemelen ama Mukoyu kırmak istemem, cevaplamaya çalışacağım. Ayrıca sevgili babasına buradan tekrar geçmiş olsun dileklerimi iletiyor ve Allah bir daha yaşatmasın diyorum..

-İsminiz?

Bazı arkadaşlar biliyorlar ama buraya yazmak istemiyorum...

-Nerelisiniz?

Aslen Nevşehir'liyim

-Yaşadığınız yer?

Ankara

-Mesleğiniz?

Arap Dili ve Edebiyatı mezunuyum ama çalışmıyorum.

-Hobileriniz?

Kitap ve okumak, yemek yapmak, gibi klasik şeyler. Dekorasyonla ilgili dergileri takip etmeyi, seyahati severim. Ailem ve arkadaşlarımla vakit geçirmeyi ise bir çok şeye tercih ederim..

-Evlimisiniz?

Evet, yakında on dört yıl dolacak inşAllah..

-Kaç çocuğunuz var?

Allah bağışlarsa inşAllah, iki çocuğum var.

-En sevdiğiniz yemek?

Köfte, sarma, patates kızartması ve kalorisi bol olan her şey...:)

-Sevdiğiniz müzik türü?

Başta Klasik Türk müziği olmak üzere, her tür müziği dinleyebilirim..

-Nerelere gitmek istersiniz?

Şu sıralar İstanbul'u çok özledim ve kesinlikle İstanbul'a gitmek istiyorum...

Bayram Geldi

2008-09-29T02:21:00.007+03:00

Bir Ramazan ayı daha hızla bitti gitti işte.. Allah her günümüzü en iyi şekilde değerlendirenlerden eylesin inşAllah... Ramazan coşkumuz hiç eksilmesin.. Bugün alışveriş işlerini bitirmeye çalıştıysam da yine yetiştiremedim. Yarın evden çıkmamayı planlıyordum.. Evde çok kalamayacak olsak bile, bayram tatlımı, bayram yemeklerimi hazırlamak istiyorum, bakalım inşAllah.. Bayramın birinci gününü annemlerde geçirip, ikinci gün kayınvalidemlere doğru yola çıkacağız inşAllah.. Dönüş için hafta sonuna uçak bileti kalmadığı için, çocuklar okula bir gün geç gidecekler.. Bu tip okul asmalarından hiç hoşlanmıyorum ve mecbur kalmadıkca da kesinlikle buna meydan vermiyorum ama bu kez mecbur kaldık..:(

Yarın yazamam diye şimdiden kutlamak istedim. Bayramınız şimdiden hayırlı ve mübarek olsun!! Tüm inananlara Allah hayırlı, huzurlu, sağlıklı, bereketli bayramlar nasip etsin inşAllah...

2008-09-21T15:50:00.001+03:00

Taşınalı bugün tam dört hafta oldu. Yerleştik sayılır artık çok şükür. Bazı eksikler var tabii, ama onlar da artık uzuun süre eksik olarak kalırlar gibime geliyor..:) "Ev bulduk" başlıklı yazımda bahsettiğim evden daha sonra vazgeçip, kontratı iptal ettik.. Bir süre daha ev aramaya devam ettim ümitsizce, kısmet sonunda bu eve oldu. İlk kiraladığımız evden çok daha yakın oldu bu ev merkeze ve çocukların okuluna.. Nedense ben kendimi evde hala misafir gibi hissetmeye devam ediyorum. Kızkardeşimin üstün gayreti olmasa zaten uzun süre yerleşemezdim sanırım.. Çocuklar benden daha çabuk alıştılar şükür ki.. Eski evimden o kadar soğuduğum halde, bu eve nede henüz alışamadım bilmiyorum.. İnternetim bağlanalı bir hafta oldu, bir türlü oturup da yazamadım buraya...

Ramazan yine son hızla geçip gidiyor, yeterince değerlendirememenin üzüntüsü içindeyim. Sena bu sene orucunu tam tutuyor. Bera da üç gün tuttu kendi isteğiyle. Dün Bera'nın arkadaşlarında iftara davetliydik. Bugün de annemlere gideceğiz inşAllah. Ben henüz annem ve kızkardeşi dışında kimseyi davet edemedim. Taşınınca, (eski süper kadın:P) halime geri dönerim sanıyordum ama isteksizliğim devam ediyor maalesef... Salı günü Sena'nın sınıf arkadaşları ve öğretmeni gelecekler iftara, ama ben daha çok misafir ağırlamayı ümit ediyordum. Bayramın ikinci günü kayınvalidemlere, Antalya'ya doğru yola çıkacağız galiba.
Sena'nın okulu bu sene, öğrencileri SBS sonuçlarına göre yerleştirmişler sınıflara ve sınıfında eski sınıfından hiç arkadaşı yoktu. Bizde sınıfını değiştirmeyi uygun gördük, şimdiki sınıfında iki arkadaşı var en azından. Arkadaşlıklara çok önem veren biri olarak, her sene sınıfların değişmesini, hiç olumlu bulmuyorum doğrusu. Bence okul arkadaşlıkları da çok önemli ve her sene arkadaşları birbirinden ayırmayı kendi adıma doğru bulmuyorum. Sena'nın ilkokul arkadaşlarını bile çok özleyen bir anne olarak, okul başarısının yüksekliği kadar, arkadaşlıklara da değer verilmesini istiyorum... Şimdi hemen yazmayı bırakıp, giyinmezsem geç kalacağız.. Herkesi çok özledim, kısa zamanda blog turlarına başlamalıyım... Gerçi ziyaret ettiğim bloglar oldu, ama yorum yazacak zaman bulamadım..

Ev Bulduk

2008-08-05T21:44:00.003+03:00

-Dün sonunda bir evi kiralamayı başardık. Hayırlı olur inşAllah hepimiz için. O kadar çok düşündüm ki bu ev mevzusunu, kendime kızmaya başlamıştım artık.. Çocuklar servisle çok mu dolaşırlar, eşim zorlanır mı, şehir merkezine daha mı yakın olsun, diye düşünürken hiç ev bulamayacaktım. Şimdi rahatladım mı, maalesef hayır.. Kaç gündür içimde dinmek bilmeyen bir sıkıntı var, Allah hayırlara çıkarsın inşAllah...

-Çocukların yaz okulu bitmek üzere, üç günleri kaldı.. Bera Kuran'a geçti, çook mutlu olduk...:)Okuma yazmayı öğrendiğinde bile bu kadar sevinmemiştim doğrusu.. Sena da bayağı ilerletti okumayı çok şükür. Allah Kuran' a göre yaşamayı da nasip etsin yavrularıma inşAllah...

-Geçen hafta kızkardeşimle Tunalı'da gezerken bir hanım, "Üff şu halinize bir bakın" dedi. Kastettiği şey, tabii ki de başörtümüzdü. İnanılmaz sinirlendim ve üzüldüm. Hazımsız insanları anlamama imkan yok.. Ben nasıl herkese saygı duyuyorsam, herkesten de aynı saygıyı beklemek en doğal hakkım. Görüntüm veya kıyafetim herkesin hoşuna gitmeyebilir elbette ama bunu sindirmek zorundalar. Kimsenin kimseye laf atmaya hakkı yok, olamaz da zaten.. Ben sanırım, " Benim ülkemde bana laf atamazsınız" vs. gibi şeyler söyledim. Yalnızca " Örümcek Kafalı" deyip geçmediğim için pişmanım şimdi:P

-Yavaş yavaş eşyaları kolilemeye başlayacağım, tonlarca iş var. Gözümde inanılmaz büyüyor her şey. Kolayca taşınıp yerleşirim inşAllah. Bazı eşyaları götürmeyeceğim için alışverişe çıkmam, mobilya mağazalarını dolaşmam gerekiyor, enerjiye ihtiyacım var. Sol menisküsümde yırtık vardı,şimdi de sağ dizimde şiddetli bir ağrı var. Özellikle merdiven çıkarken ve araba kullanırken epey zorlanıyorum. Taşınma sırasında beni zorlamaz inşAllah..

Kafa Karışıklığı

2008-07-21T22:04:00.006+03:00

Canım nedense hiç yazmak istemiyor son günlerde.. Hepimiz iyiyiz çok şükür.. Çocuklar yaz okuluna başladılar geçen hafta, hayatlarından memnunlar. Zaten Bera'nın sevdiği bir kaç sınıf arkadaşı da aynı yaz okuluna devam ettiklerinden, özellikle Bera için eğlenceli geçiyor. Ben son günlerde biraz stresliyim. Son iki üç yazdır taşınma kararı alıp, daha sonra vazgeçiyorduk. Bu yaz artık taşınmayı daha çok istiyorum inşAllah. Oturduğumuz semt aslında gayet merkezi bir semt, ama çocukların oynayabileceği, güvenli bir alan mevcut değil maalesef. Özellikle bu nedenle bir site dairesi arıyorum, ama henüz gönlüme göre bir ev bulamadım. Allah en hayırlı olanı ile karşılaştırsın inşAllah.. Bu evde altı yılımız doldu. Bir taraftan taşınmayı gözüm kesmiyor, öte taraftan da artık evden soğuduğum için canım yemek bile yapmak istemiyor.. Dayımın çocukları geldi yurtdışından, bugün onları gezdirdik kardeşimle. Çarşamba günü de kısa süreliğine teyzem gelecek tekrar inşAllah.. Böyle yoğunluklar oldukca istediğim gibi ev bakamıyorum, oysa bir an evvel, evi bulup, taşınıp yerleşmek istiyorum...

Annem bugün doktordaydı, çok şükür beli iyileşmiş, tabii en az bir sene daha dikkat edip, ağır kaldırmaması gerekiyor.. Ama korsesini düzenli kullandığı için omuriliğindeki çatlak iyileşmiş çok şükür.. Allah tüm hastalara şifa versin.. Arzu, oğlu Asaf İhsan'ı dünyaya getirmiş.. Arzu'yu ve tüm ailesini tebrik eder, anneli babalı, sağlıkla büyümesini, hayırlı evlat olmasını dilerim...

Grip

2008-07-04T20:52:00.003+03:00

Öyle ağır bir gribe yakalanmışım ki, Türkiye-Almanya yarı final maçının oynandığı gün ateşim yükseldi demiştim ya, sekiz gün filan inmedi..:( Aslında 38-39 derece aralığında gidip geliyordu, ama zaten havalar çok sıcak olduğu için ben 40 dereceymiş gibi hissediyordum.. İki gündür daha iyiyim çok şükür. Gerçi burnum hala tıkalı ve koku alamıyorum ama buna şükür tabii... Bera'nın doğum gününü annemlerde kutladık ve sağolsunlar annem ve kızkardeşim hazırlığın çoğunu yaptılar, bana pek birşey bırakmadılar ama nerdeyse sürünerek gittim.. Sağlığımız için ne kadar şükretsek, hakkını veremeyiz sanırım.. Grip olduğumuzda bile, hiçbir şeyden tat alamazken, dünya umrumuzda olmazken, Allah ağır hastalıklardan korusun hepimizi ve evlatlarımızı..

Haftaya eşimin işleri yoğun olacak ve çocuklar da ayın on beşinde yaz okuluna başlayacaklar inşAllah.. Bir daha fırsat bulamayabiliriz diye, yarın sabah erkenden tatile çıkıyoruz inşAllah.. Allah hayırlısı ile gidip dönmeyi nasip etsin inşAllah.. Çarşamba gecesi evimize dönmüş olacağız inşAllah.. Pek enerjim olmasa da, çocuklar ve eşim çok yoruldular ve bu tatil belki çocukların gidecekleri yaz okulundan daha çok verim almalarını sağlar diye umuyorum...:)

Canım Oğlum

2008-06-30T00:00:00.010+03:00

Canım Oğlum, küçüğüm, canımın yarısı, minik emanetim, ikinci göz ağrım benim... Çok çok özel bir çocuksun sen, düşünceli, merhametli, ince, dürüst, çalışkan, saymakla bitiremem güzel özelliklerini.. İnşAllah bu özelliklerin hep daha artarak, gelişerek devam eder ve özündeki saflık, dürüstlük hiç kaybolmaz...

Sende, ablan kadar erken olmasa da, erken doğdun.. Doğum vaktinden, üç hafta, önce katıldın aramıza. İlk hamileliğimde, oluşan yüksek tansiyon problemim, sana hamileliğimde de ortaya çıkınca, doktorum erken almaya karar verdi seni de.. Acaba sende mi küvezde kalacaktın, endişeliydik.. Dualarımız, beraber evimize gidebilmek içindi.. 2660 gr doğdun nitekim ve küvezde kalman gerekmiyordu, çok şükür... Ama bizim gözümüze o kadar minik gelmiştin ki, inanamamıştık ablacığını nasıl büyüttüğümüze...:) Çok ama çook tatlı bir bebektin, ikinci minik emanetimizdin, sonsuz şükür sebebimizdin...

Kolay büyümedin tatlı oğlum, onbeş aylıkken ateşli havale geçirerek bizi çook ama çok korkuttun. Sonra da sık sık ateşli hastalıklar geçirdin.. Babanla nöbetleşe, gecelerce başında beklediğimiz halde, maalesef çok korktuğumuz ikinci ateşli havaleyi de geçirdin.. Allah'a çok şükür ki, bu havalelerden etkilenmedin ve doktorların da hep söylediği gibi, beş- altı yaşından sonra daha az hastalanmaya başladın elhamdülillah.. Bir de o dönemlerde sık sık " Anne ben ölmek istiyorum, cennete gitmek ve Allah'ı görmek istiyorum" diyerek, beni ne düşüneceğimi bilemez hale getiriyordun... Biraz geç konuştun, doktorun normal derken, en yakınlarımızın bile garip sorularına maruz kaldık.. Konuştuğun zaman da, doğru çıkaramadığın bazı harfler vardı, bizim hiç umrumuzda değildi, bizim için önemli olan tek şey senin sağlıklı bir çocuk olmandı.. Hiçbir soru ve sorgu önemli değildi, önemli olan tek şey senin üzülebilme ihtimalindi... Oysa şükür ki, sen her zamanki gibi çok güçlüydün , kimseleri takmadın, kendine hep güvendin... Sevgili öğretmenin, senin için " Sınıfın en iyi anlama ve anlatma yeteneğine sahip öğrencisi" dediğinde, göğsüm sanırım haklı olarak kabardı...

Sen evimizin neşesi,muzibimizsin, seni çook ama çok seviyoruz... Bekçilikten, çöpcülüğe, fast food restoranı çalışanından, mühendisliğe, doktorluktan,aşcılığa, saymadığın meslek kalmadı bugüne kadar, büyüyünce yapmak istediğin işle ilgili..:) Her ne olursan, ne yaparsan yap, yaptığın işi, yapabileceğin en iyi ve en düzgün şekilde yap emi küçüğüm.. Yedinci yaşın kutlu olsun canım oğlum, gözlerindeki pırıltı hiç sönmesin, yüzündeki o muzip gülüş hiç solmasın... İki cihanda da mutlu ve huzurlu olacağın bir hayat yaşa ve hep çalışkan, hep salih bir insan, hep dürüst, hep ahlaklı ol emi!! Allah herşeyin en hayırlısını nasip etsin yavrum sana, hayırlı arkadaşlar, hayırlı öğretmenler, hayırlı okullar, hayırlı bir eş, senin için hayırlı olacak bir iş, hayırlı evlatlar ve hayırlı, uzuun sağlıklı bir ömür... Sevdiklerin hep seninle olsunlar inşAllah... Allah, senin için de, ablan için de tüm dualarımı ve tüm annelerin, evlatları için olan, hayırlı dualarını kabul etsin inşAllah...

Yazık Oldu

2008-06-26T00:03:00.006+03:00

Yorum yazan herkesten özür dileyerek bu postu siliyorum, içime sinmeyen bazı cümleler vardı ve şu an düzeltmek yerine silmek daha uygun geldi....

Sınav Heyecanı

2008-06-21T01:15:00.012+03:00

İzlediğim en güzel maçlardan biri olan Türkiye-Hırvatistan maçından sonra, yüksek moral depolamış olarak, yazacak enerji bulabildim..:) Salı sabahı döndük ve sanırım o günden beri en az on makine çamaşır yıkadım..:( Yorgunluk hissim hala geçmedi.. Zaten dinlenecek vakit de bulamıyorum hala, Allah sağlık versin de dinlenemeyim ne yapalım...:)

Seyahatimiz güzel geçti çok şükür.. Kızkardeşim üç gece bizde kaldı. Bera daha sonra iki gün anneannesinde kaldı. Sena'nın da yatılı programı vardı okulda son iki gün.. SBS'ye yoğun hazırlık yaptılar. Yarın sabah da sınava girecek, sınava girecek tüm öğrencilere ve sevgili kızıma başarılar diliyorum. Karneler de alındı bu arada tabii.. Sena takdir aldı ve tüm notları beş. Bera'nın da hepsi pek iyi.. Karne merasimini kaçırdım ben tabii, zaten gitmek istememe sebeplerimden biri de karne merasimiydi.. Teyzeleri sağolsun kutlamada bizi aratmamış. Tek üzüntümüz Sena'nın biz yokken ateşlenmesi oldu ama Allah'a çok şükür ciddi bir durum olmamış. Yurt dışındayken Türkiye- Çekoslovakya maçını da canlı olarak izleyebildik ve gittiğim ilk maç, kesinlikle gittiğime değdi.. Hoplayıp zıpladığıma da hala inanamıyorum doğrusu...:)

Bugün Bera'nın arkadaşının sünnet merasimi vardı, ona katıldık. Dün gece çocuklar için renkli kurabiyeler hazırladım, istediğim güzellikte olmadılar. Bizde Bera'nın sünnetini kısa zaman içinde yaptırmayı düşünüyoruz inşAllah... Arkadaşı, Smart Klamp yöntemi ile sünnet oldu ve çok kolay olmuş. Bizde aynı yöntemi düşünüyoruz, inşAllah bizimki de sorunsuz ve kolay geçer.. Yarın sınavdan sonra da, eski komşularım ve Sena'nın çocukluk arkadaşları ile programımız var. Bu akşamı da Sena'nın yoğun heyecanını biraz olsun dindirebilmek için, O'nun istediği gibi geçirdik, daha sonra da maçı izledik. Gerçi maç uzayınca ben uyuması için ısrar ettim ve muhteşem finali kaçırdı ama sınava dinlenmiş olarak girmesi çook daha önemli tabii.. İnşAllah yarın çok heyecanlanmaz ve bildiği sorular çıkar karşısına. Tabii dileklerim tüm öğrenciler için... Daha krep hamuru yapacağum, Sena'ya sabah pişirmek için, bayılır krebe...:)

Seyahat

2008-06-12T01:41:00.006+03:00

Yorumlara bir türlü cevap yazamadım.. Çok çok yoğun geçti günler. Teyzemi pazar gecesi yolcu ettik. Yarın da eşimle beş günlük bir seyahate çıkıyoruz. Aslında gitmeyecektim ama sağolsun kızkardeşim gelip çocuklarla kalmayı teklif etti ve beni gitmem için ikna etmeyi başardı. Annelik hiç dinmeyen bir vicdan azabı derler ya, bu kararı vermek benim için çook zor oldu. Çocukları bırakıp gitmek içime sinmiyor, tabii ki kızkardeşimle rahat edeceklerini biliyorum ama kardeşimi de üç çocukla başbaşa bırakmak istemiyorum.. Neyse zor olsa da gitme kararı aldım. Bu arada Bera ağladı seni çok özlerim diye, tam vazgeçecekken, çocuklarımızın ayrı kalmaya da alışmaları gerektiğini düşünüp kendimi ikna ettim.. Dua edin de bu ilk uzun ve uzak ayrılığımız güzellikle neticelensin. Çocuklar ve kardeşim, iyi ki gitmişsiniz, bizde iyi ki gitmişiz diyebilelim... Valizimi bile henüz hazırlamadım ve hala da vazgeçebilirim aslında bilmiyorum, Allah en hayırlı kararı aldırsın inşAllah...

Bloğumu Özledim

2008-06-02T22:53:00.017+03:00

-------Neredeyse iki haftadır yazamamışım.. Bilgisayarın başından kalkamazken, hiç başına geçemez oldum...:) Bloğumu ve blogları okumayı özledim... Kısaca neler yaptığımızı anlatayım..

---------Ayın 23'ünde Bera'nın Okuma Bayramı vardı. Çok güzel geçti. Bera, folklör, sema gösterisi, koro ve bir skeçte rol aldı. Programın sonunda tüm öğrencilere, okuma öğrendikleri için sertifika verildi. Ben sınıf annesi olarak o hafta bir kaç gün öğretmenimize sınıf adına hazırlattığım plaket ve tüm öğretmenlere yaptırdığımız çiceklerle uğraştım. Basit görünen bazı işler bazen bizi düşündüğümüzden daha çok oyalıyor... Fotoğraflar diğer bilgisayarda olduğundan, daha sonra eklerim inşAllah bir iki Okuma Bayramı resmi... Çocuklar neredeyse iki ay süren çalışmaların hakkını fazlasıyla vererek çok başarılı gösteriler sundular...

-----------Ertesi gün sabah erkenden çıkarak Bera'nın kankası ve iki arkadaşı ve anneleriyle Göksu Parkında buluşup güzel bir kahvaltı yaptık. Daha sonra ise kankasının evlerinde oynadı çocuklar bol bol.. Havuzda arkadaşlarıyla yüzerken de çok eğlendiler.. O günü atlamak istemedim. Daha önce yazdım mı bilmiyorum ama Bera kankası ile üç yaşından beri arkadaş ve yuvada da arkadaşlıkları dillere destandı.. Bera dört yaşındayken bana "Anne dostumun annesi ile dost olurmusun" diye sordu (çook etkilenmiştim...), bende "Olabilir tabii oğlum, tanışalım hele" gibisinden bir cevap vermiştim. Daha sonra tanışınca arkadaşının annesi ile bizde birbirimizi çok sevdik ve çocukları da aynı okula yazdırdık, kurada aynı sınıfa düşmeleri için dualar ettik ve aynı sınıfa çıktı kuraları..:) İki arkadaşının annesi daha bize katıldı ve biz sürekli görüşür hale geldik..:)

--------Başka neler yapmışız bakalım...

--------Türkçe Olimpiyatı Şarkı Yarışması Yarı Finalini izlemeye gittik.

--------Olimpiyata katılan ülkelerden gelen öğrencilerin olduğu ve ülkelerini tanıtan eşyaları sergiledikleri sergiyi de gezdik çocuklarla. Çok zevkli ve ilginçti. Çok da duygulandık, adını bile duymadığımız ülkelere bile çekinmeden, korkmadan giden öğretmenleri düşünüp... İki zenci çocuğa ise resmen bayıldım, inanılmaz sempatiklerdi...

------Sena etütteyken Bera, kuzeni ve teyzesi ile bir akşam pikniği yaptık, Bera uzun süredir, pikniğe gidelim diyordu..

------Cuma günü ise Bera'nın okul pikniği vardı. Piknik için Bera ile beraber, O'nun seçimiyle tahinli kurabiye yaptık daha sonra ben mercimekli köfte de yaptım. Hiç aklımda yoktu ama Kuaybeciğime aylar önce verdiğim söz tutarak mercimekli köftemi kısaca tarif edeyim. İki bardak mercimeği üzerini dört beş parmak geçecek kadar su ile haşlıyorum. İnce bulguru pek ölçmüyorum ama şöyle anlatabilirim. Mercimek iyice haşlandıktan sonra kalan su miktarına göre bulgur ekliyorum, fazla geldiyse biraz daha sıcak su ilave ederek kıvamını ayarlıyorum. Diğer tarafta iki soğanı sıvıyağda iyice pembeleştirip, bolca salça ekliyorum. Mercimeğe, kavrulan soğanı, limon suyu, tuz, karabiber, pul biber, köri, kimyon, kıyılmış maydonoz ve taze soğan ekleyerek iyice karıştırıp veya yoğurup şekil veriyorum. Bu arada Kuaybeciğim, sana çook mahcubum, en kısa zamanda Yusufcuğu ve seni ziyarete geleceğim inşAllah...

--------Cuma sabahı da erken saatlerde teyzem Türkiye'ye geldi. Bu hafta daha da yoğunum, çünkü teyzem on günlüğüne geldiğinden, her gün için bir program yapıyoruz.. Bu arada kurabiyeden arta kalan yumurta aklarını bu kez hindistan cevizim az kaldığı için, hindistan cevizine ilaveten çikolatalı mısır gevreği topları ile koyulaştırıp pişirdim, çocuklar bayıldı...

---------Bu arada, ikinci mucizesine kavuşan sevgili MP'yi ve ailesini buradan da tebrik etmeden geçemeyeceğim.. Sevgili Adam Bebeğimizin kardeşine, ailesi ve abisiyle uzuun, sağlıklı bir ömür diliyorum. İnşAllah hayırlı, salih evlatlar olup, anne ve babalarını hiç üzmezler.. Allah iki cihan saadeti ve huzuru versin iki yavrunuza da inşAllah MP'ciğim...!!

---------Son not: Koyubeyazcığım ben de seni okumak istiyorum ama..!!

İlk Göz Ağrım

2008-05-21T00:46:00.001+03:00

Canım Kızım, ilk göz ağrım, prematürem, dokunmaya kıyamadığım, annesinin ilk acemiliğine gelen güzeller güzeli meleğim, sürprizim, yoldaşım, arkadaşım, birlikte büyüdüğüm, Allah'ın en güzel iki hediyesinden biri ve ilki sensin... On iki sene önce bugün doğdun, o kadar miniktin ki gram gram büyüttük seni, gözümüzden bile sakındık, incitmeyelim diye ödümüz patladı.. Ben seni doğar doğmaz kucağıma alamadım belki, hatta ancak doğumunun ertesi günü alabildim kucağıma, yuvamıza ise ancak bir ay sonra beraber gelebildik. Ama bu hiç önemli değildi, önemli olan tek şey Allah'ın seni bize bağışlamış olması ve iki ay erken doğduğun halde sağlık sorunun olmamasıydı.. Her zaman şükrettim, sağlıklı olduğun, hep çok akıllı ve duyarlı olduğun için. Biliyorum bazen dağınıklığın için çok üstüne gittim, eminim hak etmediğin halde kızdığım da olmuştur, ama bil ki güzel çiceğim tek istediğim, tek derdim seni iyi yetiştirebilmekti.. Annenin hataları olduysa affet, acemi bir anne olmasına ver emi bebeğim..

Allah'tan, her zaman sağlıklı olmanı, hep güçlü olmanı, seni mutlu edecek bir işinin ve hiç üzmeyecek bir eşinin olmasını diliyorum, tabii bir de o günleri görebilmeyi ümit ediyorum... Kızım olduğun için çok mutluyum, çok güzel, çok akıllı, merhametli, düşünceli, ince ruhlu, zarif ve her zaman duyarlısın, arkadaş canlısısın, ne istediğini çok iyi biliyorsun, güçlüsün... Bazen seni acımasızca eleştirdiğimi düşünebilirsin, bazen de beni fazla korumacı buluyorsun biliyorum... Bende eskiden, yani anne olmadan önce, daha rahat bir anne olacağımı düşünüyordum, seni hep özgür bırakacaktım, annemin yaptığı hataları yapmayacaktım. Ama bu o kadar kolay değil inan bana, anne olunca ister istemez korumacı oluyorsun, ister istemez yeri geldiğinde vıdı vıdı edip, yeri geldiğinde de evladını en çok eleştiren oluyorsun.. Evladını en iyi tanıyan olduğun için, hatalarını da en iyi sen görüyorsun çünkü.. Yavrular kendi doğrularını kendileri bulmak isteseler de sen yavrunun hiç acı çekmesini, hiç düşmesini, hiç ağlamasını istemediğin için, kanatlarını evladının hep üzerinde tutmak istiyorsun... Sana o klasik lafı söylemeyeceğim, ama kaçınılmaz son, sen yine de anne olunca anlayacaksın..:)

Doğum günün kutlu olsun canım kızım, seni çok ama çok seviyorum.. Büyüdüğünü görmek, yavaş yavaş bir genç kıza dönüşmeni izlemek çok güzel.. Her günün bir öncekinden daha güzel, daha anlamlı olsun.. Hiç kötü gün görme meleğim, Allah hep seninle olsun ve seni sevdiklerinden ayırmasın!! Tabii doğru yoldan da hiç ayırmasın Rabbim seni ve en güzel ahlakla ahlaklandırsın!!

Mim ve Son Günler

2008-05-19T21:13:00.013+03:00

Uzun zamandır yazamadım yine... Anne-kız pikniğinde öyle bir üşütmüşüm ki, bir haftayı aşkın süredir gribim tam olarak geçmedi.. Böyle yazmayınca da yazmayı düşündüğüm herşeyi unutuyorum maalesef..:(( Bir düşüneyim bakalım neler yaptık... Yalnız anneler günü hediyemden bahsetmeden geçmek istemiyorum.. Sena ve Bera bana çok güzel bir albüm almışlar ve öncelikle benim fotoğraflarımı sonra da aile fotoğraflarımızı yerleştirip, yanına da çok güzel ve esprili yazılar yazmışlar... Babaları ile aldıkları diğer hediyelerin yanı sıra bu hediyelerine bayıldım ve böyle güzel bir şey düşünmüş olmaları da beni çok sevindirdi.. Onlara bu güzel fikirleri ve emekleri için buradan da tekrar çok teşekkür ediyorum ve sizi sonsuuuzzz seviyorum, diyorum...

Hafta yine hızlı bir şekilde geçti ve yeni haftaya başladık bile.. Hafta içi klasik, ödevler, okunması gereken kitaplar, projeler vs. ile geçti. Akşamları ödevler bittikten sonra ya oyun oynuyoruz ya da kitap okuyoruz çocuklarla. Haftasonumuz ise genelde gezerek geçiyor.. Cumartesi günü, babası bir süt dişinde çürük olan Bera'yı diş hekimine götürünce biz de Sena ile dışarı çıktık ve kızkardeşimle buluşup biraz dolaştık. Sonra kardeşim rahat dolaşmaya devam etsin diye biz yeğenimi de alıp, önce karınları acıkan çocukları doyurduk sonra Bera'ya okuma bayramı için gereken beyaz ayakkabıyı aldık ve anneanne ile dedelerini ziyarete gittik.. Dün de güzel güzel gezdik, ama Bera o kadar çok konuştu ve aynı şeyleri tekrar tekrar söyledi ki gün boyunca, utanmasam ağlayacaktım bir ara...:) Başım çok ağrıyordu (hoş ağrımasa da ağrırdı muhtemelen ya) ve sessiz olması yönündeki tüm ricalarımı duymazlıktan geldi kerata, canı sağ olsun...:)

Bugün törenden sonra Sena ortak projelerini yapmak üzere bir arkadaşı ile geldi ve saatler süren uğraşlarından sonra ortaya "Özgürlük Heykeli" ile hiç alakası olmayan bir şey çıkarmışlar, morallerini bozmak istemedim ama yardım etmediğime çok pişman oldum. Nitekim iş yine başa düştü gibi görünüyor. Kızları kendi hallerine bırakayım, rahatsız etmeyeyim diye pek yanlarına girmemiştim ama bilseydim, tek tek şöyle yapın derdim....:) Umarım iyi bir not alabilirler...

Bu arada sevgili Muko beni sobelemiş. Mimin konusu, eş dost, akraba haricinde " Saygı duyduğumuz üç kadın" .. Saygı duyduğum çok kadın var ama şimdi aklıma ilk gelenleri yazmaya çalışayım..

-Hz. Hatice:

Saygın Bir Karakter: Hanifti Hatice, hiç puta tapmadı. Cömertti Hatice, çünkü kendi ayakları üzerinde durabilen nadir kadınlardandı. Kadının ikinci sınıf sayıldığı, sözüne fazla da itibar edilmeyen bir toplumda, kendine saygı duyuracak ve sözünü dinletecek kadar da kişilik ve vakar sahibiydi. Hatice; bize bir müminin nasıl olması gerektiğini daha Müslüman olmadan önceki dönemlerinde anlatıyordu ve biz görüyorduk ki böylesi şekillenen her kişilik, bir gün Allah tarafından seçilir ve İslam ile şereflenir. İslam bize müdanasız olmayı öğretir; birilerine yaslanmamayı, kendine yeter olmayı, şahsiyet sahibi olmayı, paylaşmayı bilmeyi, entelektüel olmayı ve yaşamın sunduğu acı tatlı her olaydan dersler çıkararak olgunlaşmayı... İşte Hz. Hatice bu karakterde bir hanımdı.

Geleneğe Baş Kaldıran Bir Hanım: Hz. Hatice o kadar kendine güvenen ve ne yaptığını, ne istediğini bilen bir hanımdı ki; Peygamber Efendimiz’i ilk gördüğü an, O’nun doğru kişi olduğunu anlamış, kalbinde O’nu eş olarak kendine seçmişti. Oysa o güne kadar gelen tüm evlenme tekliflerini reddediyordu, iki eşi olmuştu ve yaşı 40 civarındaydı. Buna rağmen güzellik ve zarafetiyle aranılan bir eş adayı idi. Fakat O, buna rağmen tüm tekliflere sebepsiz bir şekilde ret cevabı veriyordu. Oysa Resul’ü gördüğü ilk anda İlahi bir hisle “işte O” dedi. Kendinden 10-15 yaş küçüktü, bekârdı; ama bunlar Hatice için önemli değildi. Çünkü O, kararını vermiş, kalbinde sevgi pınarları coşmuş ve aradığını bulmuştu artık. Hemen hizmetçilerinden birini yollayıp evlenme teklifini iletmek istediğinde karşısında kınayan ve ayıplayan bir grup buldu. Bu nasıl olurdu?!.. Bir kadın bir erkeğe, üstelik kendinden oldukça küçük yaşta bir erkeğe nasıl bunu teklif ederdi?!. Tüm Arabistan, bu dedikodu ile çalkalanır ve rezil olurlardı. O’nun toplum içinde bir saygınlığı vardı, böyle bir teklif her şeyi alt üst edebilirdi. Bu yüzden O’nu kararından vazgeçirmeye çalıştılar, ama dudaklarından hepimize örnek olacak şu cümleden başkası çıkmadı: “KİM NE DERSE DESİN. BEN KARARIMI VERDİM, KINAYICILARIN KINAMALARINDAN KORKMUYORUM”.

O, Resulullah’ ı gördüğü anda sevgisinin hakkını vermeye başlamıştı bile. Kervanlarına ya da başka bir deyişle nakliye şirketine müdür olarak tayin ettiği Resul, iş için yola çıktığında, damda, bahçede O’nun gelmesini bekler ve “Eğer o şu anda sıcakta bunalıyorsa, ben serin evlerde oturamam, soğuk sular içemem” derdi. Bunu anlayabilmek için onun içinde yaşadığı şartları iyi bilmesi gerekirdi. Hatice annemiz sevgisinin tesiri ile sıcaklığın 50 dereceleri geçtiği günlerde, gönlünü verdiği o insanın çilesini daha iyi anlayabilmek için damın başında beklerdi. O’nun bu anlayış mücadelesi daha sonra evliliklerinin diğer merhalelerinde farklı şekillerde kendini gösterecek, Hz. Hatice eşinin arkadaşı, sırdaşı, yoldaşı, annesi, öğrencisi olacaktır bu sayede...

Birini severken yaptığımız bir yanlış vardır hep; O kişiyi severiz, o kadar çok severiz ki kendimizi yok eder değersiz hale getiririz. Bir zaman gelir ki, adeta o kişinin kölesi haline geliriz. Bu da karşıdaki insanın bizi kişiliksiz ve değersiz görmesine, bu sevginin bir şekilde istismar edilmesine dahi sebep olur. Hani Freud ‘un meşhur “insan insanın kurdudur” sözü gibi yiyip bitiren bir hayat törpüsü haline gelir. Oysa kişi sevdiğini severken, kendini unutmamalı o sevgi ile yeni anlamalar katmalıdır kendine. Tıpkı Hz Hatice gibi. O sevgisinin altında hiç ezilemedi, ezmedi de, ne törpüledi karşısındakini ne de yapışıp karşıdakinin hayat damarlarını kuruttu. Freud un tersine “insan insanın kurdudur”, ”İnsan insanın cennetidir””mesajını verdi bize, onararak eşinin yaralarını....

Hz. Hatice annemizi bazen Resulullah’ ı dizlerinde teskin ederken, bazen gözyaşları içinde İslam davası için mücadele ederken bazen bir anne bazen bir sırdaş olarak görüyoruz ve anlıyoruz ki, bir kadın ya da erkek birbirlerine eş olmanın yanı sıra, aynı zamanda arkadaş, sırdaş, öğretici, yoldaş olduklarında o birliktelik anlam kazanır ve o birliktelik o zaman vazgeçilmez olur. İşte Hatice annemiz bunu yaptığı için onun öldüğü yıla Peygamberimiz HÜZÜN YILI demiştir. Aralarındaki bu sevgi o kadar büyüktür ki, eşi öldükten sonra dahi onun uzak akrabalarına bile hürmet ve ikram etmiş ve yeri geldiğinde hırkasını çıkarıp altlarına sermiştir.

Bu mükemmel sevgi öğretmeni bir gün şirketinin anahtarlarını alıp eşinin önüne koyar ve şöyle der: “Artık bunlar senin” Peygamberimizin cevabı ise şöyle olur: “Hayır ben senin şirketinde sadece bir müdürüm, beni sıkıntı altında bırakma ne olur anahtarları geri al”. Bize burada evli bile olsa eşinin ticaretine, onun parasına müdahale etmeyen özerk bir birliktelikte yatmaktadır. İçinde bulunduğu statüsü, o zamanın en önemli mevkisi olan ve evlendikten sonrada Peygamber eşi olarak İslam toplumunda saygın ve sevilen bir yere oturan bu hanımefendi, hiçbir zaman dünyevi makam ve hırsların esiri olmamıştır. Tevazu ve cömertliğini her mekânda göstermiştir. Peygamberimizi ziyarete gelen Ebu Süfyan’ ın hizmetçisine baldan şerbet yapan ve eliyle ikram eden, içeriye girmeye utanan hizmetçi ve cariyelere “Madem siz bahçede bekleyeceksiniz Resulullah’ ı, o halde ben de bahçede sizlerle birlikte otururum” diyerek hiçbir sınıf ayrımcılığına gitmeyen kaç insan tanıyorsunuz? Günümüzde evinde temizliğe gelen gündelikçiye Ramazan ayında ya da lokantada bize hizmet eden garsona “Hadi önce sen aç orucunu, sonra ben açarım” diyen onu oturtup hizmet eden bir kardeş var mıdır acaba?... “Müslümanım” desek bile aşamadığımız onca etiketin ve sosyal sınıfın altında bunu yapacak kişi sayısı üç beştir belki de...

Çok uzun oldu biliyorum, diğerlerini uzun yazmak istemiyorum ve üç kişi ile de sınırlandırmak istemiyorum esasında. Hansa Hatun'lar, Nene Hatun'lar, Fatma Bacılar, Kurtluluş savaşını yaşamış ve vatan için savaşmış, evlatlarını şehit vermiş tüm hanımlar.... Yanı başımızda Bosna'da, Irak'ta savaşı yaşamış ve yaşayan, yok yere evlatlarını yitiren, türlü çirkin olaylarla karşılaşan tüm kadınların önünde saygıyla eğiliyorum... Allah bizi affetsin, o savaşları yalnızca izleyip, dua etmekten başka hiçbir şey yapamadığımız için affetsin... Ben kimseyi sobelemiyorum. Bu konuda yazmak isteyen herkes yazsın.. Bu arada Hz. Hatice'nin hayatından kesitler bana ait değil, alıntıdır... Bu yazıyı okuyan ve bunu arzu eden herkesin cennete Efendimize ve Hz. Hatice Validemize komşu olması duasıyla....

Korku

2008-05-10T00:00:00.017+03:00

----Yoğun geçen bir hafta daha böylelikle sona erdi. Günlerin hızına yetişemiyorum duygusu içindeyim... Ömür de böyle hızla akıp gidiyor böylelikle.. İnşAllah bu koşuşturmanın içinde çok boş geçmiyordur ömrümüz, inşAllah bu koşturmaların da ibadet hükmünde olduğu bir hayat yaşarız.... Bugün on gibi evden çıktım. Öğretmenimize anneler günü hediyesi seçmek üzere, neyse ki o arada annemin hediyesini de alabildim..

----Saat on iki'de de koşturarak okula yetişmeyi başardım, anneler günü vesilesi ile düzenlenen "anne-kız pikniği" ne katılmak üzere.. Bera'nın bir sınıf arkadaşının annesi, oğlunu da götürmeye karar vermiş ablası ile beraber pikniğe. Sen de Bera için izin al ikisi oynarlar, diye aradığında ben karasızdım ama bunu duyan Bera havalara uçtu ve öğretmeninden de kendisi izin almış zaten, ben okula gittiğimde, servise binmek üzere hazır ve nazırdı... Ablası "anne kız pikniği" bu, anne-oğul değil diye itiraz etse de artık kaçarı yoktu...

-----Piknik güzel geçmişti, başta biraz üşümemiz dışında, ta ki Bera'yı kaybedene kadar... Yola çıkmaya yakın Bera ablası ile büfeye su almaya gitti. Ablası döndüğünde yanında Bera yoktu, kardeşin nerde kızım, diye sorunca, arkadan arkadaşı ve annesi ile geldiklerini söyledi. Oysa iki dakika sonra gelen arkadaşı ve annesinin yanında da yoktu Bera. O' da, arkada geliyor dedi, ama arkada kimsecikler olmadığı gibi Bera da yoktu. Yüreğim agzımda, tüm piknik alanını talan ederken, diğer tarafa bakan arkadaşım, buldum gel diye seslendi çok şükür... Ama benim ömrümden ömür gitti bu arada tabii... Meğersem küçük bey, servise binip yerine yerleşmişmiş bile..Kızamadım bile, o kadar halim yoktu ve o kadar masum görünüyordu ki... Bu konuyu ayrıntılı olarak yarın görüşeceğim kendisiyle.. Arabada biraz konuştuk ama bana yetmedi doğrusu..:)

-----Evimize çok yakın olan Sena'nın eski okuluna uğrayıp, ilkokul öğretmenine de hediyesini verdikten sonra eve geldik. Ben beş dakikalığına uzanmıştım ki, gözlerimi açtığımda aradan üç saat geçmişti... Haftanın yorgunluğu ve Bera'yı kaybetme endişesi birleşince kendime gelmem epey zaman aldı... Bu arada dün de çok güzel bir gün geçirdik çok şükür. Ankara'ya sürpriz bir ziyaret yapan Ayşe ve Kuaybe ile buluştuk ve önce Anneler Günü fuarına gidip gezdik, oradan da bize gelip sohbet ettik. Çocuklar da eğlenceli vakit geçirdiler ve görüşmüş oldular böylelikle... Yusufcuk da bol bol dans gösterileri sundu bize...:))

Sabır

2008-05-07T23:21:00.006+03:00

Bugün Bera'nın veli çayı bizdeydi. Nedense sanki ömrümde ilk kez misafir ağırlayacakmışım gibi heyecan ve stres yaptım. Dün akşam dokuzdan sonra başladığım hazırlıklarımı gece üçte ancak bitirebildim... Şu anda sırtım tutmuyor resmen...:( Olsun sonuçta tatı yorgunluklar bunlar.. Sürpriz bir misafirim de vardı. Yavrusu balkondan düşerek vefat eden hanım ve annesi de geldi ve adeta bana ibret olmak için gelmiş gibi hissettim... Anneannem için yine fazlaca ağladığım şu günlerde, yavrusunu kaybetmiş o annenin metanetini, Rabbimin bana uyarısı olarak düşündüm tüm gün ve çook utandım, çook... Tamam anneannemi deliler gibi özledim, onun yerini kimsecikler dolduramaz ama sonuçta o hanım, en değerli varlığının, evladının vefatı ile çok büyük bir imtihan yaşayıp sabrederken, sana ne oluyor, dedim kendime.. Tabii ki, özlem ağlatıyor ama dozunu kaçırmamak mühim sanırım.. MaşAllah o annenin sabrına, metanetine hayran kaldım...

Demin yukardaki satırları yazarken gelen telefonla, neredeyse dört saatir yazamıyorum. Teyzeciğim doğum gününe yine kızı ile ilgili bir sıkıntı ile giriyor Allah yardımcıları olsun, sıkıntısı bir an önce son bulsun hayırlısı ile.. Tüm sıkıntıda olanları Rabbim ferahlatsın, rahatlatsın ve hastalara şifa versin.. Vefat eden yakınlarını özleyen herkes rüyalarında onlarla hasret gidersin... Teyzeme saat yollayamadım bu arada maalesef, çünkü yabancı kredi kartlarını güvenlik nedeni ile kabul etmiyormuş, saati beğendiğim site. Bende yukarda resmi olan orkideyi yolladım. Herkese önerileri için teşekkür ederim:) Yorumlara yarın cevap yazarım inşAllah, saat üçü geçti, ne namazımı kıldım, ne de çocuklara ilgili çanta kontrolü, beslenme hazırlığı filan yaptım. Acele bunları halledip uyumalıyım... Yazmak istediğim çok şey vardı ama çok geç oldu..

Yardım

2008-05-01T23:32:00.012+03:00

Bazen kendimi doğru ifade edemediğimi düşünüyorum, doğru ifadeler kullanmadığım için insanları kırdığımı.... Sabah bir arkadaşımla gmail'de sohbet ederken yanlış anlaşıldığımı düşünüyorum ve sanki bu son zamanlarda sık başıma geliyor..:( Başka bir şey anlatmak isterken, yanlış cümleler seçip, kendimi yanlış ifade ediyorum... Sonra tabii tüm günümü üzgün geçirdim..:(( En büyük korkum insanları kırmakken, dilerim kırmamışımdır...

Çoçuklar artık iyiden iyiye okuldan ve derslerden sıkılmaya başladılar gibime geliyor.. Özellikle de Bera.. Gerçi öğretmeni sağolsun dersleri bayağı bitirdi ama okuma bayramı hazırlıkları da çocukları sıktı. Oturduğumuz yerde dışarı çıkıp oyun oynama imkanları da olmadığından, okul çıkışı hoşlarına gidecek aktiviteler yapmaya çalışıyoruz. Dün market alışverişini gündüz yapmayıp, okul çıkışına bıraktım (Bera çok hoşlanıyor market alışverişi ve istediği abur cuburların seçiminden tabii...). Bugün de önce yürüyüş, arkasından dondurma keyfi yaptık. Daha bir istekle ödev yaptılar sanki...

Almanya'da yaşayan canım teyzemin haftaya doğum günü, ondan birkaç gün sonra da anneler günü zaten. Ona hoş bir saat yollamak istiyorum ama seçemedim..( 45. doğum günü, kendisi çok zarif ve narin bir hanım ve zarif şeylerden hoşlanıyor.. Seçmeme yardım edermisiniz...?? Bu, bu, bu, bu, bu ve bu saatler arasında kaldım...:)) Hiç de kararsız değilmişim di mi??

Okul Gezisi

2008-04-24T00:39:00.017+03:00

-----Dopdolu bir gün geçirdik bugün.. Sabah çocuklar okullarındaki 23 Nisan törenine gittiler. İkisinin de gösterileri vs. olmadığı için ben gitmedim. Eve döndüklerinde ise, erken gelen eşimle beraber bir alışveriş merkezine gittik. Bera bugüne özel getirilen pony'lere bindi. Sena nedense binmek istemedi, oysa atları çok sever.. O'nun aklı daha ziyade, uzun zamandır istediği ve bugün hediye olarak aldığım ayakkabılardaydı.. O kadar sevindi ki, inanamadım.. Bundan sonra böyle yapmayı düşünüyorum. Demek ki çocuklar ancak, herhangi bir şeyi uzun zaman isteyip elde edemezlerse, kıymetini biliyorlarmış... Bu olay bana ders oldu, çünkü Sena'nın bugünkü kadar, alınan bir şeye sevindiğini hiç hatırlamıyorum...:)

-----Çocukların gönüllerini aldıktan sonra, akşam eşimle çok güzel bir konferansa gittik. Konu " Peygamber Efendimizin Örnek Aile Hayatı" idi ve tüm erkeklerin bu paneli dinlemiş olmalarını çok isterdim... Herhalde Efendimizin davranşları aynen uygulansa, mutsuz evlilikler tarihe karışırdı.. Evde her zaman işlere yardım etmesi, kendi işlerini kendi yapıp, kendi söküğünü dikip, evi süpürmesi, hatta gerektiğinde hamur bile yoğurması (bu konu anlatılırken, salonda gülen erkekler gördüm, sanırım kulaklarına inanamadılar) vs. gibi konulardan tüm erkek dinleyicilerin yararlanmış olduğuna inanıyorum.. Günümüzde erkekler genelde, işin kolayına kaçıp, "Biz çok yoruluyoruz" triplerinde olduğundan, Peygamberimizin duyarlılığını örnek almaları güzel olurdu....

-----Sena yarın sabah okul gezisine gidiyor Konya'ya.. Kaç gündür çok heyecanlı. İlk defa siz olmadan şehir dışına çıkacağım, deyip duruyor...:) Evet bende kızım ilk defa bizsiz uzaklara gideceği için heyecanlıyım biraz... Gerçi günübirlik bir gezi ama, anne olmak böyle işte.. Bir taraftan evladınızın tabii ki de eğlenmesini, gezmesini, sosyal olmasını isterken, öte taraftan da hiç dizinizin dibinden ayrılmamasını isteyebiliyorsunuz (tabii içinizden).....:) Eve döndükten sonra, yolculuk sırasında yemeleri için "Mayalı Poğaça" yaptım. Çok kolay ve başarılı bir tarif.. Bu arada, üzerine sürdüğümüz yumurtanın akları ziyan olmasın diye, çok basit bir tarifim var. Yumurta aklarını şekerle çırpıp, öyle bezedeki gibi uzun çırpmıyorum, hindistan cevizi ekleyerek koyulaştırıyorum. Sonra kaşık kaşık, tepsiye döküp pişiriyorum. Çok pratik ve bezemsi, kurabiyemsi bir tat oluyor..

------Biz de yarın sabah, Bera ile kahvaltıya annemlere gideceğiz inşAllah. Ablası günlerdir ballandıra ballandıra, okul gezisini ve heyecanını, arkadaşları ile ne kadar eğleneceklerini anlatırken, minik kuşumun da içi gitti biliyorum.. Yarın rahatca bisiklete binebilmesi ve ablam şimdi ne kadar da eğleniyordur, diye düşünüp durmaması için, annemlerde olmamız iyi olur diye düşündüm..:) Anne olmak, bazen de böyle sürekli planlar yapmayı gerektiriyor işte.....

Dua

2008-04-17T00:06:00.006+03:00

Bera' nın bir sınıf arkadaşının üç yaşlarındaki kızkardeşi dün evlerinin balkonundan düşmüş (3. kat), maalesef şu an bitkisel hayatta.... Okuyan herkesten dua rica ediyorum.... Allah inşAllah hayırlısı ile şifasını verir.... Akşam hastanede gördüğüm annenin yüzü gözümün önünden, yüzünün sıcaklığı ise aklımdan çıkmıyor, çok çok üzgünüm.... Düşerken yanında olan ve olayı yaşayan ablasının da psikolojisi ciddi olarak bozukmuş, Allah ailenin yar ve yardımcısı olsun.... Evlatlarımızı tüm kötülüklerden, görünür görünmez kazalardan belalardan, hastalıklardan korusun inşAllah......

Bozuk PC 2

2008-04-10T17:02:00.003+03:00

Maalesef evdeki internette yine sebebi belli olmayan bir arıza var...:(( Üç gündür nete giremiyor, kimseleri okuyamıyordum... Bugün bilgisayar için, kızkardeşime geldim...:)) Herkesleri okumaya çalıştım, yazmak istediğim bazı yorumları yazamadım... Ne yazık ki yorumlara cevap yazmaya da vaktim kalmadı... Çünkü, uyursa parka götüreceğimize söz verdiğimiz yeğenim, uyandı, giyindi, beni bekliyor......

Gökkuşağı

2008-04-03T13:01:00.011+03:00

- Yorgunum, hep aynı şeyi söyler oldum biliyorum ama gerçekten de çok yorgunum... Şöyle en azından üç gün hiçbir şey yapmadan yatmak istiyorum...:)) Tabii imkansız, bir sürü iş beni bekliyor....

- Muhtemelen demir eksikliğim iyice artmıştır. Demir tabletlerini midemi korkunç bulandırdıkları için kullanamıyorum...:(( Acilen gidip kan sayımı yaptırmalıyım, ama hep erteliyorum...

- Baharla birlikte, alerjim de iyice azdı.. Zor nefes alıyorum, neredeyse tüm gün hapşırıyorum, peki doktora gittim mi, tabii ki hayıırr......

- Tam onbeş ay oldu, ama ben hala bir saniyeliğine bile olsa, anneannemi arayayım, diye düşünüp, sonra acı gerçeği hatırlıyorum..............

- Bera'nın, yeni evli ve mutfak işleri ile pek arası olmayan öğretmenine, bir pratik tarifler defteri, hazırlama sözü verdim. Acilen, pratik bir sürü tarif düşünüp, bulup, nasıl bir defter hazırlayacağıma karar vermem lazım. Bir de ben el yazısı ile yazıyorum ve ne yazık ki, herkes yazımı okuyamayabiliyor. Oysa ben elle yazılmış olması, daha hoş ve şık olur diye düşünüyorum..

- Yaz tatili bir an önce gelsin istiyorum, gelsin ki, sınıf anneleri toplantıları, veli çayları, ödevler, beslenme hazırlıkları vs. gibi beni yoran işler de tatile girsin......:))

- Bir kaç günlüğüne şehir dışına kaçmak istiyorum, bakalım belki yirmi üç nisan , bir fırsat olabilir...

- Bu aralar bol bol yağmur yağdı çok şükür... İnşAllah bu yaz su sıkıntısı çekmeyiz... Ama ben henüz bir gökkuşağı göremedim, gökkuşağı görmek istiyorum....

- Bir de unutmuşum, yine diyete başladım. Bu sefer kesinlikle bırakmamam lazım!! Zaten vermeyi hedeflediğim kilonun yarısını verene kadar, kendime alışveriş yasağı koydum..:( Önce ceza, sonra ödül inşAllah...:))

Otuz Beş

2008-03-25T00:59:00.015+02:00

Otuz beş de oldum işte.... Yolun yarısında mıyım, sonunda mıyım, neresindeyim bilmek imkansız... Lise yıllarımdan hatırlıyorum da, otuz beş-kırk yaş civarında olanlar, gözümüze resmen yaşlımsı görünürlerdi..:) Eminim ben de şimdi Sena ve arkadaşlarına yaşlı görünüyorumdur...:) Ama insan yıllar geçtikce anlıyor ki, kişi gerçekten de hissettiği yaştadır...!! Bunu anlamak için yıllar geçmesi gerekse de... Gerçi ben, az önce arayan arkadaşıma da söylediğim gibi, henüz yirmilerimde hissediyorum ve sanırım bu yıllarca değişmeyecek....:))

Neyse beni asıl düşündüren, teenagerler tarafından yaşlı gibi algılanıp algılanmamak değil tabii...:) Asıl düşündüğüm, umarım hızla geçip giden otuzbeş yılım, düşündüğümden daha dolu geçmiştir... İnşAllah, bundan sonra ne kadar ömrüm kaldıysa, o zamanı en iyi şekilde değerlendirebilirim.... Umarım hiçbir günüm, bir diğerine eş geçmez.... Boş vakitlerimi, boş şeylerle geçirmem umarım... Dilerim, arkamdan hayırla anılacağım birşeyler yapabilirim, bırakabilirim.... Evlatlarımı dilediğim gibi yetiştirebilirim ve bunun için yeterli ömrüm olur dilerim.....

Bir de, kadınların kendini bulduğu yaştır otuz beş yaş derler..... Bu yaşıma kadar kendimi bulamadıysam, bundan sonra zooor bulurum, diyorum ben.... Dilerim, kimsecikler kendilerini bulmak için otuz beş sene beklemek zorunda kalmasın.... Neyse, orta yaş sendromundaymışım gibi göründüm galiba, değilim.....:))

Yoğunluk Ve Yorgunluk

2008-03-19T22:51:00.024+02:00

Anne-kız küpelerimiz...:)

Saatin mobilyalarla uyumu.....

Cici mi cici saatim...:)

Herkese hayırlı kandiller dileyerek başlamak istiyorum... O kadar yoğun bir dönemdeyim ki, pc başına çok az geçip, ancak bir kaç sevdiğim bloğu takip edebiliyorum o kadar... Allah sağlık versin de, yoğun olalım olsun... Cumartesi günü, çok cici bir anne ve sevimli oğlu misafirim oldular. Çok güzel bir gündü, en kısa zamanda yeniden bekleriz Kuaybeciğim...:) Yusuf, iyice sevimli olmuş, annesi gibi güleryüzlü, bayıldım ona yine maşAllah.. Kuaybe de zaten dünya tatlısı bir anne, Allah yüzlerini hep güldürsün...

Kuaybe sağolsun el emeği ile, birbirinden cici hediyeler hazırlamış, bayıldım, ellerine sağlık ve çok teşekkür ederiz Kuaybeciğim!!! Üstelik de mobilyalarımın rengini bilmeden , hediyenin rengini öyle tutturmuş ki, ancak onun kadar temiz kalpli biri bunu yapabilirdi...:)) Bir de anne-kız günümüze bayılan sevgili Kuaybe, yalnızca o günlerde takmak üzere, takım küpe yapmış bize... Tabii biz hemen anne-kız günü ilan edip, küpelerimizi taktık...:) Benim kitap kurtlarına getirdiği cici kitaplar da hatmedildi bile... Tekrar çok teşekkür ederiz ince fikirli arkadaşıma....:)

Pazar günü güzel bir kahvaltı sonrası, biraz yürüyüş yaptık. Sonra Bera babası ile uçurtma uçurmak için Ahlatlıbel'e gittiler, Sena ile beni de alışveriş merkezine bıraktılar. Ertesi gün annemin doğum günü olduğu için, hediye almamız gerekiyordu. İstediğim gibi hediyeler buldum çok şükür. Pazartesi günü, annemin doğum gününü kutlamak üzere kardeşimle onlara gitmiştik ki, babam anneme doğum günü sürprizi yaparak, son kalan posta eşyayı getirdi.... Neredeyse gece yarısına kadar, eşya yerleştirdik...:( Eve geldiğimde çocuklar uyumuştu maalesef... Dün sabah Bera'nın sınıfındaki annelerle kahvaltı programımız vardı, ardından market alışverişi yaptım. Eve gelince de, eşimin akşam gelecek olan arkadaş grubu için ikramlar hazırladım... Bugün sabah artık kolumu oynatamıyordum, bende günün büyük bölümünü dinlenerek geçirdim... Babam bu sabah yurt dışına gitti. Güle güle, sağıkla gidip döner inşAllah...

Yarın sabah,kalan bazı şeyleri yerleştirmek üzere tekrar annemlere gideceğim inşAllah... Dün hazırladığım ikramlıklardan, özellikle sevgili Öykücü için bir tarif tavsiye etmek istiyorum. Pratikliğini ve tadını ben çok sevdim, "Hindistan cevizli kek". Ben, kakaolu pasta tabanı kullandım ve üzerini Dr. Oetker'in çikolatalı sosu ile süsledim, ancak eritilmiş çikolata daha çok yakışırdı diye düşünüyorum.... Benim gibi bir "pratik tarif sever" için güzel ve kolay bir tarifti gerçekten... Bir de ben fındık kullandım... Blog yazmaya başlarken, acaba yemek bloğu mu yapsaydım ki, diye epeyce düşünmüş, sonra, böyle her telden yazmanın daha çok hoşuma gideceğine karar vermiştim. Ama mutfakta olmayı hep sevmişimdir.. Bu sene üstüme bu konuda bir tembellik gelmedi değil gerçi ama, yine de taa lise yıllarımdan beri, pasta-börek işlerini seviyorum...

Bozuk Pc

2008-03-13T09:02:00.015+02:00

Bilgisayarım yine bozuk maalesef... İki satır yazayım diye oturdum ama öyle bir bağırıyor ki, çökecek yine diye korkumdan kapatıyorum.....:((

Dün öğleden sonra bilgisayar daha sessiz çalışmaya karar verdi (içini biraz temizledim). Sağolsun Esra da bunu önermiş.. Gerçi benim bilgisayarım, gürültücü bir alet. Uzun zamandır sesli çalışmasına alıştım da, dün sabah resmen bağırıyordu... Bloğun renkleriyle oynayıp duruyorum, eski halinden çok sıkılmışım, değişiklik iyi geldi. Zaten dün, uzun zamandır yengeç sandığım yükselen burcumun, aslında ikizler olduğunu öğrenip, küçük bir şok yaşadım. Ben ikizler etkisi altında olamam diye...:) Ama bu çabuk sıkılma huyum(bazen), oradan geliyormuş demek..

Aslında bağlandığım hiçbir şeyden kolay kolay vazgeçemem.. Koltuk takımımı değiştirdiğimde, en az altı ay, eski koltuklarım benim, diye mızırdanmış, çevremdekileri bezdirmiştim. Eski ve bozulan fırınım giderken, fotoğraflarını çekmiş, ben bugüne kadar tüm yaptıklarımı sende pişirmiştim, diye arkasından ağlamıştım... Antalya'da, güzeel bir sürpriz yaparak bozulan cep telefonumu, daha kaç ay sayıklarım bilmiyorum....:) Bu huyumdan memnunmuyum, değilim.... Allah ölüm ayrılığı vermesin, sevdiklerimizden ayırmasın inşAllah... Ama ben eşyalarına bile bağlanan, ayrılmak istemeyen, garip bir kadınım işte.....

Bu arada demin arkadaşımla konuştum ve moralim çok bozuldu.. Ben oradayken, Almanya' da yaşayan bir arkadaşının onyedi aylık oğlu, beş yaşındaki abisi fıstık yerken, ağzına bir fıstık alıp atmış. Fıstık nefes borusuna kaçmış, oğlunu neredeyse boğulur vaziyette bulan annesi, panikle elini çocuğun ağzına sokmuş.. Çocuk, annesinin elini öyle bir ısırmış ki, mikrop kapmış ve sonradan alçıya alınmış.. O önemli değil de, küçük Kerem iki haftadır bitkisel hayattaydı, şimdi öğrendim arkadaşımdan, hiç umut kalmamış ve verdikleri ilaç vücuttan tamamen atılınca, fişini çekeceklermiş.. Çok çok üzgünüm, Allah o anneye, babaya, yakınlarına sonsuz sabır versin... Allah yavrularımızla imtihan etmesin... Yaşasaydı da, beyni elli dakika kadar oksijensiz kaldığı için, muhakkak hasar kalırdı demiş doktorlar... Minik bir fıstık bile, bizi evlatlarımızdan ayrılma vesilesi olabilirken, ne kadar da şükürsüzüz.... Allahım çokca şükreden kullarından eyle bizi, gafletten uyandır....

Not: Sanki denk gelmiş, ben yukarda eşyaya bağımlılıktan bahsederken, bir anne yavrusundan ayrılmak zorunda işte.... Çok utandım kendimden, Allah her türlü bağımlılıktan korusun bizleri, evlat acısıyla imtihan etmesin....

Kısa Seyahatin Öğrettikleri

2008-03-05T22:14:00.026+02:00

** Günlerdir bilgisayarımdan uzak kaldım... Çocukları eşime emanet ederek, üç günlük bir Antalya kaçamağı yaptım. Cumartesi sabahın erken saatinde gidip, pazartesi gece döndüm. Bana çok iyi geldi, hava muhteşemdi ve canım arkadaşımla harika vakit geçirdik ... Yalnız ben özleneceğimi düşünmüşken, anladığım kadarıyla ev ahalisi de hallerinden son derece memnunlarmış... Bera sabah beni görür görmez, çok eğlendik anneciğim biz, dedi. Sena da bu akşam, su kaynadığında makarnaları tencereye boşaltmasını rica ettiğimde, kızma ama, sen yokken ne kadar da rahattım, dedi.. Sevgili eşim de, kızını onayladı ne yazık ki.... İkisine de küstüm ve bundan sonra sık sık yalnız seyahatlere çıkacağımı kendilerine bildirdim...

**Demek ki bunu gerçekten daha sık yapmalıyım. Ben arkadaşıma yıllardır söz verip verip, çocukları bırakmaya kıyamayıp, bir türlü gidemezken, herkes böyle bir fırsat bekler dururmuş meğersem:)) Cuma günü, neredeyse tüm günümü mutfakta geçirerek hazırladığım yemekleri bile, çoklukla dışarda yediklerinden bitirmemişler... ( Tabii babaları ile daha sık yalnız kalmak isterler...) Onüç yıllık sevgili eşim, bulaşık makinesine kesinlikle bir bardakcık dahi koymamış olduğundan, bulaşıkları yerleştirme işlemini Sena' dan rica etmiştim... Oysa Sena benim başaramadığımı başarıp, tüm bulaşıkları babasına dizdirmiş...:) Çok dersler çıkardım ben bu seyahatten, çoook....

**Evlendiğinden beri Antalya' da yaşayan canım ortaokul arkadaşım, eşi turizmci olup yıllardır uzaklarda çalıştığından, çok yalnız. İnanılmaz bir sabra sahip olduğundan, sabırla eşini beklemekte... Oysa eşinin ne zaman döneceği meçhul... Ben ayrılırken " sevdiklerim hep uzakta" diye öyle ağladı ki, o an kendimi zorlukla tutmuşken, uçakta ben de yol boyu ağladım. Güzel kalpli arkadaşım, inşAllah yıllardır istediği bebeğe bir an önce kavuşur, inşAllah.... Ben asla, öyle bir eşe Onun gösterdiği sabrı gösteremezdim... Allah Ondan razı olsun... Eşinin ailesinden bile boşanmasını salık verenler var, gerisini siz düşünün... İnşAllah gönlündeki gibi bir aile hayatına, çok yakında sahip olur.....

**Annemler taşınıyorlar, yeni evlerine bayağı bir yerleştiler çok şükür.. Bugün otuzaltıncı evlilik yıl dönümleri idi.. Dilerim bir otuzaltı yılı daha beraber, sağlıkla geçirirler... Mesafe olarak benim için aynı da olsa, şimdi taşındıkları evi daha çok seviyorum. Allah hayırlısı ile güle güle oturmayı nasip eder inşAllah.... Dün yeniden polimer kil aldım, becerebilirsem peçete halkası yapmak istiyorum....

Not: Ben paragraflara ayırıp yazsam da nedense paragraf oluşmuyor, dün geceden beri uğraşıyorum.....

Fimo Denemelerim

2008-02-26T16:58:00.023+02:00

Bardak altlıklarım

Kolye uçları

Güllerim

Kürdan süslerim

Fimo hamuru ile bugün dört saat kadar çalıştım. Çok zevkliydi, ama ben bu beceriksizlikle ancak bu kadar becerebildim:)) İnternetten biraz araştırdım ve fikir aldım tabii.. Yaparken aklıma geldi, geçen hafta Bera' nın veli çayında kermes için malzeme istemişlerdi. Satılırlar mı bilmiyorum, ama yarın götürmeyi düşünüyorum bir kısmını...:)

Anne- Kız Akşamı

2008-02-25T23:09:00.020+02:00

Cuma günü, kızkardeşimle "Not: Seni Seviyorum" a gittik. Ben filmi çok sevdim. Gerçi ikinci yarıda salonu terk edenler olmadı değil ama, iflah olmaz bir romantik olarak, ben sevdim. İkinci yarı biraz daha kısa tutulsaymış, daha iyi olurmuş gerçi. Özellikle, başroldeki G. Butler' ın oyunculuğu ve mimikleri süperdi. Akşamı da kızkardeşimde geçirince, ertesi gün gelecek misafirlerim için hazırlıkları geceyarısından sonra yapmak zorunda kaldım. Ertesi güne yalnızca evin toparlanması ve bazı ufak hazırlıklar kalırsa, ancak yetiştirebiliyorum herşeyi..:)

Misafirlerime,

Böğürtlenli yoğurtlu pasta ( Mutfak Güncesi) Ben böğürtlen ve frenk üzümü kullandım

Meksika fasulyeli şehriye salatası

Yalancı su böreği (Portakal Ağacı)

Sosisli lolipoplar ( Zuhal Yalçın)

Damla çikolatalı kurabiyeler ( uyduruk)

Şekerli ve hindistan cevizli milföy çubukları

hazırladım. Sosisli lolipopları, çocuklu toplantılara kesinlikle tavsiye edebilirim. Beş dakikaya kalmadan, çocuklar tarafından silip süpürülüyorlar:) Yoğurtlu pasta da, diyetlerde bile rahatlıkla yenilebilecek hafiflikte ve az kalorili. Güzel bir gündü. Hem yaşıtı arkadaşları gelen Sena, hem ben güzel zaman geçirdik. Dün akşam Sena ile "anne- kız akşamı" ilan edip, Bera ile babasını başbaşa bırakıp, önce güzel bir yemek yedik, sonra da dolaştık. İnsanın kızının büyüyüp de, arkadaşa dönüşmesi çok güzel. Dilerim ergenlik dönemini de rahat ve sorunsuz atlatırız...

Bugün, artık bir yerden başlamalıyım diyerek, uzun bir aradan sonra, koşu bandına çıkmayı başardım:) Devamı da gelir umarım:) Yediklerime de bir süre dikkat ederek ( "Diyet" sözcüğünü kullanmak istemiyorum) hedeflediğim kiloya inmeyi ümit ediyorum inşAllah..... Allah yardımcım olsun...

Arkadaşlarımdan bir tanesi, sürekli konuşmalarının içinde, çaktırmıyormuş gibi görünerek, kendisini veya çocuğunu övüyor. Bu durum kendisinde resmen hastalık halinde, ama farkında mı bilemiyorum. Bildiğim tek şey, gerildiğim... Övünürse övünsün tabii de, bazen gerçekten rahatsız edici olabiliyor... Başkalarının fark edip de takdir etmesi gereken durumlar, gözünüze gözünüze sokulmaya çalışılıyorsa, rahatsız olabiliyorsunuz işte. Allah beni bu duruma düşmekten korusun, hiç hoş değil... İnsan olarak sevdiğim biri de, neredeyse herkesin "İngilizce" konuşabildiği bir dönemde, bununla bile övünmesi, beni rahatsız ediyor açıkcası.... Neyse, belki de ben yeterince geniş değilim... Dün, bir de Polimer Kil aldım, bazı denemeler için. Bakalım ortaya kayda değer birşeyler çıkarabilecekmiyim??:)

Bahar gelse....

2008-02-20T23:56:00.013+02:00

Baharı özledim ben, çook özledim...Sanki bahar gelse daha kolay nefes alacağımı hissediyorum (Oysa imkansız, polen allerjim olduğu için zor nefes alırım baharda)..... Geçenlerde, hangi blogtu hatırlamıyorum maalesef ama, blogger hanım güneş enerjisi ile çalıştığından bahsediyordu. Çok hoşuma gitti, kesinlikle ben de güneş enerjisi ile çalışanlardanım!! Şöyle ağaçlar tomurcuklansa, kuşlar cıvıldasa, güneş parıl parıl parlasa daha mutlu olacağım sanki... Az kaldı, inşAllah tüm sevdiklerim ve ben sağlıklı oluruz da, baharın tadını çıkarabiliriz Allah' ın izniyle....

Yazılarını sabırsızlıkla beklediğim sevgili Öykücü beni sobelemiş. Kendisini, kendime çok yakın buluyor, buradan tekrar nefesini kesecek tüm anların gerçek olmasını diliyorum....

-Nefesimi kesecek anlar.....

- Çocuklarımın sağlıkla büyüdüklerini görüp, her ikisinin de en zevk alarak yapabilecekleri
mesleklerine kavuşup, okullarından mezun oldukları gün...

- Yine hem Senam hem de Beramın, inşAllah Onlar için en ideal, hep sevip sayacak, hiiç üzmeyip heep mutluluk ve huzur verecek, Onları gerçekten seven, her iki alemde de mutluluğu ve huzuru yakalayabilecekleri, eşlerle evlendiklerini görmek....

-İnşAllah torunlarımın doğdukları günleri görmek....

-Sevdiğim herkesin, başta tabii ki anne ve babamın, inşAllah en az doksanıncı doğumgünlerini görmek....

-Torunlarımın torunlarının doğdukları gün...:) (pek mütevaziyim canım...)

-Kopya çekmiyorum Öykücüm, ama benim de hayallerimi bir kitap süslüyor....

Hemen yapabileceğim halde yapmadığım nefesimi kesecek anlar...

-Onbeş kilocuk fazlamı, acilen diyete başlayarak( sonu önemli..) vermek.....

-Düzenli olarak spor yapmaya başlamak....

-Hep hayal ettiğim, ebru ve seramik kursuna gitmek......

Bir daha dünyaya gelme şansım yok ama, şimdiki aklım olsaydı diyeyim.....:))

- Sağlığıma daha çok özen gösterirdim...

- Birkaç dil daha öğrenirdim....

- Çikolata ve tatlıları hiiç sevmezdim....:)

Ben de bana ve Aysun' a "Yaşlı" iması yaparak, intikamı hak eden, bloğunun güzelim rengini griye çevirmek için onbeş gün uğraşan Uragan, yazmaya teşvik için İrem ve Yusufcuğun dişleri ile cebelleşen Kuaybeyi sobeliyorummmm....:)

Arabeskkk

2008-02-17T00:12:00.005+02:00

http://www.kucukgoogle.com/

Kardeşim yolladı biraz evvel, bayıldımmm.....:))) Bilen biliyordur da, ben görmemiştim...........

Herşeyin Hayırlısı....

2008-02-11T12:03:00.003+02:00

Bunlar "Aşure Yarışmasında", yarışan aşureler

Ve birinciliği kapan aşure......

Birinci olan aşureyi pek güzel fotoğraflayamamışım ne yazık ki. Ama fikir olsun diye eklemek istedim. O gün Oktay Usta, yoğun sis nedeni ile Ankara' ya gelemedi. Ama diğer zavallı jüri üyeleri, 25 ayrı aşurenin tadına bakarak, kazananları belirlediler... O kadar çok aşure satılmış ki, bize tadına bakmak için bile kalmamıştı:)

Tatil bitti bile işte ve çocuklar bugün heyecan içinde yeni dönemlerine başladılar. Allah tüm çocuklara zihin açıklığı, sağlık ve başarı versin... Çocuklar okullarından yalnızca on iki gün uzak kaldıkları halde, o kadar heyecanlı idiler ki şaşırdım doğrusu. Hatta Sena dün gece uyuyamadı heyecandan.. Biz de mi böyleydik, hatırlamaya çalıştım ama hatırlayamıyorum:) Zaten unutkanlığım had safhada. Bir de körlük başladı:) Fotoğraf makinesinin kablosunu bulamıyorum demiştim ya, meğersem üç dört kez baktığım, her zamanki yerinde duruyormuş.. Ama ben görememişim işte..:))

Bugün yeni bir yardımcı hanım geldi. Bakalım ısındım gibi sanki. Eşinden ayrılmış, iki çocuğu varmış. Oğlu babasıyla, kızı kendisi ile kalıyormuş. Kızkardeşi de boşanıp, ikinci evliliğini yapmış. Geçen bir kereye mahsus gelen hanım da boşanıp, ikinci evliliğini yapmıştı. Bunları niye yazıyorum dimi, boşanma oranında gerçekten bir patlama mı yaşanıyor yoksa bu aralar benim çevremde mi arttı bilemiyorum.. Çok sevdiğim iki arkadaşım eşlerine boşanma davası açmış. Birini bugün eşimden duydum. Arayıp aramamakta kararsızım. Kendisi anlatmak isterse anlatır diye düşünüyorum. Eşinin piyasaya ciddi borçları varmış. Kocası eşime şikayetci olmuş, beni zor günümde yalnız bıraktı diye. Oysa kazın ayağı öyle değil. Arkadaşım son derece ne yaptığını bilen bir insandır, aklı başında bir kızdır. Dava açtığına göre canına tak etmiş olmalı. Kocasının ne iş yaptığını bile doğru dürüst bilmezdi, çünkü adam anlatmıyordu. Bir oğulları var, Allah haklarında hayırlısını versin inşAllah.... Diğer bir arkadaşım da, üç çocuğu var, küçüğü üç yaşına yeni girecek, aldatıldığı için boşanma davası açtı. Allah haklarında hayırlısını versin. Ateş düştüğü yeri yakar, bu konularda kimse ahkam kesemez. Herkes ne yaşadığını ancak kendisi bilir. Ama son dönemde duyduklarım ve arkadaşlarımın yaşadıkları olaylar nedeniyle gerçekten çok üzgünüm.

Aldatma oranında da büyük bir artış var zannediyorum. Allah eşlerimizle, çocuklarımızla imtihan etmesin. Yine geçen gün bir arkadaş toplantısında iki hanım da aldatıldıklarını ve affettiklerini anlattılar. Hanımlardan biri bu sebeple uzun süredir psikolojik tedavi görüyormuş. Eşini affetmeye affetmiş, ama gel gör ki olan sağlığına olmuş.. Çocukları için katlandığını söyledi. Herkesin doğrusu kendine. Allah hepsinin de haklarında hayırlısını versin, herkesin yuvasına huzur, mutluluk versin inşAllah... Son zamanlarda hep böyle sıkıntılı haberler aldığımdan mıdır nedir, bende de bir iç sıkıntısı oluştu. Allah benim ve herkesin kalbine ferahlık versin. Siz de arkadaşlarım için dua edermisiniz.... !!

Karda Zordur Yürümek...

2008-02-11T10:52:00.003+02:00

Nereye bakıyor bu çocuklar????

Ankara' ya karın yağdığı ilk gün, servislerini beklerken, pencereden gizlice çektiğim fotoğraflar....

Not: Sordum hiçbir yere bakmıyorlarmış:) Kenara ayakkabılarını sürterek, karları temizliyorlarmış meğer......:))

Neler Yapıyoruz...

2008-02-07T00:16:00.000+02:00

Bayağı hareketli bir tatil geçiriyoruz çocuklarla, böylelikle sıkılmaya pek zamanları kalmıyor. Hatta henüz ödevlerini bile bitiremediler. Bu aralar benim ruh halim pek iyi değildi. Ama bir haftadır sürekli arkadaşlarımla görüşmek, bana çok iyi geldi şükür... Geçen çarşamba akşamı, çok sevdiğim, ne yazık ki yoğun iş tempoları sebebiyle, uzun süredir görüşemediğim ikiz arkadaşlarımla buluşmak, bende güzel bir terapi etkisi yapmıştı. Daha sonra da neredeyse her gün, hazır çocuklar da evdeyken, ya biz arkadaşları ziyaret ettik, ya da onları ağırladık. Dost yüzler görmek insana gerçekten çok iyi geliyor. Allah herkese hayırlı,gönül ferahlatan arkadaşlar, dostlar nasip etsin...

Dün de dünya tatlısı Yusuf ' un, dünya tatlısı annesi Kuaybe evine davet etmişti, onları ziyarete gittik ve çook güzel bir gün geçirdik. Sağolsun düşünceli arkadaşım Kuaybe, çocuklar tatildeyken davet etme inceliğinde bulunduğu için, çocuklar da bayıldıkları Yusufcuğu görebildiler:)) Çokk çok şekerdi maşAllah Yusuf, çocukları görünce bana pek yüz vermese de, ben O' nu çok seviyorum:) Kuaybenin kayınvalidesi bize sağolsun, ünlü katmerlerinden yaptı. Kuaybe de bir sürü güzel mamalar yapmış ve neredeyse patlayacaktık:) Bu arada Kuaybe bir daha "kilo aldım" derse sakın inanmayın arkadaşlar!! Gözümü dört açıp baktım, ama kilo filan göremedim inanın, maşAllah incecik kendisi :)) Bu arada, orada İrem le de tanıştık. O' da çook şeker biri... Yusuf bize özel, masanın üzerinde dans gösterisi bile yaptı, bu kıyağını unutmayacağız tabii:)) Kuaybe' ye ve tatlı sohbetine ve Yusufcuğa doyamadık biz, eğer dün akşam yatılı misafir beklemesem, kolay kolay ayrılamazdık herhalde:)) Herşey için tekrar çook teşekkür ederiz Kuaybeciğim:)

Bugün de, tatlı yeğenim Ceydam yine ateşlenmiş. Oysa zaten antibiyotik kullanıyordu, geçen hafta kulak iltihabı geçirdiği için. Moralimiz bayağı bozuldu. Kızkardeşimle biraz önce konuştum, doktordan yeni gelmişler. Yeni bir enfeksiyon mu oluşmuş diye bakmak için, kan ve idrar tahlili yapılmış. Önemli bir şeyi yoktur inşAllah meleğimin. Bugün Bera ile bir ara uğradık da, çok keyifsizdi yavrum... Allah acil şifa versin Ceydama ve tüm hasta yavrulara...

Çocukları "Heroes Of China" ya götürmek için bilet almıştım ve kalkmamız gerekiyordu eşim ve Sena ile buluşmak için. Yoksa kardeşimi ve yeğenimi bırakmak hiç içime sinmedi. Bir de uğrayacağımızı söyleyince poğaça yapmış kızkardeşim o halde... Çinli tiyatro topluluğunun gösterilerine bayıldık. Bu kadar eğleneceğimi hiç düşünmemiştim doğrusu. Sanırım yarından itibaren İstanbul' da gösterilerine devam edeceklermiş.Gitmeyi düşünenler var ise, ben tavsiye ederim!! Çocuklar ve biz çok eğlendik.

Dün akşam gelen kuzenim, eşi ve tatlı kızlarını bu sabah uğurladık. Dün akşam onlarla beraber annemlere uğradık , galiba düştüğünü yazmıştım daha önce. Evlerinde çatı katına çıkan merdivenden üç hafta kadar önce düşmüştü. Doktora gittiler elbette, röntgen çekildi ve sadece ezilme olduğu, geçeceği söylendi, biz de rahatlamıştık tabii. Ağrıları artınca tekrar doktora gitti ve bu sefer doktor Mr istemiş. Mr sonucunda da omurilikte çatlak olduğu anlaşıldı. Şimdi en az üç ay, belki de beş ay süreyle korse kullanması gerekecek. Sinir bozucu olan, başta yalnızca röntgen istenmesi. Madem röntgen ile teşhis konulamıyor, neden başta Mr istenmedi?? Belki hemen korse kullanmaya başlasaydı annem, daha çabuk iyileşecekti. Şimdi genelde sırtüstü yatıyor. Taşınma işleri de vardı, bakalım hayırlısı olur inşAllah....

Bu gece neredeyse hiç uyuyamadım, misafirlerime kahvaltı hazırlamak için de çok erken uyanınca, şimdi gözlerimden uyku akıyor. Bir an evvel uyusam iyi olacak.. Yarın sabah da, bir arkadaşım işe giderken oğlunu bize bırakacak, Bera ile oynaması için.. Çocukların arkadaşları gelince, çook mutlu oluyorum. Dilerim sorunsuz ve kavgasız bir gün olur..:)